စင္ကာပူမွာ ေသြးလွဴျခင္း

စင္ကာပူမွာေနထုိင္ေနတဲ့သူမ်ား ေသြးလွဴခ်င္တယ္ဆုိ ဘယ္မွာ ဘယ္လုိ လွဴလုိ႔ရတယ္ဆုိတာေလး နဲနဲ မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ သိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။

ဘာေၾကာင့္ ေသြးလွဴၾကသလဲ

ကုိယ့္အမ်ိဳးသားက ရန္ကုန္မွာကတည္းက ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ ေသြးသြားလွဴတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္တုိ႔ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာေပါ့။ သူစင္ကာပူေရာက္လာေတာ့လည္း သူ႔လုပ္ေနက်အလုပ္ကုိ သူမေမ့ပါဘူး။ ဘယ္မွာ လွဴလုိ႔ရလဲ၊ ဘယ္လုိလွဴရလဲ စံုစမ္းခုိင္းျပီး စလွဴခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကုိယ့္ေမြးေန႔၊ သူ႔ေမြးေန႔၊ သမီးရည္စား နွစ္ပတ္လည္ေန႔၊ မဂၤလာနွစ္ပတ္လည္ေန႔ စသည့္ အမွတ္တရေန႔ေတြမွာ သူေသြးလွဴနုိင္တဲ့ ကာလ ေရာက္ရင္ အျမဲလွဴပါတယ္။ ေသြးလွဴရင္ တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါၾကားကုိ ၃ လ ျခားရေလ့ရွိပါတယ္။ ေသြးဘာလုိ႔လွဴသလဲေမးရင္ သူက အလွဴဒါနျပဳတာလုိ႔ ျပန္ေျဖေလ့ရွိပါတယ္။ အေရးေပၚ ေသြးလုိေနတဲ့ လူနာေတြ၊ ကင္ဆာေရာဂါသည္ေတြ၊ ေမြးကာစကေလးေတြ၊ ကေလးေမြးျပီးစ မိခင္ေတြကေန ေသြးအျမဲသြင္းေနရတဲ့ လူကီးမီးယားလူနာေတြ စသည္ မည္သူမွန္းမသိဘဲ လွဴလုိက္ရတဲ့ ပီတိကုိ သူသေဘာက်ပါတယ္။ အရင္ရံုးတုန္းက ေသြးလွဴတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲ ရံုးက စီစဥ္ျပီး ရံုးမွာ လုပ္ပါတယ္။ ေသြးလွဴမယ့္သူေတြ စာရင္း၊ ကူညီမယ့္လူစာရင္းေကာက္ေတာ့ ေသြးလွဴမယ့္သူက အ၇မ္းကုိနည္းပါတယ္။ အျပင္လူလည္း လာလွဴလုိ႔ရတဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသားနာမည္ စာရင္းေပးေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြက တအံ့တၾသနဲ႔ ဘာလုိ႔လွဴတာလဲ ေမးပါတယ္။ ကုိယ္လည္း တအံ့တၾသနဲ႔ ဘာလုိ႔ မလွဴၾကတာလဲ ျပန္ေမးလုိက္ပါတယ္။

အလွဴခံရတဲ့ေသြးကုိ ဘယ္လုိသံုးသလဲ

ေသြးထဲမွာ ေသြးနီဥ (red cell)၊  ေသြးျဖဴဥ (white cell) ၊ ပလိတ္လက္ (platelets) နဲ႔ ပလက္စမာ (plasma) ဆုိတဲ့ အပုိင္းေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ေသြးနွစ္စက္ကေန သံုးစက္အတြင္းမွာ ေသြးနီဥ ( Red Blood Cell) ေတြ ၁ ဘီလီယံခန္႔ပါ၀င္ပါတယ္။ ေသြးနီဥ အေရအတြက္ ၆၀၀ တုိင္းမွာ ေသြးျဖဴဥ ၁ ဥ၊ ပလိတ္လက္ အေရအတြက္ ၄၀ ရွိၾကပါတယ္။ ယခုေခတ္ ေသြးသြင္းကုသရာမွာ လုိအပ္ခ်က္ေပၚမူတည္ျပီး ေသြးကို ဒီအတုိင္းသြင္းျပီး ကုသရတာ ရွိသလုိ၊ ေသြးထဲမွာ ပါတဲ့ အပုိင္းေတြကုိပဲ  သြင္းျပီးကုသရတာ ရွိတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လွဴတဲ့အခါမွာလည္း ေသြးပံုမွန္လွဴလုိ႔ရသလုိ ေသြးရဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႔အပုိင္းေတြကုိပဲ ခြဲလွဴလုိ႔လည္းရပါတယ္။  ေသြးအျပည့္လွဴရင္သာ တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါၾကားကုိ ၃ လျခားရေလ့ရွိတာပါ။ ေသြးအပုိင္းအစ လွဴရင္ တစ္လတစ္ခါ လွဴလုိ႔ရပါတယ္။

ဘယ္သူေတြ လွဴလုိ႔ရလဲ

မည္သူမဆုိ

  • အသက္ ၁၆ နွစ္နွင့္ ၆၀ အၾကား
  • ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၄၅ ကီလုိဂရမ္နဲ႔ အထက္
  • ေဟမုိဂလုိဘင္ ၁၂.၅ အထက္
  • က်န္းမာေရးေကာင္းသူ
  • လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္အတြင္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသူ မဟုတ္သူ
  • လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ပတ္အတြင္း အဖ်ားရွိသူ မဟုတ္သူ
ထုိသူေတြ လွဴလုိ႔ရပါတယ္


စင္ကာပူက ဘယ္ေနရာေတြမွာ ေသြးလွဴၾကမလဲ

စင္ကာပူမွာ ေသြးအလွဴခံတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း နွစ္ခု ရွိပါတယ္။ Health Sciences Authority နဲ႔  Singapore Red Cross ကပါ။ ထုိ အဖြဲ႔အစည္းနွစ္ခုမွ ပူးေပါင္းျပီးျဖစ္ေစ သီးျခားစီျဖစ္ေစ ေသြးလွဴနုိင္တဲ့ event (ပြဲ) ေလးေတြကုိ မိမိပတ္၀န္းက်င္ေတြထိ လာေရာက္က်င္းပ အလွဴခံေလ့ရွိပါတယ္။ ထုိပြဲေလးမ်ားတြင္ လွဴခြင့္မၾကံဳလုိက္ပါက ၄င္းအဖြဲ႔အစည္းတည္ရွိရာ ေနရာေတြသုိ႔ သြားေရာက္လွဴနုိင္ပါတယ္။ Singapore Red Cross မွာ မလွဴဖူးလုိ႔ သူအျမဲလွဴေနက် Health Sciences Authority (HSA) မွာ ဘယ္လုိလွဴရတယ္ဆုိတာေလးပဲ ေရးပါရေစ။ အဂၤလိပ္လုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးထားတာေလးကုိ ဒီမွာ သြားေရာက္ ဖတ္ရွဳနုိင္ပါတယ္။ http://www.hsa.gov.sg/content/hsa/en/Blood_Services.html

