ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 1 (မနက္ပုိင္း)

ျပည္ခ်စ္ဘုရား၊ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္၊ ဒီဇင္ဘာျခံ

မနက္ ၆ နာရီခြဲခန္႔ ဟုိတယ္ကုိ check-in ၀င္ျပီးျပီးခ်င္း ေနရမယ့္ ဘန္ဂလုိ အခန္းကုိ ဧည့္ၾကိဳေကာင္ေလးမ်ားက လုိက္ပုိ႔ေပးတယ္။ ဒီဟုိတယ္က ၀န္ထမ္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ ေဖာ္ေဖ္ာေရြေရြ ရွိၾကပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိ ၀န္ေဆာင္မွဳေပးတာ မဟုတ္တဲ့ တျခား၀န္ထမ္းေတြကေတာင္ လမ္းမွာ ေရွာင္သြားရင္း ျပံဳးျပနုတ္ဆက္တတ္ၾကပါတယ္။ ဘန္ဂလုိက ေဘးကပ္ရက္ ၂ လံုးပဲ ရွိျပီး တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ရွိလွပါတယ္။  အခန္းက သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ Bathtub လည္းပါတယ္၊ ေရပူေရေအးလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ေရေနြးတည္တဲ့ အုိးအျပင္ ေရေနြးဓာတ္ဗူးပါ ခ်ေပးထားပါတယ္။ လက္ဘက္ေျခာက္ထုပ္ကေလးပါ ထားထားတာ ေတြ႔ရေတာ့ ေရလည္သေဘာေတြက်သြားတယ္။ အခန္းထဲမွာ အဲကြန္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒိမနက္ အပူခ်ိန္က ၈ ဒီဂရီေလာက္ ရွိတာဆုိေတာ့ အခန္းထဲမွာ ေနရင္းကုိ ခ်မ္းစိမ့္ေနတာပါပဲ။ အခန္းက အစစအရာရာ အဆင္ေျပေပမယ့္ သူ႔ အားနည္းခ်က္ေလး နွစ္ခု ရွိပါတယ္။ တစ္ခုက ေရခ်ိဳးခန္း တံခါးပါ၊ ပိတ္ရင္ဖြင့္ရင္ က်ြီက်ြီနဲ႔ ျမည္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက အ၀တ္ဗီရုိတံခါးပါ။ သူက ပုိဆုိးပါတယ္။ ဖြင့္လုိက္ ပိတ္လုိက္တုိင္း ကၽြီကၽြီနဲ႔ ျမည္သံက ေတာ္ေတာ္က်ယ္ျပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေပးပါတယ္။ ဗီရုိကိုေတာ့ မသံုးေတာ့ဘဲ ေနခဲ့ေပမယ့္ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးကေတာ့ ေရွာင္လႊဲလုိ႔မရလုိ႔ သည္းခံလုိက္ပါတယ္။

ကိုယ္က အခန္းစစ္ေနတုန္း အမ်ိဳးသားက ကားငွားဖုိ႔ လုပ္ပါတယ္။ တစ္ေနကုန္လည္ရင္ (မနက္ ၈ နာရီကေန ညေန ၆ နာရီထိ) ကုိ ၄ ေသာင္း နဲ႔ ကားတစ္စီးဟုိတယ္ကုိ လာၾကိဳခုိငး္လုိက္ပါတယ္။ ကားသမားကုိ မနက္စာစားဖုိ႔ ရွမ္းေခါက္ဆြဲရတဲ့ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ ပုိ႔ေပးဖုိ႔ ေျပာျပီး ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕  ပထမဆံုး မနက္စာကုိ သူ႔လက္ထဲ အပ္လုိက္ပါတယ္။ ကားသမားက စကားေတာ္ေတာ္နည္းပါတယ္။ ေအးတဲ့ပံုပါပဲ။ ဘာေကာင္းတယ္၊ ဘာဆုိးတယ္ဆုိတာလည္း တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ် ၀င္ေရာက္ေျပာဆုိျခင္း မျပဳပါဘူး။

သူပုိ႔တဲ့ဆုိင္ေလးက ေအးေအးေဆးေဆး သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးပါ။ ေဒသခံေတြ ဟင္းခ်ိဳထဲကုိ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ထုပ္ကုိ ေဖာက္ထည့္ျပီးမွ ဟင္းခ်ိဳေသာက္တာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ကုိယ္ေတြလည္း လုိက္စားၾကည့္ေတာ့ ေကာင္းသားပဲ ျဖစ္သြားတယ္။ ပထမဆံုး မွတ္မွတ္ရရ စားျဖစ္တဲ့ ဆန္စီး စားစားခ်င္း ၾကိဳက္သြားလုိ႔ ေနာက္ေန႔ေတြလည္း အစီး၊ အစီး နဲ႔ကုိ ျဖစ္သြားမိတာပါပဲ။ အစားမက္တဲ့ ကိုယ့္ကုိ ဆန္စီး အရည္ေဖ်ာ္တစ္ပြဲနဲ႔ပဲ ျပင္ဦးလြင္က သူ႔ဘက္ဆြဲေခၚသြားနုိင္ပါျပီ။

ရွမ္းေခါက္ဆြဲ (အစီး) အရည္ေဖ်ာ္ (တစ္ပြဲ ၁၀၀၀ က်ပ္)

မုန္႔တီသုပ္ (တစ္ပြဲ ၁၀၀၀ က်ပ္)

မဟာ အံ့ထူးကံသာဘုရား

ဗုိက္ျပည့္သြားေတာ့ ဘုရားဖူးၾကပါတယ္။ ျပင္ဦးလြင္ရဲ႔ နာမည္ေက်ာ္ မဟာအံ့ထူးကံသာဘုရား (ျပည္ခ်စ္) ဘုရားပါ။ ေနာက္မွာ ဘုရားရာဇ၀င္ေလး ေရးထားတာေတြ႔တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ ဖတ္ခဲ့တာပါပဲ။ အခုျပန္ေမးရင္ တစ္လံုးမွ အစမေဖာ္နုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ကုိယ္မွတ္ညဏ္ေတြ တစ္ေန႔တစ္ျခားေလ်ာ့လာတာ သိသာလြန္းေနပါျပီ။

