3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း

လူ ၃ ေယာက္၊ ရက္ ၃ ရက္ ရဲ႔ ခရီးအစ 

စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႔ကုိ စင္ကာပူနုိင္ငံရဲ႕   မဲေပးတဲ့ ရက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဟာလီးေဒးလုိ႔ ရုတ္တရက္ေၾကျငာလုိက္ကတည္းက ခရီးတုိေလးတစ္ခု စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သြားခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ အဲဒိေန႔က ေသာၾကာဆုိေတာ့  တနဂၤေႏြထိဆုိ ၃ ရက္ခရီးသြားလုိ႔ရတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သြားရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ဆြဲလာလုိက္တာ စက္တင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔က်မွပဲ မေလးရွားနုိင္ငံ ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ (cameron highlands) ကုိ သြားၾကစုိ႔လုိ႔ အေျဖထြက္လာပါတယ္။

အဲဒိေန႔ပဲ စီးတီးေဟာက ပင္နီစူးလား (penisula plaza) မွာ ဗီဇာ သြားေလွ်ာက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ တရုတ္တန္း (china town) မွာ ရွိတဲ႔ တုိး ေတြကုိ ေမးျမန္းစံုစမ္းၾကပါတယ္။
စင္ကာပူကေန ကင္မရြန္းကုိ သြားတဲ့ကားေတြက ညဘက္မွာပဲ ထြက္ၾကျပီး ေသာၾကာေန႔႔ ခရီးအတြက္ ၾကာသပေတးည ထြက္မွ အဆင္ေျပမွာပါ။ ၁၀ နာရီေလာက္ ၾကာတဲ့ ခရီးဆုိေတာ့ အဲဒါမွ ဟုိကုိ မနက္ေစာေစာေရာက္ျပီး လည္ခ်ိန္ပတ္ခ်ိန္ ပုိရမွာပါ။ ျပသနာက အဲဒိမွာ စတာပါပဲ။ ၾကာသပေတး ညကားေတြ လံုး၀ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ၀င္စံုစမ္းသမွ် တုိးကုမၸဏီေတြက အေၾကာင္းျပန္ပါတယ္။ ေသာၾကာညဆုိရင္ေတာ့ လက္မွတ္က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တနဂၤေနြ ဟုိက ျပန္လာမယ့္ကားေတြလည္း လက္မွတ္ကုန္ျပီလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေသာၾကာညကားနဲ႔ထြက္ စေနမနက္ေရာက္၊ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ျပန္လာရမယ့္ ကိန္းဆုိက္သြားပါျပီ။

လင္မယားနွစ္ေယာက္သား စိတ္မေလ်ွာ့ၾကပါဘူး။ ဒီတရုတ္တန္းက တုိးေတြက ယုိးဒယားတန္း (Golden Mile Plaza) က ထြက္တဲ့ကားေတြကုိ ေအးဂ်င့္အေနနဲ႔ ျပန္ေရာင္းတာမလား။ ဒီေတာ့ ပင္ရင္းကုိ သြားရင္ က်န္နုိင္ေသးတယ္ဆုိျပီး ဂိုးလ္ဒင္းမုိင္း ပလာဇာကုိ ဆက္ၾကျပန္ပါတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့လည္း ဒီအေျဖပါပဲ။ ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔ က်ိတ္မနုိင္ခဲမရျဖစ္ျပီး ယုိးဒယားစာစားျပီး ျပန္လာၾကပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ၂၀၀၉ ခုနွစ္က တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုရယ္ ၊ စိမ္းစုိေနတဲ့ တေမ်ွာ္တေခၚ လက္ဖက္ခင္းေတြရယ္ကုိ ျမင္ေယာင္မိေတာ့ စိတ္ထဲ ကလိကလိနဲ႔ ပုိသြားခ်င္လာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားကေတာ့ ေနာက္ ဟာရီယာရ (Hari Raya) ပိတ္ရက္ရွိေသးတာပဲ။ ေသာၾကာေန႔တစ္ရက္ ခြင့္ယူလုိက္။ ရက္ေတာင္ ပုိရေသးတယ္လုိ႔ နွစ္သိမ့္ပါတယ္။ ခြင့္ကလည္း နွစ္ကုန္ ရန္ကုန္ျပန္ဖုိ႔ စုထားတာဆုိေတာ့ မသံုးခ်င္ပါဘူး။