HSA ရဲ႕ ေအာက္မွာ ေသြးလွဴဘဏ္ ေလးခုရွိပါတယ္။
Bloodbank@HSA
Health Sciences Authority
(Opposite Outram Park MRT Station)
11 Outram Road
Singapore 169078

Bloodbank@Dhoby Ghaut
Dhoby Xchange (Near Exit B)
#B1-05/06/07/08/09
11 Orchard Road
Singapore 238826

Bloodbank@Woodlands
Woodlands Civic Centre
(Opposite Causeway Point)
900 South Woodlands Drive
#05-07 Singapore 730900

Bloodbank@Westgate Tower
1 Gateway Drive #10-01 to 05
Westgate Tower
Singapore 608531

ေသြးလွဴျခင္းအဆင့္

၁။ ေဖာင္ျဖည့္ျခင္း (Form Filling)
ၾကိဳတင္ အပြိဳင့္မန္႔ယူျပီးသြားလုိ႔ရသလုိ ဟုိေရာက္မွ ေဖာင္ျဖည့္ျပီး မွတ္ပံုတင္လုိ႔ရပါတယ္။  ၀င္၀င္ခ်င္း စားပြဲေလးတစ္လံုးမွာ ျဖည့္ရမယ့္ ေဖာင္ေတြရယ္၊ ေဘာပင္ရယ္ ထားထားပါတယ္။ အဲဒါကုိ ကိုယ့္ဘာသာယူျပီး ေဖာင္ျဖည့္ရမယ့္ ေနရာမွာ ျဖည့္ရပါတယ္။ ျဖည့္ျပီးရင္ေတာ့ Registration Counter မွာ ေဖာင္ကုိ သြားေပးရပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ ကိုယ့္နာမည္အေခၚ္ကုိ ေစာင့္ရပါတယ္။
ဒီစားပြဲေလးေပၚက ေဖာင္ကုိယူျဖည့္ပါ

ဒီမွန္ခန္းေလးေတြက တစ္ေယာက္စာ ေဖာင္ျဖည့္ဖုိ႔ ေနရာေလးေတြပါ။


၂။ မွတ္ပံုတင္ျခင္း (Registration)
ကိုယ့္နာမည္ေခၚေတာ့ Registration Counter ကုိ ျပန္သြားျပီး သူတုိ႔ေမးတာ အနည္းငယ္ ေျဖရပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ ပရင့္ထုတ္ထားတဲ့ ေဖာင္နဲ႔ queue နံပါတ္ျပန္ေပးျပီး ေစာင့္ရမယ့္ေနရာမွာ ထပ္ေစာင့္ရပါတယ္။
ေဖာင္မွတ္ပံုတင္ရမယ့္ ေကာင္တာမ်ား


၃။ ေဆးစစ္ျခင္း (Medical screening)
ဒီတစ္ခါေတာ့ queue နံပါတ္ကုိ မ်က္နွာက်က္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ screen ကေနၾကည့္ျပီး အလွည့္က်ရင္ စစ္ရမယ့္ အခန္းထဲ ၀င္သြားရံုပါပဲ။ HSA မွာ ေဆးစစ္တဲ့အခန္း ၃ ခန္း ရွိပါတယ္။ နွစ္ခန္းေလာက္က ျမန္မာ ဆရာ၀န္ေတြပါ။ အဲဒိမွာ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ခ်ိန္၊ အရပ္တုိင္းျပီး ခရီးထြက္ထားတာရွိလား စသည္ျဖင့္ ေမးပါတယ္။ ျပီးလွွ်င္ ကုိယ့္ရဲ႔ေဖာင္ကုိ ယူသြားျပီး ေသြးစစ္တဲ့ ေကာင္တာမွာ သြားထပ္ရပါတယ္။
ေဆးစစ္ရမယ့္ အခန္းမ်ား


၄။ ေသြးစစ္ျခင္း (Blood test)
ေကာင္တာမွ နာမည္ကုိ ေခၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ေကာင္တာမွ သူနာျပဳကပဲ ေသြးကုိ ေဖာက္ထားလုိက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ တျခားသူနာျပဳတစ္ေယာက္က ေဖာက္ထားတဲ့ေသြးကုိ ေဟမုိဂလုိဘင္ ျပည့္မျပည့္ စစ္ေနတဲ့အခုိက္မွာ ေစာင့္ရမယ့္ေနရာမွာ ေခတၱျပန္ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ခဏအၾကာ နာမည္ျပန္ေခၚျပီး ေဟမုိဂလုိဘင္ result ကုိျပပါတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့နံပါတ္ ျပည့္မွီတယ္ဆုိရင္ ေသြးလွဴလုိ႔ရပါျပီ။ ခုနေစာင့္တဲ့ေနရာမွာ ျပန္ေစာင့္ေနျပီး ဒီတစ္ခါ ေသြးလွဴခန္းထဲကုိ ၀င္ဖုိ႔ ပထမေပးထားတဲ့ queue နံပါတ္ကုိပဲ ျပန္ေစာင့္ရပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင့္ မိန္းကေလးေတြက ေသြးအားနည္းေလ့ရွိပါတယ္။ ခႏၶာကုိယ္ကသာ ၀ေနေပမယ့္ တကယ္တမ္းေသြးစစ္လုိက္ရင္ ေဟမုိဂလုိဘင္ မျပည့္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကုိယ္ကုိ္ယတုိင္လည္း ျပည့္ေလ့မရွိတဲ့အတြက္ ျပည့္ျပီး ေသြးလွဴနုိင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ တကယ္ပဲ အားက်ရပါတယ္။
ေသြးစစ္တဲ့ ေကာင္တာ