ဘုရားဖူးၾကပါဦး

ဘုရားကုန္းေပၚကေန လွမ္းျမင္ရတဲ့ လြင္ျပင္

ျပည္ခ်စ္ဘုရားကေန ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ဂူသြားတာေတာ့ နဲနဲ အခ်ိန္ၾကာပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေနၾကာရုိင္း ၀ါ၀ါေလးေတြက ဆင္းျပီးကုိ ခူးခ်င္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ကားသမားက ၾကိဳးတံတားေလးကုိ ပတ္ေကြ႕ ျပီး ဘုရားေရွ႔ ကားပတ္ကင္ထိသြားရပ္ပါတယ္။ ဘယ္ရမလဲ အျပန္က် ကားသမားကုိ ၾကိဳးတံတားေလး ေလွၽာက္ခ်င္လုိ႔ ဟုိဘက္ က ေစာင့္ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့တယ္။

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ ဆုိင္းဘုတ္နဲ႔ (လူပံုကုိေတာ့ သည္းခံၾကည့္ၾကပါကုန္)

လိႈဏ္ဂူ ၀င္းအတြင္း အ၀င္၀ ၾကိဳးတံတား

ဒီေရေပၚမွာ ၾကိဳးတံတားေဆာက္ထားတာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လိႈဏ္ဂူ 

လွိဳဏ္ဂူ အ၀နားရွိ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သုေမဓာရွင္ရေသ့ဘ၀ ဘုရားဆုပန္ပံု ရုပ္တု

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း တစ္ေနရာ

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ လႈိဏ္ဂူတြင္း မွ ေက်ာက္ပန္းဆြဲမ်ား 

(တကယ္ဆုိ ကုိယ္အဲဒိပံုကုိ ၾကည့္တုိင္း ဘာမွန္းမသိ အသဲယားျပီး ေနလုိ႔မေကာင္းပါ၊ အမွတ္တရမုိ႔သာ တင္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)

ေန႔လည္စာကုိ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္က အျပန္ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္မေရာက္ခင္ လမ္းမွာ ရွိတဲ့ ဒီဇင္ဘာ စားဥယ်ာဥ္မွာ ၀င္စားခဲ့ပါတယ္။ ဘာစားခဲ့သလဲ မေမးပါနဲ႔။ အစမွာကတည္းက ဆန္စီးနဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြ စခဲ့ျပီမဟုတ္လား။ အဲဒိျခံက ႏြားနုိ႔လည္း ေကာင္းပါတယ္။ ေန႔လည္ခင္းဆုိေတာ့ ပုိၾကိဳက္မိတာက စေတာ္ဘယ္ရီ ဒိန္ခ်ဥ္ပါ။

ဒီဇင္ဘာျခံအ၀င္၀

ဒီဇင္ဘာျခံထဲက စုိက္ခင္း

ဒီဇင္ဘာျခံ စားေသာက္ဆုိင္

ဒီဇင္ဘာျခံထဲမွ နြားေမြးျမဴေရး

ဒီဇင္ဘာျခံ စားဥယ်ဥ္

ဒီဇင္ဘာျခံမွ စေတာ္ဘယ္ရီ ဒိန္ခ်ဥ္ 

ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - နိဒါန္း
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 1 (မနက္ပုိင္း)
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 1 (ေန႔လည္ပုိင္း)
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 2
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 3

ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - နိဒါန္း

ေမျမိဳ႔ ၊ ပန္းျမိဳ႔ေတာ္၊ ေတာင္ေလွကားျမိဳ႔၊ ျပင္ဦးလြင္။

ဘယ္လုိေတြေခၚေခၚ ေႏြရာသီမွာ သြားေရာက္အနားယူစရာ ျမိဳ႔လုိ႔ သိထားၾကတဲ့ ျမိဳ႔ေလး။

မေရာက္တာ ၾကာလုိ႔ သြားမယ္ဆုိေတာ့ စင္ကာပူကတည္းက ဟုိတယ္ ဘြတ္ကင္လွမ္းလုပ္ပါတယ္။

HOTEL

ဟုိတယ္က ရိြဳင္ရယ္လ္ ဂရင္း (Royal Green) ဟုိတယ္။  ဟုိတယ္က ခပ္ေသးေသးပါ။ ေရွ႔မွာ reception ပါရွိတဲ့ နွစ္ထပ္တုိက္တစ္လံုးနဲ႔ ျခံေနာက္မွာ ဘန္ဂလုိ နွစ္လံုးတြဲလ်က္ပဲ ရွိတာပါ။ စုစုေပါင္းအခန္း ၂၀ ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ နွစ္ထပ္တုိက္ေပၚက အခန္းေတြက နွစ္ေယာက္ခန္းတစ္ခန္း တစ္ရက္ကုိ ၃ေသာင္းခြဲလုိ႔ သိရျပီး ဘန္ဂလုိကေတာ့ တစ္ခန္းကုိ ၄ ေသာင္းခြဲပါ။ မနက္စာ ေက်ြးတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္လည္း ရွိပါတယ္။ ဘန္ဂလုိကုိပဲ နွစ္ရက္စာ ဖုန္းဆက္ျပီး ဘြတ္ကင္ လွမ္းလုပ္တာ စရန္ေငြေတာင္ မေပးရပါဘူး။ ဟုိတယ္က 3 stars လုိ႔သိရပါတယ္။

ဟုိတယ္၀င္ေပါက္

ကုိယ္ေတြ ေနခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ (ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ႏွင့္ ၂၃၊  ၂၀၁၅) အေတြ႔အၾကံဳအရဆုိ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သန္႔ရွင္းတယ္၊ ၀န္ထမ္းေတြ အျမဲ တက္တက္ၾကြၾကြ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဘာလုိသလဲ တစ္ခ်ိန္လံုးေမးၾကပါတယ္။ မနက္စာ ဘူေဖးေက်ြးတယ္။ အမ်ိဳးအမယ္ေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ထံုးစံ ေကာ္ဖီ၊ ေပါင္မုန္႔ေထာပတ္သုပ္၊ ထမင္းေၾကာ္၊ ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္၊ ၾကက္ဥေၾကာ္ စသည္တုိ႔ပါ။ ျပင္ဦးလြင္ကုိေရာက္သြားတာ မနက္ ၆ နာရီခန္႔ကုိ တစ္ခါတည္း check-in ေပး၀င္ပါတယ္။ အခန္းက အရင္လူမရွိလုိ႔လည္း ေနမွာပါ။