ေနာက္ေန႔ေတြ တျခား ဘယ္လုိ သြားလုိ႔ရေသးလဲ အင္တာနက္မွာ ရွာေတာ့ တုိက္ရုိက္မဟုတ္ဘဲ တဆင့္သြားမယ့္ နည္းလမ္းနွစ္ခု ေတြ႔ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့
၁။ Singapore - KL - Cameron Highlands
၂။ Singapore - Ipoh - Cameron Highlands
ကြာလာလန္ပူကေနသြားရင္ ျပသနာက အဲဒိကုိ အေစာၾကီးေရာက္သြားျပီး ကင္မရြန္းကုိ ထြက္တဲ့ကားက ေနာက္က်ေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတ္ာကြာေနပါတယ္။
အီပုိးကေန သြားရင္ေတာ့ အဆင္ေျပမယ္ဆုိျပီး အဲဒိလမ္းေၾကာင္းကုိ ေရြးၾကပါတယ္။


(Singapore-Ipoh-Cameron Highlands)

ဗုဒၶဟူးေန႔ ေန႔လည္မွာ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ဗီဇာ ရပါျပီ။ ၾကာသပေတးညထြက္မယ့္ကားကုိ ဗုဒၶဟူးေန့ညမွာပဲ အြန္လုိင္းက လက္မွတ္ ၀ယ္ပါတယ္။ ဟုိတယ္ကုိလည္း တစ္ခါတည္း ဘြတ္ကင္ (booking) လုပ္ပါတယ္။ နွစ္ခုလံုး ပုိက္ဆံက အေၾကေခ်ရတာပါ။

ကားလက္မွတ္နဲ႔ ဟုိတယ္

ကားလက္မွတ္က စင္ကာပူ- အီပုိး လမ္းေၾကာင္းကုိပဲဲ ၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။ အီပုိး ကေန ကင္မရြန္း ကုိ အြန္လုိင္းမေရာင္းပါဘူး။ ဟုိေရာက္မွပဲ ၾကည့္၀ယ္မယ္လုိ႔ နွစ္ေယာက္သား ဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္။
ကားလက္မွတ္ကုိ ဒီဆုိဒ္     က ၀ယ္တာပါ။ ဟုိတယ္ ကုိေတာ့ Expedia  က book လုပ္ပါတယ္။
Century Pines Resort  မွာ နွစ္ညစာ ၀ယ္လုိက္ပါတယ္။ မနက္စာ ပါပါတယ္။ ကားလက္မွတ္နဲ႔ ဟုိတယ္ ကိစၥျပီးျပီဆုိတာနဲ႔ နွစ္ေယာက္သား အ၀တ္အစားအိတ္ျပင္ရပါေတာ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္ေန႔မနက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူပါလုိက္မယ္ လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔မွာ ဗီဇာက အဆင္သင့္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူ႔အတြက္ လက္မွတ္ထပ္၀ယ္ေပး၊ ဟုိတယ္ ဘြတ္လုပ္ေပးတာ အကုန္အဆင္ေျပတာနဲ႔ နွစ္ေယာက္သြားမယ့္ ခရီးကေန သံုးေယာက္ခရီး ျဖစ္သြားပါတယ္။

စင္ကာပူ - အီပုိး (Singapore - Ipoh)