၅။ ေသြးလွဴျခင္း ( Blood donation)
ကို္ယ့္ အလွည့္နံပါတ္ ေပၚလာျပီဆိုရင္ေတာ့ ေသြးလွဴခန္းထဲ၀င္သြားရံုပါပဲ။ အထဲမွာ ရွိတဲ့ သူနာျပဳေတြက လြတ္ေနတဲ့ ကုတင္ကုိ ေခၚသြားျပီး ေသြးထုတ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ ေသြးလွဴခ်ိန္က ၅ မိနစ္ကေန ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာပါတယ္။ တစ္ခါထုတ္ရင္ ၃၅၀ မီလီ ကေန ၄၅၀ မီလီအထိ ဆန္႔တဲ့ အိတ္တစ္အိတ္စာပါ။ အဲဒိအခန္းထဲမွာလည္း ျမန္မာ သူနာျပဳေတြ အျမဲရွိတာပါပဲ။ ေသြးလွဴရွင္တစ္ေယာက္လွ်င္ မုန္႔စားဖုိ႔ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ ေပးပါတယ္။ ျမန္မာ သူနာျပဳေတြနဲ႔ေတြ႔လုိ႔ စကားစျမည္ေျပာရင္း အျပင္မွာ ကုိယ္ေစာင့္ေနတာ သိသြာရင္ လက္မွတ္ တစ္ေစာင္ ပုိေပးေလ့ရွိပါတယ္။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ လွဴမွန္းသိတဲ့အခါလည္း ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးေလ့ရွိပါတယ္။
ေသြးလွဴခန္း


၆။ အာဟာရေက်ြးျခင္း  (Refreshments)
ခုနေပးလုိက္တဲ့ လက္မွတ္နဲ႔ ေသြးလွဴဘဏ္ထဲက မုန္႔ေရာင္းတဲ့ေနရာမွာ ျပျပီး မုန္႔စားလုိ႔ရပါျပီ။ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ကုိ မုန္႔တစ္ခု၊ အပူတစ္ခြက္နဲ႔ အခ်ိဴပြဲတစ္ပြဲ စားခြင့္ရွိပါတယ္။ မုန္႔ေတြကေတာ့ ပက္ဖ္ (puffs) ၊ ဆင္း၀ွစ္ (sandwich) ၊ ေပါက္စီ(pau)၊  ေပါင္မုန္႔ (bread) စတာေတြပါ။ ၾကိဳက္ရာ တစ္ခု ေရြးရပါတယ္။ အပူအေနနဲ႔ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဘက္ရည္၊ မုိင္လုိထဲက ေရြးရပါတယ္။ အခ်ိဳပြဲကေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ ပဲစိမ္း စြပ္ျပဳတ္ (Green bean soup )ပါ။ ကုိယ္တုိ႔ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ေသြးလွဴျပီးရင္ ေက်ြးတဲ့ ၾကက္ဥျပဳတ္တုိ႔ ငွက္ေပ်ာသီးတုိ႔ ဘာလုိ႔မေက်ြးတာပါလိမ့္။
သူေရြးတဲ့မုန္႔

ေမြးေန႔လွဴလုိ႔ ရလာတဲ့ လက္ေဆာင္

ေမြးေန႔လွဴလုိ႔ ရလာတဲ့ လက္ေဆာင္


ကုိယ့္ ေသြးအလွဴ

ကုိယ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ တစ္ခါပဲ လွဴဖူးပါတယ္။ ပံုမွန္ဆုိ ေသြးလွဴဖုိ႔သြားတုိင္း ေဟမိုဂလုိဘင္ က သတ္မွတ္ခ်က္ျပည့္မွီေလ့မရွိပါဘူး။ အဲဒိ တစ္ခါပဲ ၁၂.၅ နဲ႔ အတိအက် ျပည့္ေနပါတယ္။ ေသြးစစ္ေပးတဲ့ဆရာမက အင္တင္တင္နဲ႔ မလွဴေစခ်င္ပါဘူး။ ကုိယ္ကလည္း အရမ္းတက္ၾကြေနေတာ့ သတ္မွတ္ခ်က္ျပည့္မီေနတာလည္း ျငင္းမရေတာ့ လွဴခြင့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားနဲ႔အတူတူ ေဘးခ်င္းကပ္ လွဴရာမွာ သူ႔ေသြးက ခဏနဲ႔ တစ္အိတ္ျပည့္သြားျပီး ကုိယ့္ေသြးကေတာ့ မက်ခ်င္က်ခ်င္နဲ႔ တစ္စက္ခ်င္းနီးပါး က်ေနပါတယ္။ ေသြးပ်စ္လုုိ႔ပါ။ ေသြးထုတ္တဲ့အပ္ ကုိ ထုိးေတာ့လည္း အဆင္မေျပပါဘူး။ ေသြးေၾကာက အရမ္းေသးေနျပီး အပ္က ေသြးေၾကာေလာက္ၾကီးေနလုိ႔ပါ။ အပ္ကုိ ထုိးသြင္းအျပီး ေသြးက အျပင္ကုိ ထြက္လာပါတယ္။ အပ္ကုိင္တဲ့ သူနာျပဳမွာ မ်က္နွာဇီးရြက္ေလာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ အထပ္ထပ္အခါခါေတာင္းပန္ျပီး ေနာက္တစ္ေနရာကုိ ထပ္ၾကိဳးစားပါတယ္။ ခက္ခက္ခဲခဲၾကိဳးစားရျပီး ရသြားေပမယ့္ ခုနေျပာသလုိ ေသြးအက်ေႏွးတာေၾကာင့္ ပံုမွန္လူ ၃ ေယာက္စာေလာက္ အျပီးမွာမွ ကိုယ္လွဴတဲ့ ေသြးတစ္အိတ္ ျပည့္ပါေတာ့တယ္။ လက္လည္း အညိဳအမည္းစြဲလာပါတယ္။ လွဴေနတဲ့ တစ္ေလွ်ာက္လံုးလည္း သူနာျပဳေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ လာေရာက ္ဂရုစုိက္ ေမးၾကပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္က လူနာျပန္ျဖစ္သြားသလုိပါပဲ။ အျပန္မွာ ေသာက္ေဆး၊ လိမ္းေဆး၊ ေရခဲအိတ္ကေလးေတြ၊ ဂြမ္းေတြကုိ အပ္ေနရာက အညိဳအမည္းေတြအတြက္ ေပးလုိက္ၾကပါတယ္။ ေသြးေၾကာကေလးေတြ ေသးျပီး ေဟမုိဂလုိဘင္ အရမ္းမမ်ားတာေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခါ မလွဴေစခ်င္ေၾကာင္းလည္း မွာလုိက္ပါေသးတယ္။ သူေသြးလွဴအျပီး အျပင္မွာ အၾကာၾကီးေစာင့္ေနတဲ့ အမိ်ဳးသားကုိလည္း ထြက္ေျပာၾကပါေသးတယ္။ အဲဒိကတည္းက ကိုယ့္ရဲ႔ ေသြးလွဴခြင့္ပါမစ္ ပိတ္သြားေတာ့တာပါပဲ။