ဟုိတယ္ကေန တက္စီ၊ တုတ္တုတ္၊ ဆုိင္ကယ္ ငွားခ်င္ရင္ reception မွာ ေမးျပီး ငွားနုိင္ပါတယ္။ လာတဲ့ေန႔က ကားဂိတ္ကေန ဟုိတယ္ကုိ တက္စီနဲ႔ လာၾကိဳဖုိ႔ ဘြတ္ကင္လုပ္ကတည္းက ၾကိဳေျပာထားခဲ့ပါတယ္။ ကားၾကီး၀င္းကေန ဟုိတယ္ကုိ ၅ ေထာင္က်ပ္ က်ပါတယ္။ လမး္မွာပဲ အဲဒိ တက္စီသမားကုိ ကားငွားလည္တဲ့ေစ်းနွဳန္းေမးျပီး လည္နုိင္ပတ္နုိင္ပါတယ္။ ဆုိင္ကယ္ကေတာ့ တစ္နာရီကုိ ၃၀၀၀ က်ပ္၊ နွစ္နာရီကုိ ၅၀၀၀ နဲ႔ နွစ္နာရီငွားျပီး ေလွွ်ာက္လည္ခဲ့ပါတယ္။ အျပန္ ဟုိတယ္ကေန ကားၾကီး၀င္းကုိ တုတ္တုတ္ ငွားတာ ၃၀၀၀ က်ပ္ က်ပါတယ္။

ဟုိတယ္က ျပင္ဦးလြင္ေစ်းၾကီးကေန လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ၁၅ မိနစ္ခန္႔ၾကာပါတယ္။ နွစ္ညေနလုံုး ညေစ်းကေန ဟုိတယ္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဟုိတယ္ကေန ကန္ေတာ္ၾကီးကုိ လမး္ေလွ်ာက္ရင္ ၄၅ မိနစ္ခန္႔ ၾကာပါတယ္။ တစ္ခုပါပဲ ျပင္ဦးလြင္မွာ ညေန ၆ နာရီဟာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ေမွာင္ေနပါျပီ။ ေဆာင္းတြင္းေန၀င္ေစာတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။

ျပန္မယ့္ေန႔ကုိ အနီးစခန္း ေရတံခြန္သြားလည္မွာ ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ေရာက္မယ္ မမွန္းတတ္လုိ႔ တစ္ခါတည္း မနက္အေစာၾကီးကတည္းက ခ်က္ေအာက္ (check-out) လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ပစၥည္းေတြကုိ ဟုိတယ္ reception မွာ အပ္ခဲ့ျပီး ေန႔လည္ ေစာေစာျပန္ေရာက္လာေတာ့ ကားၾကီး၀င္းမသြားခင္ ဟုိတယ္ lobby မွာပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ထုိင္ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္။

reception 

reception 

ဟုိတယ္လိပ္စာ

ရြိဳင္ရယ္လ္ ဂရင္းဟုိတယ္
အမွတ္ ၁၇၊ ဇီ၀ကလမ္း (ျပည္ေတာ္သာ ၁ လမ္းထိပ္) ၊ ျပင္ဦးလြင္၊ ျမန္မာ
ဖုန္း +၉၅ ၈၅၂၈ ၄၁၁

Royal Green Hotel
No. 17, Corner of Ziwaka Road and Pyitawthar 1st street, Pyin Oo Lwin 11722, Myanmar (Burma)
Phone +95 85 28 411

Customer Service : 5 / 5
Food  : 3.5 / 5
Location  : 4 / 5
Price  : 4 / 5
Room  : 3.5 / 5


EXPRESS BUS

ရန္ကုန္-ျပင္ဦးလြင္  ကားလက္မွတ္ကုိလည္း ရန္ကုန္အိမ္က သြားစံုစမ္း၊ ၀ယ္ေပးထားပါတယ္။ ထူးျခားတာက ၁ ပတ္လာက္ၾကိဳ၀ယ္တာ လက္မခံပါဘူး။ ၃ ရက္ေလာက္ေနမွ လာခဲ့ပါဆုိပဲ။ ကားမေသခ်ာေသးလုိ႔လားေတာ့မသိ။ ေအာင္ဆန္းကြင္းက ခုိင္မႏၱေလးကားဂိတ္မွာ ၀ယ္တာပါ။ လူတစ္ေယာက္ကုိ အသြား ၂ေသာင္း ၃ ေထာင္ (၂၃၀၀၀) က်ပ္၊ အျပန္ ၂၃၀၀၀ က်ပ္ က်ပါတယ္။ ေျမာက္ဥကၠလာ ေအာင္မဂၤလာကားၾကီး၀င္းမွာ သြားစီးရပါတယ္။ ညေန ၈ နာရီထြက္တာ ျပင္ဦးလြင္ကုိ ေနာက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီခန္႔မွာ ေရာက္ပါတယ္။

ကားက ေကာင္းပါတယ္။ ၃ ေယာက္တစ္တန္းျဖစ္ျပီး နွစ္ေယာက္ခံု တစ္ျခမ္း တစ္ေယာက္ခံု တစ္ျခမ္းပါ။ တစ္ေယာက္ကုိ တီဗြီတစ္လံုးစီနဲ႔ နားၾကပ္ေပးထားျပီး ျမန္မာရုပ္ရွင္၊ အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ ျမန္မာစာတန္းထုိး အဂၤလိပ္စာတန္းထုိး၊ သီခ်င္း၊ သတင္း စံုလင္စြာ ထည့္ထားပါတယ္။ ကားထဲက အဲကြန္းက စစခ်င္း သိပ္မေအးေပမယ့္ ၾကာလာေလ ေအးလာေလျဖစ္ျပီး သူတုိ႔ေပးထားတဲ့ ဂြမ္းေစာင္ေအာက္မွာ ေကြးေနရပါတယ္။ ေရသန္႔ဗူးတစ္ဗူး၊ ကိတ္မုန္႔၂ ခုပါ ဗူးတစ္ဗူး၊ ေရစုိတစ္ရွဴး လုိက္ေ၀ပါတယ္။ အေပါ့အပါးသြားဖုိ႔ လမ္း နွစ္ေနရာမွာ ရပ္ပါတယ္ ။