ကားက Golden Mile Complex ကေန ည ၁၀ နာရီတိတိမွာ ထြက္ပါတယ္။ ကားက ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္။ ကားေပၚမွာ ၀ုိင္ဖုိင္(wifi) ပါရံုမက ထုိင္ခံုတစ္ခံုခ်င္းစီမွာ ဖုန္းအားသြင္းဖုိ႔ ယူအက္စ္ဘီ (usb) တစ္ေပါက္စီ ပါပါတယ္။ ကားက Second Link လို႔ေခၚတဲ့  Tuas check point ဘက္က ေနသြားတာပါ။ ဒီအခ်ိန္ woodlands check point ကသာ သြားရင္ မေလးရွားျပန္မယ့္သူေတြရယ္၊ ေဟာလီးေဒး ခရီးထြက္တဲ့သူေတြရယ္နဲ႔ အင္မီဂေရးရွင္းေရာက္ဖုိ႔ကုိ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္နာရီေလာက္ၾကာတတ္ပါတယ္။

စင္ကာပူကေန အီပုိးကုိ ကားစီးခ်ိန္ ၈ နာရီလုိ႔ သိထားေတာ့ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ အီပုိးက အမန္ဂ်ရ ကား၀င္းကုိ (Amanjaya Terminal) ေရာက္မယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းထားပါတယ္။ ဒီထက္လည္း ၾကာနုိင္တယ္ေပါ့ေလ။ ကားေပၚက ၀ုိင္ဖုိင္အားကုိးနဲ႔ ဂူဂယ္ ေျမပံု (google map) ကုိ ဖြင့္ျပီး ၾကည့္ေနေတာ့ ကား၀င္းေရာက္ခါနီးျပီဆုိတာ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ဒီကားက အီပုိးမွာ ဂိတ္ဆုံးမွာဆုိေတာ့ တစ္ကားလံုးကလူေတြ အဲဒိကား၀င္းမွာပဲ ဆင္းမယ္ထင္လုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္မထားမိပါဘူး။ ေ၀လီေ၀လင္းအခ်ိန္ ကား၀င္းထဲေရာက္ေတာ့ ဒရုိင္ဘာက အမန္ဂ်ရ.. ဘယ္သူဆင္းမွာလဲ လုိ႔ ေအာ္ေမးပါတယ္။ အဲဒိက်မွ ကပ်ာကယာ သူငယ္ခ်င္းကုိ လက္တုိ႔ျပီး အထုတ္ေတြ ဆြဲခ် ဆင္းရပါတယ္။ တကယ္တန္းဆင္းတာ ကိုယ္တုိ႔ ၃ ေယာက္ထဲပါ။ ကား၀င္းက ျမိဳ႔ျပင္မွာ ရွိတာဆုိေတာ့ ကားက ျမိဳ႔ထဲ ဆက္သြားတယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ ၀ုန္း၀ုန္း ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ဆင္းလာတာ ဒရိုင္ဘာကုိေတာင္ ဘယ္ဆက္သြားမွာလဲ စပ္စုခ်ိန္မရပါဘူး။ ၃ ေယာက္သား ကား၀င္း အေဆာက္အအံုထဲ၀င္လာေတာ့ ကားရပ္ေပးတာ အေဆာက္အအံုရဲ႔ ဒုတိယထပ္ပါ။ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ၊ တျခား ဆုိင္ေလးေတြ ရွိေပမယ့္ ေစာေနေသးေတာ့ အကုန္ပိတ္ထားပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီပဲ ရွိေသးတာကုိး။ လူတစ္ခ်ိဳ႔တစ္ေလ စားေသာက္ဆုိင္ေရွ႔က ထုိင္ခံုေတြမွာ အထုတ္အပုိးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။