Happy Birthday Mg

သူက အသံအက်ယ္ၾကီးနဲ႔ စကားေျပာတတ္ျပီး တစ္ခါတစ္ခါ ရန္ျဖစ္ေနတယ္ထင္ရေအာင္ ေအာ္ေျပာတတ္သူ။
ကုိယ္က အိညွက္ အိညွက္နဲ႔ ပလံုးပေထြး စကားျမန္ျမန္ေျပာတတ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ သူေအာ္ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ ကုိယ္ျငိမ္နားေထာင္ရတယ္။ ကုိယ့္ပလံုးပေထြးစကားသံကုိ သူနားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရတယ္။ (အဲဒိအခ်ိန္ အျပင္ကၾကည့္ရင္ ျငိမ္ေနတဲ့သူက သနားစရာေလး)

သူက ဘယ္သြားသြား  သူ႔လက္ကုိ ဆြဲထားမွၾကိဳက္သူ။
ကုိယ္က လက္ဖ၀ါး ေခၽြးထြက္လြယ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔ရင္ လက္တြဲထားလ်က္ၾကီး အျမဲေတြ႔ရမယ္။ တစ္ရွဴးတစ္ထုပ္လည္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႔ အိတ္ထဲမွာ ရွိလိမ့္မယ္။
(ဒီအရြယ္ၾကီး လက္တြဲထားတယ္လုိ႔ ၾကည့္ရမွာ ရွက္ေနတဲ့သူေတြလည္း ရွိလိမ့္မယ္)

သူက ေရေအးေအးနဲ႔မွ ေရခ်ိဳးခ်င္သူ။
ကုိယ္က ေရေအးနဲ႔ထိရင္ ဖ်ားတတ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ အိမ္မွာ ေရပူေရေအး တပ္ထားတယ္။
(ကုိယ္ေဆာင္းတြင္းေတြမွာ ေန႔တုိင္းေရမခ်ိဳးတတ္တာ အခု သူသိသြားျပီ)

သူက လူၾကီးလုပ္ျပီး ဆံုးမခ်င္သူ။
ကုိယ္က ကေလးလုပ္ျပီး ခၽြဲ႔ႏြဲ႔ခ်င္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က အသက္ၾကီးျပီး မရင့္က်က္လာဘူး။ သူက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ရုပ္ကရင့္ေနျပီ။
(ကုိယ္ကလည္း သူ႔ထက္ငယ္တယ္လုိ႔ အထင္ခံရရင္ ပါးစပ္စိမရေတာ့ဘူး၊ အင္း တစ္ခါမွလည္း အထင္မခံရဘူး။ )

သမီးရညး္စားဘ၀မွာ သူက အနုိင္ယူသူ။
အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀မွာ ကုိယ္က အနုိင္ယူသူ။
ဒါေၾကာင့္ ဘဲစားဘဲေခ်လုိ႔ သူ႔ကုိ ကုိယ္အျမဲေျပာတယ္။
( တရားပါတယ္ေနာ္၊ ကုိယ္က တရားမွ်တမွဳကုိ လုိလားတယ္ေလ။)

သူက ကိုယ့္စိတ္ကုိ ၉၀ ရာခုိင္နွုန္း ဖတ္နုိင္သူ။
ကုိယ္က သူ႔စိတ္ကုိ ၁၀ ရာခုိင္နွဳန္း ဖတ္နုိင္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ၁၀၀ ရာခိုင္နွဳန္း နားလည္မွဳေတြ ရွိၾကတယ္။
(နားလည္မွဳက အေရးၾကီးတယ္ေလ။ ဘယ္လုိပဲ နားလည္ နားလည္)

အသက္ၾကီးလုိ႔ အနားယူၾကရင္ သူက ေအးျမတဲ့ ေဒသမွာ ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္နဲ႔ စာဖတ္ခ်င္သူ။
ကုိယ္က အညာက ေႏြေနပူပူက ထန္းလက္တဲေလးထဲမွာ နွီးယပ္ေတာင္ေလးခပ္ျပီး ေရေနြးၾကမ္းေသာက္ခ်င္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ျပင္ဦးလြင္မွာ ေျမတကြက္၀ယ္ဖုိ႔၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းမွာ ယာတကြက္၀ယ္ဖုိ႔ ပုိက္ဆံစုေနၾကတယ္။
( ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္လာနုိင္မွန္း သိလည္းပ။ဲ)

နွစ္ေယာက္သား မတူတဲ့ ဓေလ့စရုိက္ေတြကုိ ရန္ျဖစ္ရင္း ျပန္ခ်စ္ရင္း သည္းခံရင္း စိတ္ဆုိးရင္း အတူတူ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကတာ ဘာလုိလုိနဲ႔ သူေတာင္ ေမြးေန႔ဆုိတဲ့ မွတ္တုိင္တစ္ခု ေရာက္လာျပန္ျပီ။



ခ်စ္ရတဲ့ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားေလး ေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ ခ်စ္တဲ့ မိသားစုနဲ႔အတူ က်န္းက်န္းမာမာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနရပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းလုိက္ရပါတယ္။