အသြားကားက အစစအရာရာ အဆင္ေျပမယ့္ အျပန္ ကားကေတာ့ အမ်ားၾကီး အဆင္မေျပခဲ့ပါဘူး။ ကားသမားကားေမာင္းတာ နဲနဲ ရမ္းပါတယ္။ ကုိယ္က ကားၾကီးျဖစ္တာေတာင္ လမ္းမွာ ကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုိက္ေက်ာ္ပါတယ္။ အျပန္ကားက လူမျပည့္ပါဘူး။ ၁၀ ေယာက္ေတာင္ မျပည့္ဘူး ထင္ပါတယ္။ ကားေပၚေရာက္ေရာက္ခ်င္း တီဗြီက ဖြင့္လုိ႔ရေပမယ့္ ပထမတစ္ခါ နားေနစခန္းရပ္အျပီး ျပန္အတက္မွာ တီဗြီက မီးမလာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ကားလံုးမွာ ဒီတီဗြီၾကည့္ေနတာ ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္တည္းရွိျပီး က်န္တဲ့သူေတြ အကုန္ အိပ္ေနၾကတာမုိ႔ မေျပာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ျပင္ဦးလြင္က ညေန ၆ နာရီခြဲထြက္တာ ရန္ကုန္ ေအာင္မဂၤလာကားၾကီး၀င္းကုိ ေနာက္ေန႔မနက္ ၆ နာရီခန္႔မွာ ေရာက္ပါတယ္။

ခုိင္မႏၱေလး အျမန္ကား လက္မွတ္၀ယ္ရန္
ေအာင္ဆန္းကြင္းေတာင္ဘက္တန္း၊ဘူတာၾကီးေရွ ့
ဖုန္း - ၀၉- ၂၀၁၁၂၅၁ ၊၀၉ -၂၀၅၄၂၉၄

ေျမာက္ဥကၠလာပ၊ ေအာင္မဂၤလာကားကြင္း ၊မေကြးလမ္း
ဖုန္း - ၀၉ - ၄၇၀ ၇၉၄၆၆ ၊၀၉ - ၆၈၀ ၅၁၇၉

(မွတ္ခ်က္။   ။ အထက္ပါ review သည္ ကုိယ္ပုိင္ခံစားခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ ဟုိတယ္နွင့္ေသာ္၄င္း ကားလုိင္းနွင့္ေသာ္၄င္း ဆက္စပ္ပတ္သတ္မွဳ လံုး၀မရွိပါ။)

ခရီးစဥ္ Day 1 Day 2 Day 3 မနက္ပုိင္း မနက္စာ မနက္စာ (ဟုိတယ္) မနက္စာ (ေမာဓနု) မဟာအံထူးကံသာ ဘုရား ဂုတ္ထိပ္တံတား ဓာတ္ေတာ္ခ်ိဳင့္ ေရတံခြန္ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္ဂူ The View  ေန႔လည္ ေန႔လည္စာ (ဒီဇင္ဘာျခံ) ေန႔လည္စာ (ရထားေပၚ၊ ဂုတ္ထိပ္ဆုိင္) ျပင္ဦးလြင္ ေစ်းၾကီး ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ ေန႔လည္စာ (ဟုိတယ္အနီး) ျပင္ဦးလြင္ဘူတာ ညေန ကန္ေတာ္ၾကီး လမ္းေလွ်ာက္ (ဘူတာမွ ဟုိတယ္) ဆုိင္ကယ္စီး ဘံုေက်ာင္း ညစာ (ဟုိတယ္) ကားၾကီး၀င္း ညစာ ( ည ေစ်းတန္း ) ညစာ (feel)

ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - နိဒါန္း
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 1 (မနက္ပုိင္း)
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 1 (ေန႔လည္ပုိင္း)
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 2
ပန္းျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ ေျခလွမ္းသံုးဆယ္ - Day 3

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

Day 2 မွာေတာ့ ဟုိတယ္ မွာ ဘြတ္ကင္လုပ္ထားတဲ့ တုိးက မနက္ပုိင္းလာေခၚမွာမုိ႔ မနက္စာစားျပီးေစာင့္ၾကပါတယ္။ ကားက မီနီဗန္ေလးပါ။ တျခားဟုိတယ္တစ္ခုကုိလည္း လူသြားေခၚရပါေသးတယ္။ အဲဒီဟုိတယ္မွာ အဖြဲ႔သံုးဖြဲ႔တက္ပါတယ္။ နွစ္ဖြဲ႔က အဆင္သင့္ေစာင့္ေနၾကေတာ့ အဆင္ေျပေပမယ့္ က်န္တစ္ဖြဲ႔က ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔ ေစာင့္ရပါတယ္။ ၁၅ မိနစ္အၾကာမွာ တစ္ဖြဲ႔က စံုတြဲက ကြန္ပလိန္းတက္ေပမယ့္ ကားသမားကေတာ့ ေတာင္းပန္တာအျပင္ ပုိမလုပ္ေပးနုိင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး အဖြဲ႔လုိက္ထြက္လာၾကေတာ့ တရုတ္လူငယ္ မိန္းကေလး၊ ေယာက္်ားေလး ၆ ေယာက္ပါ။ မိန္းကေလးေတြေရာ ေယာက္်ားေလးေတြေရာ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ခပ္မုိက္မုိက္ေတြပါ။ ေဟးေဟးဟားဟားနဲ႔ ကားေပၚကုိ တက္လာၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ေနာက္က်တဲ့အတြက္ ဘယ္သူကမွ မေတာင္းပန္ပါဘူး။ ကားသမားက ကေသာကေမ်ာ သူ႔ထုိင္ခံုေပၚတက္တဲ့အခ်ိန္ ခုန ကြန္ပလိန္းတက္ထားတဲ့ အတြဲက အမ်ိဳးသားက ထပ္ေျပာတဲ့အခါ တရုတ္ အုပ္စုထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေဆာရီးလုိ႔ ေတာင္းပန္ျပီး က်န္တဲ့သူေတြက ဘာလဲဆုိျပီး အဲဒိအမ်ိဳးသားကုိ ၀ုိင္းၾကည့္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားေပၚတက္ခါစကလုိ အမ်ားၾကီး ပြက္ေလာရုိက္မေနေတာ့ဘဲ ပံုမွန္( ဆူဆူညံညံ) နဲ႔ပဲ သူတုိ႔ဘာသူတုိ႔ စကားဆက္ေျပာေနၾကပါတယ္။ သူတုိ႔အခ်င္းခ်င္း တရုတ္လုိေရာ ၊ အဂၤလိပ္လုိေရာ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီလုိကိစၥမ်ိဳးေတြကေတာ့ လူအမ်ားနဲ႔ ခရီးသြားတုိင္း တစ္ေနရာရာ ၾကံဳရစျမဲပါ။