အမန္ဂ်ရ ဘတ္စကား ၀င္းေရွ႔၊

အီပုိး - ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ (Ipoh - Cameron Highlands)
အမ်ိဳးသားက ေအာက္ထပ္ဆင္းၾကည့္ျပီး ခဏေန ျပန္တက္လာပါတယ္။ ေအာက္ထပ္မွာမွ ကားလက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္ခန္းေတြ အျပည့္ပဲ။ ဆုိင္တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ဖြင့္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ ပိတ္ေနေသးတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
ဖြင့္တဲ့ဆုိင္ေတြကုိ ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ သြားမယ့္ကားလက္မွတ္ ဘယ္မွာ၀ယ္လုိ႔ရလဲ စံုစမ္းေတာ့ သူ႔ေနာက္ေက်ာက ဆုိင္မွာ ေရာင္းတယ္၊ မနက္ ၈ နာရီ ထြက္တယ္။ အဲဒိဆုိင္က ၇ နာရီခြဲမွ ဖြင့္တယ္လုိ႔ သိရတဲ့အတြက္ အနားက ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ခဏထုိင္ျပီး ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ေစာင့္ပါတယ္။ အီပုိး ေကာ္ဖီကေတာ့ နာမည္အတုိင္းပါပဲ။ တစ္ငံုေသာက္ျပီး အီစိမ့္ေနလုိ႔ ဒီအတုိင္း ထားခဲ့ရပါတယ္။ အိမ္သာ ခဏသြားတာ တစ္ေယာက္ကုိ ရင္းဂစ္ ျပား ၃၀ ေပးရပါတယ္။

ကင္မရြန္း ကားလက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္က ၇ နာရီခြဲအတိမွာ ဖြင့္ပါတယ္။ အသြားလက္မွတ္ပဲေရာင္းပါတယ္။ တစ္ေန႔ကုိ ၄ ေခါက္ပဲ ထြက္ျပီး အခ်ိန္ေတြက မနက္ ၈ နာရီ၊ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီ၊ ညေန ၃ နာရီနဲ႔ ည ၆ နာရီ တုိ႔မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကုိယ္တုိ႔ကားက ၈ နာရီအတိမွာ ထြက္ပါတယ္။ အိီပုိးကေန ကင္မရြန္းကုိ ကားေမာင္းခ်ိန္ ၂ နာရီၾကာပါတယ္။

ကင္မရြန္းအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း
ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္လုိ႔ ေျပာရင္ အဓိက ျမိဳ႔နွစ္ျမိဳ႔ကုိ ေျပာတာပါ။ ဘရစ္ခ်န္ (Brinchang) နဲ႔ တာနာရာတ (Tanah Rata) တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘရစ္ခ်န္ကေတာ့ ဟုိတယ္ေတြအျပင္ တည္းခုိခန္းေတြ၊ မုိတယ္၊အင္းေတြ၊ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ ေစ်းေတြနဲ႔  ပုိစည္ကားပါတယ္။ တာနာရာတ ကေတာ့ အစုိးရရံုးမ်ားသာ ရွိျပီး  ဟုိတယ္ အနည္းငယ္သာ ရွိပါတယ္။ ျမိဳ႔နွစ္ခုၾကားမွာ ကားလမ္း တစ္လမ္းပဲ ရွိပါတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ေနခ်င္တဲ့သူေတြအေတြက္ကေတာ့ တာနာရာတက ပုိအဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ဟုိတယ္ေတြက ျမိဳ႔နွစ္ျမိဳ႔ရဲ႔ၾကား (သုိ႔မဟုတ္) ျမိဳ႔နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္တုိ႔ ဘြတ္လုိက္တဲ့ ဟုိတယ္က တာနာရာတမွာ ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကင္မရြန္းရဲ႔ တစ္ခုတည္းေသာ ကား၀င္းနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ရွိတဲ့ ဟုိတယ္ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သြားနုိင္တဲ့ အေနအထားပါ။

(Cameron Highlands)