အစားတစ္လုပ္


မွ်စ္ေထာင္းသုပ္၊ ထန္းရည္ခ်ိဳးသုပ္၊ ျမဴရြက္သုပ္၊ ကဆစ္သီးဟင္း စားခ်င္တယ္ဟု ဟုိတစ္ေန႔က ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚ တက္ေရးမိသည္။ ညီမအရင္းေတြ တစ္၀မ္းကြဲေတြက ေတြ႔ေတာ့ အေမ့ဆီ သတင္းေရာက္ပံုေပၚသည္။ ရြာက တူ မဂၤလာေဆာင္ သြားရင္း အေမသည္ ကုိယ္စားခ်င္သည္ဟု ေျပာေသာအရာမ်ား ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ေတာ့သည္။  မ်ွစ္ကရန္ကုန္မွာ ရွိေပမယ့္ တျခားဟာေတြကေတာ့ အညာစာေတြ မဟုတ္လား။ ရြာမွာ ေအးေအးေဆးေဆး တစ္လေလာက္ ေနမည့္အေမသည္ ရန္ကုန္တြင္ စင္ကာပူ လူၾကံဳရွိသည္ဟု သိရသည္နွင့္ သူ စုေဆာင္း ရွာေဖြထားသည္မ်ားကုိ  ရြာမွ ရန္ကုန္သုိ႔ ပုိ႔ကာ ကုိယ့္အမနွင့္ ညီမကုိ လူၾကံဳဆီ သြားပုိ႔ေပးရန္မွာသည္။ ရန္ကုန္သူစစ္စစ္ျဖစ္လ်က္ အညာစာကုိ မွ တက္မက္သည့္ သမီးလတ္အတြက္ ဖုန္းတစ္လံုးနွင့္ ဟုိမွသည္ သည္မွဟုိ ဆက္ကာ logistics manager အလုပ္ကုိ လုပ္ေတာ့သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ သမီးဆႏၵကုိ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားျဖည့္ဆည္းေပးသည့္ အေမနွင့္ ကုိယ္သည္ ငယ္စဥ္ကေတာ့ အေစးကပ္သူမ်ား မဟုတ္ၾက။ ကုိယ္သည္လည္း ငယ္စဥ္ကေတာ ဒါေလးစားခ်င္လုိက္တာ။ ဟုိဟာေလးစားခ်င္လုိက္တာဟုိ အစားတစ္လုပ္ကုိ အရသာခံ မက္ေမာတတ္သူမဟုတ္ခဲ့။

ကုိယ္႔အမၾကီးသည္ အိမ္အလုပ္အတြက္ အစစအရာရာ စိတ္ခ်ရသည္။ ပုိက္ဆံကုိ နုိင္နုိင္နင္းနင္း အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တတ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အေမသည္ အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥျဖင့္ ခရီးထြက္တုိင္း အိမ္စရိတ္၊ အိမ္ကိစၥမ်ားကုိ အမၾကီးထံ စိတ္ခ် လက္ခ်အပ္နွံကာ တစ္လ၊ နွစ္လ အၾကာၾကီးသြားေလ့ရွိသသည္။ ၇ တန္း အရြယ္ အမၾကီးသည္ ေအာက္က အငယ္ေတြကုိလည္း နုိင္နုိင္နင္းနင္း အုပ္ခ်ဳပ္နုိင္သည္။ အေဖ့ကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ခ်က္ေက်ြးတတ္သည္။ ကုိယ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘာမွ ေကာင္းေကာင္းမခ်က္တတ္။ ေဘးမွာ ငရုတ္သီးေထာင္း၊ ၾကက္သြန္နြႊာ အလုပ္ေလာက္သာ ခုိင္းလုိ႔ရသည္။ ခုိင္းစရာရွိသည့္ အခ်ိန္တုိင္း စာအုပ္ေကာက္ကုိင္ကာ စာက်က္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္သည္။ အမၾကီးသည္ ကုိယ့္ကုိ အရမ္းညွာသည္။ သူပဲ အကုန္လုပ္သည္။ အေမရွိလွ်င္ ကုိယ္မေနရ၊ အေမက တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ရွာၾကံခုိင္းတတ္သည္။ ဆန္ တစ္အိတ္၀ယ္လာတုိင္း ဆန္အုိးထဲ မထည့္မီ ဆန္ကြဲခုပ္၊ စပါးလံုးေရြးေလ့ရွိသည္။ အေမက ဆန္ျပာ၊ ဆန္ ကြဲခုပ္သည္။ အမၾကီးနွင့္ကုိယ္က စပါးလံုးေရြးရသည္။ ကုိယ့္လင္ပန္း တစ္ပန္း ေရြးျပီးခ်ိန္၀ယ္ အမၾကီးသည္ သံုးဗန္းေလာက္ျပီးသြားျပီ။ အေမ သတိထားမိလုိ႔ဆူေသာ အခါ အမၾကီးသည္ သူေရြးျပီးသား ျပီးခါနီးဗန္းနွင့္ ကုိယ့္ဗန္းကုိ အေမမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေလး လဲေပးေလ့ရွိသည္။

တစ္ခါ ကုိယ္ ၈ တန္း အရြယ္ေလာက္က အေမသည္ အမ်ိဳးအေဆြ ကိ္စၥတစ္ခုျဖင့္ အညာ သူ႔ရြာျပန္ရသည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိ။ အမၾကီးလည္း လုိက္သြားရသည္။ အငယ္ေလးေတြကုိလည္း ေခၚသြားသည္။ အိမ္မွာ ကုိယ္နဲ႔ အေဖသာ က်န္သည္။ အေဖသည္ ပံုမွန္အခ်ိန္တြင္ ဟင္းေခ်းမ်ားသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႔သမီးလတ္ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိေတာ့ ညေနအလုပ္ကျပန္လာတုိင္း တစ္ခုခု ၀ယ္လာသည္။ ညစာ သားအဖနွစ္ေယာက္စား၊ ပုိတာ ေနာက္ေန႔ေန႔လည္ ကုိယ္စားေပါ့ေလ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အသား၀ယ္လာေလ့ရွိျပီး အသီးအရြက္၊ ငပိရည္တုိ႔စရာ ကေတာ့ ကုိယ္က ေစ်းသြားျပီး ခ်က္ျပဳတ္ေလ့ရွိသည္။ ကုိယ္ ခ်က္ေလ့ရွိတဲ့အရြက္ က ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္။ ဒါပဲ က်ြမ္းက်ြမး္က်င္က်င္ လုပ္တတ္တာကုိး။ ေန႔တုိင္း ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ဆုိေတာ့ အေဖ့ကုိ အားနာလာသည္။ အရည္ေသာက္ေလးဘာေလး အေဖ့ကုိ ခ်က္ေကြ်းဦးမွ။ ငွားဖတ္ေသာ မဂဇင္းစာအုပ္မ်ားတြင္ ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္းမ်ား ပါေလ့ရွိတာပဲ။ ဘာခက္တာမွတ္လုိ႔။ သူ႔အဆင့္အတုိင္း လုိက္လုပ္ရံုပဲဟာ။ ကုိယ့္အတြက္အလြယ္ဆံုးလုိ႔ထင္ရသည့္ အရည္ေသာက္ခ်က္လုိက္သည္။