cameron highlands လက္ဖက္ခင္း

ပထမဆံုးသြားတာက BOH လက္ဖက္ခင္းေတြပါ။ ေတာင္ေပၚကုိ အနည္းငယ္တက္ရပါတယ္။ ဒီခရီးကုိ လာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းနွစ္ခုမွာ ဒါ တစ္ခုပါ။ တစ္ခုကေတာ့ လဗန္ဒါရူးဆုိေတာ့ လဗန္ဒါ ပန္းခင္းေပါ့။ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚၾကီး ကတၱီပါ အစိမ္းၾကီးခင္းထားသလုိ စိမ္းေနတဲ့ လက္ဖက္ခင္းေတြက မ်က္စိေအးေစပါတယ္။ တုိးဂုိက္တစ္ျဖစ္လဲ ကားသမားကပဲ လက္ဖက္ပင္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ကင္မရြန္းဟုိင္လန္းမွာ လက္ဖက္ခင္းေတြအမ်ားၾကီး မ်က္စိတစ္ဆံုးဆုိေပမယ့္ တကယ္တန္း အမ်ားဆံုး ပုိင္တာက ပိုင္ရွင္နွစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ တစ္ေယာက္က BOH လက္ဖက္စုိက္ခင္းကုိ ပုိင္ျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္က Cameron Valley စုိက္ခင္း ပိုင္ရွင္ပါ။ BOH လက္ဖက္စုိက္ခင္း က ပုိၾကီးျပီး စုစုေပါင္း ဧက ၈၀၀၀ ရွိပါတယ္။ လက္ဖက္ပင္က ေျမၾသဇာလည္း ေက်ြးဖုိ႔မလုိ၊ ေရလည္း ေလာင္းဖုိ႔မလုိပါဘူး။ ေတာင္ေပၚေဒသရဲ႔ သဘာ၀ေျမ၊ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုက လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ အလုိအေလ်ာက္ ရွင္သန္ေစပါတယ္။ ဒါဆုိ လက္ဖက္ပင္ ရွင္သန္ဖုိ႔ ဘာလုပ္ေပးရလဲဆုိေတာ့ လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ အျမင့္ၾကီးျဖစ္မလာေအာင္ ညွပ္ေပးရတာပါ။ တကယ္လုိ႔ မညွပ္ေပးခဲ့ဘူးဆုိရင္ လက္ဖက္ပင္ဟာ ကုကၠိဳပင္လုိ အပင္ၾကီးတစ္ပင္အျဖစ္ ၾကီးထြားလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ ၃ ေပခန္႔အျမင့္ ခ်ံဳပင္လုိ႔ ထင္ရေစပါတယ္။ လက္ဖက္ခူးေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြက အမ်ားအားျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့္ရွ္က လုိ႔ သိရပါတယ္။

ၾကည့္ေလရာရာ လက္ဖက္ပင္မ်ား

အဲဒိ ညွပ္နဲ႔ ထိပ္ကေလးေတြကုိ ခူးျပီး ေနာက္က ေတာင္းထဲ ထည့္ၾကတယ္

ခူးျပီးသား လက္ဖက္ အိတ္

လက္ဖက္ခင္းမွ အလုပ္သမားမ်ား

ဒီလမး္ေလးေတြကေန ကားက ဟုိဘက္ေကြ႔လုိက္ ဒီဘက္ေကြ႔လုိက္ ျမင္ျမင္သမ်ွ လက္ဖက္ခင္းေတြခ်ည္းပဲ

BOH လက္ဖက္ေျခာက္ ဘယ္လုိ ထုတ္လုပ္သလဲဆုိတာကုိ အဆင့္ဆင့္ BOH စက္ရံုမွာ ေလ့လာနုိင္ပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္.. စက္ရံုက တနလၤာေန႔တုိင္း ပိတ္ပါတယ္)။ ျပီးရင္ စက္ရံု ကပ္လ်က္မွာ ရွိတဲံ BOH စားေသာက္ဆုိင္မွာ လက္ဘက္ရည္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျမည္း၊ မုန္႔စားရင္း ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႔ အလွအပကုိ ခံစားနုိင္ပါတယ္။ ဆုိင္က လူတန္းကေတာ့  တကယ္ကုိ ရွည္ပါတယ္။ ရိုးရိုး လက္ဖက္ရည္က ရင္းရစ္ ၃.၇၀ ေပးရျပီး အနံ႔ေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ကေတာ့ ရင္းဂစ္ ၆ ကေန ၈.၅၀ ထိ ရွိပါတယ္။

လက္ဖက္ေျခာက္ထုတ္လုပ္ပံုထဲမွ အဆင့္တစ္ခု

BOH မွ ေရေႏြးၾကမ္း

BOH tea shop မွ လွမး္ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္း

အဲဒိေနာက္ ေတာင္ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးေနရာထိကားနဲ႔ ဆက္တက္ျပီး ကားသမားက လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ေနရာ နွစ္ေနရာ ေရြးခုိင္းပါတယ္။ တစ္ေနရာက ေရညွိေတာ (mossy forest) လမ္းနဲနဲၾကမ္းမယ္၊ ရြံ႔နဲနဲေပမယ္၊ တက္ရဆင္းရတာေတြ မ်ားမယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာက သစ္သားတံတား အတုိင္းလမ္းေလွ်ာက္ျပီး ေရကန္ရွိမယ္လုိ႔ ေျပာျပီး လူခြဲပါတယ္။ သူကေတာ့ ခက္ခဲတဲ့ ေရညွိေတာကုိ လမ္းျပအေနနဲ႔ လုိက္ျပီး သစ္သားတံတား ေလွ်ာက္မယ့္သူေတြကုိေတာ့ စေလွ်ာက္ရမယ့္ ေနရာျပျပီး ျပန္စုရမယ့္အခ်ိန္ေျပာပါတယ္။ 