ဘယ္ေတြသြားတယ္၊ ဘာေတြလုပ္တယ္ဆုိတာေတာ့ ေနာက္ပုိ႔စ္တစ္ခုမွပဲ ဆက္ေရးပါရေစ။


ကုန္က်ေငြစုစုေပါငး္ ( နွစ္ေယာက္စာ၊ စင္ကာပူေဒၚလာျဖင့္)
မေလးရွား ဗီဇာ 120.00 $
စင္ကာပူ - အီပုိး (အသြားအျပန္) ကားခ 180.96 $
အီပုိး - ကင္မရြန္း (အသြားအျပန္) ကားခ 26.00 $ (80 RM)
ဟုိတယ္ ( နွစ္ည) 155.64 $
တက္စီ (တစ္နာရီ) - ရင္းဂစ္ ၃၀

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

2 comments:

  1. မေဗဒါက National Day ပိတ္ရက္တုန္းက cameron သြားခ်င္လို႔ ၾကံစည္ခဲ့ေသးတာ... ေနာက္ေတာ့ ရက္ကပ္ျပီး ကားလက္မွတ္ မက်န္ေတာ့လို႔ မသြားရေတာ့တာ... JB ကေန စီးလို႔ရတယ္ဆိုေပမဲ့ မေလးရွားဆိုေတာ့ ေၾကာက္လို႔... အစ္မကေတာ့ ပိုသတၱိေကာင္းတယ္... အားက်တယ္... ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာ့ အဲ့လို စမ္းသြားၾကည့္မွပဲ... Ipoh မွာ ရပ္တဲ့ ကားဂိတ္မွာ ကန္မရြန္အတြက္ လက္မွတ္၀ယ္လို႔ရတယ္ဆို တာ ဘယ္လိုသိလဲ... မေဗဒါ စိုးရိမ္တာက တစ္ေနရာေရာက္ျပီးမွ အခ်ိတ္အဆက္ မမိမွာပဲ...

    ReplyDelete
    Replies
    1. အီပုိးကေန ကင္မရြန္းကို ဘယ္လုိသြားရမလဲဆုိတာ ဒီ ဘေလာ့ ပုိ႔စ္ (http://magictravelblog.com/2011/12/how-to-get-from-ipoh-to-the-cameron-highlands-easily/ ) ကေန သိတာ။ ပုိ႔စ္က ၂၀၁၁ ကဆုိေတာ့ update မျဖစ္နုိင္မွန္းေတာ့ ၾကိဳတြက္ထားတယ္။ သူ႔ပုိ႔စ္အရဆုိရင္ အီပုိးကားဂိတ္ကေန ကင္မရြန္းကုိထြက္တဲ့ ေနာက္ကားဂိတ္တစ္ခုကို မိနစ္၂၀ ေလာက္ထပ္သြားရမွာ။ အဲဒါ တက္စီစီးသြားမယ္လုိ႔မွန္းထားတာ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အီပုိးကားဂိတ္မွာတင္ ကင္မရြန္းထြက္တဲ့ကား ရွိေနတာပဲ။ အဲဒါ ၾကိဳမသိဘူး အဲဒိေရာက္မွ သိတာ။ အဆိုးဆံုး အခ်ိတ္အဆက္မမိရင္ အီပုိးကေန ကင္မရြန္အထိ တစ္ခါတည္း တက္စီစီးဖုိ႔ စဥ္းစားထားတယ္။ ရင္းဂစ္ ၁၄၀၊ ၁၅၀ ေလာက္က်မယ္လုိ႔ ၾကိဳမွန္းထားတယ္။

      Delete

Weekend Escape to Berjaya Hills, Colmar Tropicale Resort - Day 2

Berjaya Hills (Colmar Tropicale) ေနအထြက္ကုိ ျပတင္းေပါက္ကေနေစာင့္ မနက္ ေစာေစာထ၊ ေရခ်ိဳးျပီးတာနဲ႕ ျပတင္းေပါက္ဖြင့္ျပီး ေနထြက္တာကုိ ေစာင္...