ညေနအေဖျပန္လာေတာ့ ၀က္ေခါင္းသုပ္၀ယ္လာသည္။ ပန္းကန္လံုးထဲက ညိဳ၀ါ၀ါ အရည္ေတြကုိ ၾကည့္ကာ သမီး ဒါဘာရည္ေတြလဲကြ ဟု အေမး၊ ကုိယ္က ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေျဖလုိက္သည္။ အာလူးဟင္းခ်ိဳ အေဖ။ အေဖက ဇြန္းနဲ႔ခပ္လုိက္ေတာ့မွ ပါလာတဲ့ အာလူးအတံုးမ်ားကုိ ၾကည့္ကာ တဟားဟားရယ္ေတာ့သည္။ ကုိယ့္ဗီဇက အဲလုိ၊ မခ်က္တတ္ေပမယ့္ အဆန္းထြင္ခ်င္သည္။ အိမ္ေထာင္က်ခါမွ ဟင္းရယ္ လုိ႔ ေကာင္းေကာင္းခ်က္တတ္သူက ဟင္းခ်က္နည္းေတြ ကုိ ေရးခ်င္ေသးသည္။ အမွန္က တစ္ခါခ်က္ခါနီးရင္ ဘေလာ့ေပါင္းစံုရွာေဖြကာ ပရင့္ထုတ္ျပီး တစ္ဆင့္ခ်င္း လုိက္နာ ခ်က္တာ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ အသိဆံုးျဖစ္သည္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ခ်က္ခ်င္ေတာ့ ေမ့ေတ့ေတ့ ျဖစ္ျပန္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ဘေလာ့ေထာင္ကာ မွတ္ထားရင္ ရွာရပုိလြယ္မယ္ဟု အၾကံညာဏ္စူးေရာက္ေတာ့သည္။ ဒါေတာင္ တစ္ခါနဲ႔တစ္ခါ အရသာ မတူေပ။

ကုိယ္သည္ ငယ္ငယ္ကတည္းက အစားအေသာက္ ေခ်းမမ်ား၊ နဲနဲၾကိဳက္လွ်င္နဲနဲစားသည္။ မ်ားမ်ားၾကိဳက္လွ်င္ မ်ားမ်ားစားသည္။ ဒါေလးစားခ်င္တယ္။ ဒီဟာၾကီး မစားခ်င္ဘူးဟု မရွိလွ။ အိမ္အလုပ္ကုိ လက္ေၾကာမတင္းေသာ ကုိယ့္ကုိ အေမသည္ နဲနဲမွ ၾကည့္မရေသာ္လည္း ဟင္းေခ်းမမ်ားတာ တစ္ခုကုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သည္။ က်ဆုိ ကုိယ္ကလြဲလုိ႔ အိမ္သားအားလံုးသည္ အၾကိဳက္ဟင္း၊ မစားဟင္း စသည္ ျဖင့္ အသီးသီး ရွိၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

တစ္သက္လံုးဟင္းေခ်းမမ်ားေသာ္လည္း အခု အသက္ၾကီးလာေသာအခါ၊ အမိေျမနဲ႔ေ၀းေနေသာအခါ စားခ်င္ေသာ၊ ေတာင့္တမိေသာ ဟင္းမ်ားေတာ့ ရွိလာသည္။ အထူးသျဖင့္ အညာဟင္းေတြ။ အေမ့လက္ရာေတြ။ သရက္ခ်ဥ္ကုိ ပုစြန္ေျခာက္မွဳန္႔၊ ဆီခ်က္တုိ႔နွင့္ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ထည့္သုပ္စား ေနရင္း ပဲဆီေမႊးေမႊးဆမ္းျပီး ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးထည့္ထားသည့္ ရိုးရွင္းသည့္ အေမ့သရက္ခ်ဥ္သုပ္ ကုိ စားခ်င္ေနျပန္သည္။ အေမ့လုိ လုိက္သုပ္ျပန္ေတာ့ ဆီကပဲ ပဲဆီဆံုဆီ မဟုတ္လုိ႔လား၊ ပင္နီစူးလားက ၀ယ္လာသည့္ သရက္ခ်ဥ္ကပဲ မေကာင္းတာလား၊ ၾကက္သြန္နီကပဲ ေတာင္သာၾကက္သြန္ မဟုတ္လုိ႔လားေတာ့မသိ။ အေမ့သရက္ခ်ဥ္သုပ္ေလာက္ စားမေကာင္းျပန္။

အစားအေသာက္က သတိမရသည့္အခါ၊ မျမင္ရသည့္အခါ စားခ်င္လွသည္ဟု သိပ္မျဖစ္တတ္။ အခုဟာက ေဖ့စ္ဘုတ္က အစားအေသာက္ေပ့ခ်္မ်ား။ ခ်က္တဲ့သူေတြကလည္း ခ်က္နုိင္သည္။ ျမန္မာျပည္အင္တာနက္ မေကာင္းဟု ညည္းေနသူက ညည္းေနရင္းနဲ႔ ပံုေတြလည္း တင္နုိင္ၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔က မခ်က္ရေသး။ ဒီအရြက္ေလး ဒီအသီးေလး ဘယ္လုိလုပ္စားရမလဲ ပံုျပျပီး ေမးၾကသည္။ ထုိအခါ မျမင္တာၾကာေသာေၾကာင့္ ေမ့ေနေသာ တစ္ခ်ိဳ႔ဟင္းမ်ား ကုိ ျပန္သတိရ စားခ်င္လာမိသည္။ ထုိဟင္းမ်ားသည္ စင္ကာပူတြင္၀ယ္လုိ႔မရရံုမဟုတ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ ျမန္မာျပည္မွာပင္ ရာသီခ်ိန္မွ ရနုိင္သည္။ တစ္ခ်ိဳ႔ေဒသတြင္မွ ရနုိင္သည္။ အစားတစ္လုပ္ဧ။္  အာသီသကုိ မျမိဳသိပ္နုိင္ေသာအခါ လူ႔သဘာ၀အတုိင္း ရင္ဖြင့္လုိ႔ရေသာ ေနရာတြင္ အန္ထုတ္ရသည္။ ထုိေနရာကား ေဖ့စ္ဘုတ္။

အက်ိဳးဆက္ကား တစ္ခ်ိန္က အစားတစ္လုပ္ကုိ ေခ်းမမ်ားတတ္ေသာ သမီးလတ္က ယခုအခ်ိန္တြင္ ေတာင့္ေတာင့္တတ စားခ်င္လွပါသည္ဟူေသာ စားစရာမ်ားအား၊ တစ္ခ်ိန္က အစားေခ်းမမ်ားလုိ႔ သေဘာက် ခ်ီးမြမ္းခဲ့ေသာ အေမက ယခုအခ်ိန္တြင္ သူ႔သမီးစားခ်င္လုိ႔ဆုိကာ သေဘာတက် လုိက္လံရွာေဖြ ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ဒါကုိက ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ ေလာကၾကီးအား တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း မီးေမာင္းထုိးျပေနသေယာင္ ရွိေပေတာ့သည္။