Mossy Forest

ကုိယ္တုိ႔အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ပဲ ေရညွိေတာကုိေရြးျပီး က်န္တဲ့သူေတြအားလံုးက သစ္သားတံတားကုိ ေရြးပါတယ္။
ေတာတစ္ေတာလံုး သစ္ပင္ေတြမွာ ေရညွိပင္ေတြ ေပါက္ေနျပီး ေျမၾကီးလုိ႔ မရွိေတာ့ဘဲ  သစ္ျမစ္ေတြမွာကပ္ေနတဲ့ ေရညွိေတြကုိ နင္းသြားရတယ္။ နင္းတုိင္း အိအိသြားျပီး တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ရြံ႕ေတြ စိမ့္ထြက္လာပါတယ္။ လူသြားပါမ်ားလုိ႔ လမ္းျဖစ္ေပမယ့္ လမ္းက အေျဖာင့္ေတာ့လည္းမဟုတ္။ ဒီသစ္ကုိင္းခြေက်ာ္၊ ဟုိ သစ္ကုိင္းခုန္ကူးနဲ႔ အေပၚတက္ ေအာက္ဆင္း သြားရတာပါ။

Pitcher Plant (ေရတေကာင္းပင္)

ငယ္ငယ္တုန္းက စာထဲသင္ရတဲ့ ေရတေကာင္းပင္ (pitcher plant) ေတြလည္းေတြ႔ရပါတယ္။ လက္ထည့္ၾကီးရင္ အဖံုးပိတ္သြားမလားဆုိျပီး ထည့္ၾကည့္လုိက္ေသးတယ္။ ျပန္ဆင္းတဲ့လမ္းက ေတာ္ေတာ္မတ္ပါတယ္။ ေအးျမတဲ့ရာသီဥတုမွာ ေနရိပ္မထုိးတဲ့ ေတာအုပ္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းေခ်ြးေတြေတာင္ စုိ႔လာပါတယ္။ဘာအားကစားမွ လုပ္ေလ့ရွိသူမဟုတ္ေတာ့ ေမာလည္းအေတာ္ေမာပါတယ္။

ဒီလုိ တက္ရင္းလည္း ဓာတ္ပံုရုိက္လုိက္ေသးတယ္

သစ္ပင္ေတြၾကားထဲ ေခါငး္ငံု႔ျပီးသြားရတာ ကစားေနရတာက်ေနတာပဲ

ေရညွိေတာ တစ္ေနရာ

ဒီလမ္းအတုိင္းျပန္ဆင္းခဲ့ရတယ္

ေတာင္ေပၚကဆင္းလာျပီး လိပ္ျပာဥယ်ာဥ္ကုိ သြားၾကပါတယ္။ သံဇကာေတြ ကာထားတဲ့ ပန္းခင္းထဲမွာ လိပ္ျပာေရာင္စုံ အရြယ္စံုကုိ ထည့္ထားတာပါ။ ၀င္၀င္ခ်င္း လိပ္ျပာေလးေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႔ရျပီး ပန္းေတြေပၚမွာ နားေနတဲ့ သူတုိ႔နားကုိ ကပ္သြားတာေတာင္ ထမပ်ံလုိ႔ ၀မ္းသာသြားေပမယ့္၊ ခဏအၾကာ သတိထားမိတာက သူတုိ႔ကုိ လက္နဲ႔ထိတာေတာင္ ပ်ံမသြားဘဲ ဒီပန္းေပၚမွာမွာ တြယ္ကပ္ေနၾကတာပါ။ စိတ္အထင္ေတာ့ ပန္းေပၚမွာ သူတို႔ စြဲလန္းေစတဲ့ တစ္ခုခု ထည့္ထားတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ လိပ္ျပာေတြကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းေနျပီး လူအနားကပ္မခံပါဘူး။ အဲဒါမွ ပံုမွန္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ 

ပန္းနဲ႔လိပ္ျပာ

ဘာလိပ္ျပာေခၚလဲမသိ

ဒီလိပ္ျပာကေတာ့ အလွျပေနသလားမွတ္ရတယ္။ အနားဘယ္ေလာက္ကပ္ကပ္ သူမမႈ

ဒါကေတာ့ သူရုိက္ထားတဲ့ အၾကိဳက္ဆံုးပံုထဲက တစ္ပံု

ဒါက ေနာက္တစ္ပံု

အဲဒိေနာက္ ဟုိတယ္ကုိ ျပန္ပုိ႔ေပးပါတယ္ ။ ပုိက္ဆံနဲနဲလုိေနတာနဲ႔ အနားက money changer မွာ ထပ္လဲရပါေသးတယ္။ ေန႔လည္စာကုိေတာ့ ဟုိတယ္နားက ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာပဲ အိႏၵိယစာစားခဲ့ပါတယ္။ ဟုိတယ္မွာ တေရးတေမာ ျပန္အိပ္ျပီး ညေနမွာ တက္စီနဲ႔ ညေစ်းကုိသြားပါတယ္။ ကံဆုိးစြာပဲ မုိးဖြဲဖြဲကေန ညေစ်းအေရာက္မွာ မုိးစိပ္စိပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ ထီးလည္းမပါၾကတာနဲ႔ သုပ္သုပ္သြား၊ သုပ္သုပ္ၾကည့္၊ သုပ္သုပ္၀ယ္ျပီး ျပန္ဖုိ႔ ျပင္ရပါတယ္။ အဲဒိက ပ်ားရည္၀ယ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ညစာစားဖုိ႔ကုိ ညေစ်းတန္းနားက ဆုိင္ေတြထက္ လမ္းမွာေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ မီးေတြထိန္လင္းတဲ့ ဆုိင္အၾကီးၾကီးကုိ မ်က္စိက်ၾကပါတယ္။ တက္စီငွားျပီး အဲဒိဆုိင္ကုိ ပုိ႔ခုိင္းျပီး ညစာကုိ steamboat ၾကျပန္ပါတယ္။ ဆုိင္ကၾကီးျပီး စားပြဲထုိးက နည္းေတာ့ ဆုိင္ေရာက္ျပီး အေတာ္ၾကာတာေတာင္ မွာလုိ႔မရပါဘူး၊ စားပြဲေပၚ စားစရာ ေရာက္လာဖုိ႔ကုိ စုစုေပါင္း နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္လုိက္ရပါတယ္။

လူ ၃ ေယာက္စာ မွာတာ အဲလုိ အေရအတြက္နဲ႔ လာခ်ေပးတာပါ (ပုစြန္ ၃ ေကာင္၊ ၾကက္ဥ ၃ လံုး)

အရြက္ေတြ လတ္ဆတ္တာေတာ့ ၾကိဳက္ပါတယ္။ အဲဒိ အသားလံုးေတြ အသားျပားေတြ မၾကိဳက္။ 

ေနာက္ေန႔ေတာ့ မနက္ ၉ နာရီခန္႔ တာနာရာတ ဘက္စကား၀င္းထဲကေန အီပုိး၊ အီပုိးကတဆင့္ စင္ကာပူကုိ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

( အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာေရာ၊ အရွဳပ္ေတြ လုပ္ေနတာေရာ၊ အပ်င္းၾကီးေနတာေရာ၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းေနတာေရာ အားလံုးေပါင္းျပီး ဒီပုိ႔စ္က ႏွစ္လေက်ာ္ၾကာသြားပါတယ္။ )

အီပုိးကေန စီးလာတဲ့ကားက ေတာင္ေပၚလမ္းကုိ ေကြ႔ကာ၀ုိက္ကာနွင့္ ဘရစ္ခ်န္ ျမိဳ႔ကုိ ျဖတ္ျပီးမွ တာနာရာတ (Tanah Rata) က ကားဂိတ္မွာ ဂိတ္ဆံုးပါတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်ငး္ပဲ အဲဒိကားဂိတ္ကေန အျပန္အတြက္ လက္မွတ္၀ယ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ကားဂိတ္နဲ႔ ဟုိတယ္က နီးနီးေလးပါ။ ၅ မိနစ္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရာက္ပါတယ္။

(Tanah Rata bus interchange)

ကား၀င္းထဲက ထြက္ထြက္ခ်င္း ဟုိတယ္ကုိ ခ်က္အင္ မ၀င္ေသးဘဲ ေန႔လည္စာစားဖုိ႔ ေလၽွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ တာနာရာတရဲ႔ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းေလး၀ဲယာမွာ ဆုိင္ေလးေတြရွိပါတယ္။ အမ်ားစုက မေလးအစားအေသာက္ေတြေရာင္းခ်တဲ့ဆုိင္မ်ားျဖစ္ျပီး အိႏၵိယ အစားအေသာက္ဆုိင္မ်ားလည္းေတြ႔ရပါတယ္။ စတားဘက္ (starbucks) နွင့္ ေမရီဘေရာင္း (Mary Browns) တုိ႔လည္း ရွိပါတယ္။ တရုတ္အစားအစာဆုိင္တစ္ဆုိင္နွင့္ ထုိင္းအစားအစာဆုိင္တစ္ဆုိင္လည္း ရွိေပမယ့္ အဲဒိဆုိင္ေတြမွာ လူေတာ္ေတာ္ပါးပါတယ္။ျမိဳ႔ေလးကုိက လူလည္းမမ်ားလွဘဲ တိတ္ဆိတ္ ေအးခ်မ္းလြန္းလွပါတယ္။ မေလးလူမ်ိဳးထက္ တရုတ္၊ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားကုိ သာ အမ်ားစု ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိႏၵိယ အစားအေသာက္ပဲ စားျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဘက္ရည္အရမ္းေကာငး္ျပီး က်န္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြလည္း စားေကာင္းေပမယ့္ သူတုိ႔ အစားအေသာက္ထားတဲ့ စင္ေပၚမွာ ယင္ေကာင္တစ္ခ်ိဳ႔ ပ်ံ၀ဲေနတာၾကည့္ျပီး စားမေျဖာင့္ပါဘူး။ 

ဟုိတယ္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္အသြား

ဟုိတယ္ကုိ ခ်က္အင္၀င္ရင္း ေန႔လည္ လည္ဖုိ႔ အတြက္ တက္စီကုိ မွာထားလုိက္ပါတယ္။ တစ္နာရီ ရင္းဂစ္ ၃၀ ပါ။ ေနရမယ့္အခန္းက သန္႔သန္ရွင္းရွင္းရွိပါတယ္။ ကုိယ္အခန္းေရြးရင္ အဓိကအခ်က္ က ျပတင္းေပါက္ပါတာပါပဲ။ အခု အခန္းကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ဆုိတာထက္ ပုိပါတယ္။ ခန္းလံုးျပည့္မွန္တံခါးကုိ လုိက္ကာ နွစ္ထပ္ ကာထားပါတယ္။ မွန္တံခါးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ေလေအးမ်ားက အခန္းထဲကုိ ရုတ္ခနဲ ၀င္လာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားက ဖြင့္ထားရင္ ညဘက္ ေအးေနမယ္ လုိ႔ သတိေပးေပမယ့္ ဒီလုိေလကုိ ခံစားခ်င္လုိ႔ပဲ ဒီကုိလာခဲ့တယ္ မဟုတ္လားလုိ႔ ဆင္ေျခေပးရင္း ဆက္ဖြင့္ထားလုိက္ပါတယ္။ ျမင္ရတဲ့ ရွဳခင္းကလည္း ေတာင္ကုန္းဆုိေတာ့ ဖြင့္ထားလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနနုိင္ပါတယ္။

(ဟုိတယ္အခန္း မွန္တံခါး)

အခန္းထဲ ခဏနား၊ ေရခ်ိဳးျပီး ေန႔လည္ ၂ နာရီခန္႔မွာ စလည္ပတ္ပါတယ္။ တက္စီ ေမာင္းသမားက အိႏၵိယ လူမ်ိဳးပါ။ သူက လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကမွ ျမန္မာျပည္ကုိ ၃ ပတ္အလည္သြားခဲ့သူဆုိေတာ့ သူသိခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ အေၾကာင္း အာေပါင္ရင္းသန္သန္ ေျပာေတာ့တာပါပဲ။ 

ပထမဆံုး သြားတာက Rose Valley ပါ။ နွင္းဆီေတာင္ၾကားလုိ႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္ နွင္းဆီေတြခ်ည္းပဲ ရွိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းေပါင္းစံု ရွိတာပါ။ နွင္းဆီအမ်ိဳးအနြယ္ေတြကေတာ့ ပုိမ်ားတာေပါ့ေလ။လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ နွစ္ေလာက္က တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးတာမုိ႔ အသစ္အဆန္း ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းက အတူတူသြားခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ သတိတရ အရမ္းရွိမိပါတယ္။ အဲဒိတုန္းကေတာ့ ပန္းတစ္မ်ိဳးခ်င္းစီနဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အလုအယက္ရုိက္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ပန္းေတြကုိသာ ဓာတ္ပံု ရုိက္မိပါတယ္။ အသက္ၾကီးလာျခင္းရဲ႔ လကၡဏာတစ္ရပ္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ငယ္တုန္းရြယ္တုန္း ခရီးသြားဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ 