ျငိမ္းမိန္းကေလး
၂၉ ရက္ ဇူလုိင္လ ၂၀၁၅

ငါးဖယ္ အစာသြပ္

ပါ၀င္ေသာပစၥည္းမ်ား

ငါးဖယ္ (ဆား၊ နႏြင္း အနည္းငယ္နွင့္နယ္၊ အဆုပ္ေလးေတြ လုပ္ျပီး ေၾကာ္ထားပါ)
ေဂၚဖီ (ပါးပါးလွီးထားပါ)
ငရုတ္သီးစိမ္း (ပါးပါးလွီးထားပါ)
ေရွာက္ရြက္ (ပါးပါးလွီးထားပါ)
ေရွာက္သီး ( အမႊာေလးေတြ ႏႊာထားပါ)
ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္
ငံျပာရည္



ျပဳလုပ္ပံု

ငါးဖယ္ကုိ အလယ္မွ ကပ္ေၾကးနွင့္ညွပ္ျပီး ခြဲပါ။
ခုနျပင္ဆင္ထားေသာ ေဂၚဖီ၊ ငရုတ္သီးစိမ္း၊ ေရွာက္ရြက္၊ ေရွာက္သီးအမႊာ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္၊ငံျပာရည္တုိ႔ကုိ ထည့္ျပီး ငါးဖယ္အစာသြပ္ကုိ ေရေႏြးၾကမး္နွင့္ ျမည္းနုိင္ပါျပီ။



အစံုသုပ္

အစံုသုပ္က အမယ္မ်ားေပမယ့္ လုပ္ရတာ လြယ္ျပီး ခံတြင္းျမိန္တာေၾကာင့္ မၾကာမၾကာ လုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။
အစံုသုပ္ဆုိေပမယ့္ ထမင္းဆုပ္နဲ႔ သေဘာၤသီးစိမ္း မထည့္မိပါဘူး။ထည့္ရင္ ပုိစံုတာေပါ့ေလ။

ပါဝင္ေသာ ပစၥည္းမ်ား

ေခါက္ဆြဲ၊ 
ညႇပ္ေခါက္ဆြဲ၊
ၾကာဇံ (အနည္းငယ္ ျပဳတ္ထား)၊
ပဲပင္ေပါက္ (ေရေႏြးေဖ်ာ)၊
ေဂၚဖီ(ပါးပါးလွီး) ၊
တို႕ဟူး(ပါးပါးလွီး)၊
အာလူး(ျပဳတ္ၿပီး လွီးထား)၊
ေက်ာက္ပြင့္( ေရစိမ္ၿပီး ပြလာေသာအခါ ေသးေသးေလးေတြ ခြာထား)၊ သခြားသီး(အေခ်ာင္းေလးေတြလွီးထား)၊
ပဲျပားေၾကာ္( ကပ္ေၾကးနဲ႕ အေနေတာ္ညႇပ္)
ပဲေၾကာ္
ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္
ငံျပာရည္
ဆား
အခ်ိဳမႈန္႕
င႐ုတ္သီးအက်က္မႈန္႕



ကုိယ္စားဖုိ႔သုပ္တဲ့ထဲမွာ ငရုတ္သီးမွဳန႔္နဲနဲပဲထည့္လုိ႔ အမ်ိဳးသားက ကေလးစားဖုိ႔ သုပ္ထားတဲ့ အခ်ိဳသုပ္တဲ့

အခ်ဥ္ရည္ေဖ်ာ္နည္း

မန္က်ည္းသီးကို ေရေႏြးနဲ႕စိမ္၊ ၿပီးရင္ ဘံုေက်ာင္းင႐ုတ္ဆီနဲ႕ေရာ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႕ င႐ုတ္သီးစိမ္းကိုေထာင္းထည့္၊ နံနံပင္နဲ႕ ငံျပာရည္နဲနဲထည့္ရင္ အခ်ၪ္ရည္ ရပါၿပီ။ (ဒါေပမယ့္ လက္မမွန္ပါဘူး။ အရင္တစ္ခါလုပ္စားတုန္းက သူငယ္ခ်င္းက ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမုန္႔ေစ်းတန္းမွာ အသုပ္ရဲ႕ အခ်ဥ္ရည္အတုိင္းပဲဆုိျပီး အားရပါးရစားပါတယ္။ ဒီတစ္ခါက်ေတာ့ ဒီအခ်ဥ္ရည္က လူၾကီးဆန္လာတယ္ ကေလးၾကိဳက္မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေ၀ဖန္ပါတယ္။ ၾကည့္ရတာ အရင္တစ္ေခါက္တုန္းက ဘံုေက်ာင္းငရုတ္ဆီေတြ အမ်ားၾကီး ထည့္မိလားမသိ :P )
ေပေပပြပြ အခ်ဥ္ရည္ (သည္းခံၾကပါ၊ မသုတ္အားလုိ႔ပါ)

စားေတာ့မယ္ဆို ခုနျပင္ထားတာေတြ အကုန္လံုးေရာနယ္လိုက္ရံုပါပဲ။

ဗူးသီးဟင္းခါး 

ေရဆူေအာင္တည္၊ ဆူလာလွ်င္ ၾကက္သြန္ျဖဴေထာင္းထားတာနဲ႕ ပုစြန္ေျခာက္ခပ္၊ ဗူးသီးပါးပါးလွီးထားတာခပ္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ အနည္းငယ္ထည့္၊ဗူးသီးႏူးၿပီဆို င႐ုတ္ေကာင္း ခပ္ၿပီး ဗူးသီးဟင္းခါး ရပါၿပီ။

ျမီးရွည္ (၀က္)



ျမီးရွည္ကုိ လုပ္စားတုိင္း တစ္ခါခ်က္စား နည္းတစ္မ်ိဳးနဲ႔ပါ။ အိမ္မွာရွိတဲ့ပစၥည္းေပၚမူတည္ျပီး ေျပာင္းခ်က္ေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးစားရတဲ့အရသာက ေကာင္းတယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔ခ်က္ပါလုိ႔ အတိအက် မွတ္မထားေတာ့ပါဘူး။ မႏၱေလးသူမဟုတ္ေတာ့ တကယ့္ ျမီးရွည္အရသာကုိ မခြဲျခားတတ္လုိ႔လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အခုနည္းနဲ႔ခ်က္ျပီး ၄ ရက္ေလာက္ကုိ စားလုိက္ရပါတယ္။ စားတုိင္းလည္း မျငီးေငြ႔ပဲ ေကာင္းတယ္လုိ႔ စားသံုးသူ ၃ ေယာက္လံုး ေထာက္ခံတဲ့အတြက္ ေရးသားလုိက္ပါတယ္။ တကယ္က ဟုိေန႔က ေၾကးအုိးခ်က္ျပီး တစ္ခ်ိဳ႔အသားေတြ ပုိေနလုိ႔ ျမီးရွည္ခ်က္စား ျဖစ္တာပါ။