(ပြင့္အာလု နွင္းဆီ)

(ပြင့္အာျပီး နွင္းဆီ)

အ၀ါေရာင္ပန္းကေလး

အနီေရာင္

ဒီပန္းကုိၾကည့္ျပီး ကုိယ္တုိ႔ငယ္ငယ္တုနး္က အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ဖေယာင္းပန္းကုိ သတိရမိတယ္

ပန္းျခံဳပုတ္

ပန္းခင္းအလယ္က decoration

ဓာတ္ပံုေတြ ရုိက္ခဲ့လား မေမးပါနဲ႔။ ထုိင္ေနရင္း အခ်င္းခ်င္းေတာင္ ဒီလုိရုိက္တာ။

ေနာက္တစ္ခုသြားတာက Lavender Garden ပါ။ ၂၀၁၃ က မွဖြင့္တာဆုိေတာ့ ေနရာအသစ္လုိ႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။ ဂ်ဴး ၀တၳဳ ဖတ္ျပီးကတည္းက ရူးခဲ့ရတဲ့ လဗန္ဒါ ပန္းေတြကုိ ျပင္သစ္အထိ သြားမၾကည့္နုိင္ေပမယ့္ ဒီေနရာ ဒီမွာရွိတယ္ သိကတည္းက သြားခ်င္ခဲ့တဲ့ ေနရာတစ္ခုပါ။ လဗင္ဒါ ပန္းျခံလုိ႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္ ထံုးစံအတုိင္း တျခားပန္းေတြလည္း စုိက္ထားပါတယ္။ မေနနုိင္လုိ႔ လဗန္ဒါပန္းတြကုိ ငံု႔နမ္းမိတဲ့အခါ ရတဲ့ရနံ႔က ကုိယ္တုိ႔ သံုးစြဲေနၾက လဗင္ဒါ အနံ႔ပါ၀င္တဲ့ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာတုိ႔ ေရေမႊးတုိ႔ လုိးရွင္းတုိ႔လုိ အနံ႔သီးသန္႔မဟုတ္ဘဲ အဲဒါေတြထက္ အနညး္ငယ္ ပုိျပင္းတဲ့ အနံ႔ကုိ အရြက္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္အနံ႔နဲ႔ ေပါင္းထားတဲ့ နွစ္သက္ဖြယ္ရာ အနံ႔ရပါတယ္။

(ခ်စ္ေသာ လဗန္ဒါ) တစ္ေန႔ေတာ့ ျပင္သစ္က တကယ့္ လဗန္ဒါပန္းခင္းၾကီးဆီ သြားမည္။

တကယ္ေတာ့ လဗန္ဒါက ျမက္မ်ိဳးနြယ္ပါ။ အမ်ိဳးအစားေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ 

ေရာင္စံုပန္းခင္းၾကီး

one of their decors

ကိုယ္ျပန္ချဲ့ပီ လမ္းကေလး.....

လဗန္ဒါ ပန္းျခံထဲမွာပဲ ေဘးမွာ စေတာ္ဘယ္ရီ အခင္းေလးရွိပါတယ္။ အဲဒိဘက္ အကူးမွာ မုိးခပ္စိပ္စိပ္ရြာလာပါတယ္။ ပန္းခင္းေတြကေတာ့ အေပၚက အမိုးေတြရွိတဲ့အတြက္ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္လုိ႔ရပါတယ္။ စေတာ္ဘယ္ရီတစ္ခ်ိဳ႔ ၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရွိျပီး ခ်ိဳပါတယ္။

စေတာ္ဘယ္ရီ ခူးၾကမလား

စေတာ္ဘယ္ရီ ပင္ေအာင္ ခ်ိန္းေတြ႔လုိ႔ရျပီ

စေတာ္ဘယ္ရီ ေခ်ာကလက္နွစ္ရင္...  (ခ်ိဳခ်ိဳခ်ဥ္ခ်ဥ္ အရမ္းစားေကာင္းတယ္)

အဲဒိက အျပန္ တက္စီသမားကုိ ကႏၱာရ အပင္ေလးေတြရွိရာ ပုိ႔ခုိင္းလုိက္ပါတယ္။ အဲဒိေတာ့ သူလုိက္ပုိ႔တဲ့ေနရာက Cactus Valley။ အရင္တစ္ေခါက္လာတုန္းက သြားတဲ့ေနရာက Cactus Point။ ဆုိေတာ့ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာအသစ္ပဲေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အထဲမွာကေတာ့ အတူတူပါပဲ။ ကႏၱာရ အပင္မ်ိဳးစံုကုိ ျမင္ေတြ႔ရျပီး အုိးေသးေသးေလးေတြကုိ ေရာင္းတဲ့ေနရာလည္း ရွိပါတယ္။ မ၀ယ္ဘူး တင္းထားေပမယ့္ အပင္ေသးေသးေလး ၆ ပင္ေတာ့့ ပါလာခဲ့ျပန္ပါတယ္။ကုိယ့္ရဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ျပဳစုမွဳေအာက္မွာ ဘယ္နွစ္ရက္ခံမလဲမသိ။

ကပ္တီး ကပ္တပ္ အပင္မ်ား

ဒီလုိေလးေတြ အမ်ားၾကီး စုိက္ခ်င္တာ

ညစာစားခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့ တက္စီသမားကုိ ဘရစ္ခ်န္ျမိဳ႕က ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္တစ္ဆုိင္ကုိ ပုိ႔ခုိင္းလုိက္ပါတယ္။ ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ မုိးက တိတ္ေနပါျပီ။ မုိးရြာျပီးခါစ ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ေလးရဲ႔ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ ရာသီဥတုမွာ ေဟာ့ေပါ့စားရတာ တကယ္ကုိ ေနြးေထြးျပီး စားျမိန္ေစပါတယ္။

စားၾကပါဦး ေဟာ့ေပါ့

ဆုိင္တန္းေတြနားမွာ တက္စီေတြ ရွိပါတယ္။ အျပန္ကုိ တက္စီငွားၾကမယ္ဆုိ ၾကည့္ၾကေတာ့ ေန႔လည္က သြားခဲ့တဲ့ တက္စီဦးေလးၾကီးကုိျပန္ေတြ႔တာနဲ႔ သူ႔တက္စီကုိပဲ ငွားျပီး ဟုိတယ္ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2