ပါ၀င္ေသာပစၥည္းမ်ား
၀က္နံရိုး
၀က္အေၾကသား (သုိ႔) ၀က္သား နုတ္နုတ္စဥ္း
နန္းလတ္ မုန္႔ဖတ္
ခရမး္ခ်ဥ္သီး
ပဲပင္ေပါက္
ေကာ္မွဳန္႔
ပဲငပိ (အခ်ိဳ)
ၾကက္သြန္မိတ္
ရွာလကာရည္
ပဲငံျပာရည္ (အက်ဲ)
ၾကက္သြန္ျဖဴ ၄ မႊာ (ဟင္းအႏွစ္ခ်က္ရန္)၊ တစ္လံုး (ေထာင္းျပီးေရေနြးေဖ်ာရန္)
ၾကက္သြန္နီ ၁ လံုး
ငရုတ္သီးအစိမ္းမွဳန္႔ (အေရာင္တင္)
ငရုတ္သီးၾကမ္း
တရုတ္မဆလာ
ေျမပဲေလွာ္
ငံျပာရည္
နွမး္ေလွာ္

၁။ နန္းလတ္ဖတ္ကုိ (ဒီမွာ laksa ဖတ္ကုိ သံုးထားသည္) ျပဳတ္ျပီး ေရစစ္ထားပါ။



၂။ ၀က္နံရုိးကုိ ဆား၊ ပဲငံျပာရည္၊ သၾကားအနည္းငယ္၊ အခ်ိဳမွဳန္႔အနည္းငယ္တုိ႔နွင့္နယ္ျပီး ျပဳတ္ထားပါ။

၃။ နူးေသာအခါ အသားမ်ားကုိဆယ္ျပီး ပါးပါးလွီးထားပါ။

၀က္သားျပား


၄။ ၀က္သား နုတ္နုတ္စဥ္းကုိ ဆား၊ အခ်ိဳမွဳန္႔တုိ႔နွင့္နယ္ထားပါ။ ခရမး္ခ်ဥ္သီးကုိ ပါးပါးလီွးထားပါ။  ၾကက္သြန္အျဖဴ၊ အနီကုိေထာင္းျပီးဆီသတ္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ ငရုတ္သီးအစိမ္းမွဳန္႔( အေရာင္တင္မွုန္႔) ထည့္ပါ။ ငရုတ္သီးအစိမ္းနံ႔ေပ်ာက္လွ်င္ ခရမး္ခ်ဥ္သီးပါးပါးလီွးထားတာကုိထည့္ပါ။ခရမး္ခ်ဥ္သီး အခြံမ်ားလိပ္လာေသာအခါ နွပ္ထားေသာ ၀က္သားထည့္ပါ။ ေရခန္းျပီးဆီျပန္ခါနီးတြင္ ပဲငပိအခိ်ဳထည့္ပါ။ ဆီျပန္လွ်င္ဟင္းအုိးကုိ မီးပိတ္လုိက္ပါ။

ဒီပဲငပိ အခ်ိဳ သံုးထားသည္။ ပင္နီစူးလားက ၀ယ္သည္။



၅။ ၾကက္သြန္မိတ္ကုိ ပါးပါးလွီးထားပါ (ဟင္းခ်ိဳထဲ ခပ္ရန္။)

နံနံပင္က မလုိပါ။ သို႔ေပမယ့္ ဘာစားစား နံနံပင္ေလးပါမွ ၾကိဳက္သူအတြက္ အသုပ္ထဲထည့္ရန္ျပင္ဆင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။


၆။ ေကာ္မွဳန္႔အနည္းငယ္ကုိ ေရေအးျဖင့္ ေဖ်ာ္ထားပါ။ အုိးငယ္တစ္လံုးတြင္ ေရအနည္းငယ္ထည့္ျပီး ဆူလာေသာအခါ ေကာ္ရည္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလာင္းထည့္ပါ။ ရွာလကာရည္ အနည္းငယ္၊ ပဲငံျပာရည္ အၾကည္ အနည္းငယ္ထည့္ျပီး ေကာ္ရည္လံုးလာေသာအခါ မီးပိတ္ပါ။

ေတာ္ေတာ္ပ်စ္ျပီး လံုးသြားသည္။ ကိစၥမရွိ။ 


၇။ ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ ေထာင္းျပီး ေရေနြးအနည္းငယ္ျဖင့္ ေဖ်ာ္ထားပါ။



၈။ ဒယ္အုိးထဲတြင္ ဆီပူေအာင္တည္ျပီး ငရုတ္သီးအၾကမ္းမွဳန္႔ကုိ ထည့္ပါ။ တရုတ္မဆလာအနည္းငယ္ထည့္ျပီး ခ်က္ခ်င္းမီးပိတ္ပါ။ သုိ႔မဟုတ္က ငရုတ္သီးမ်ား တူးသြားပါလိ့္မ္မည္။ (ဟီးဟီး ပံုကိုၾကည့္ပါ။ တူးသြားေသာ ငရုတ္သီးပံု။)

ငရုတ္သီးတူးတူးေလး။ ကံေကာင္းသျဖင့္ မခါး။ တူးခါစျဖစ္ပံုရသည္။


၉။ ေျမပဲေလွာ္ကုိ မညက္တစ္ညက္ ေထာင္းထားပါ။


 ၁၀။ ပဲပင္ေပါက္ကုိ ေရနွင္႔ျပဳတ္ျပီး ေရစစ္ထားပါ။

၁၁။ နွမး္ေလွာ္ရွိလ်ွင္ အသင့္ျပင္ထားပါ။

ျမီးရွည္ပြဲျပင္ရန္

ပန္းကန္ထဲသုိ႔ မုန္႔ဖတ္၊ ပဲပင္ေပါက္၊ လွီးထားေသာ ၀က္သားျပား၊ ၀က္သားပဲငပိအႏွစ္ဟင္း၊ ေကာ္ရည္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴေထာင္း၊ ငရုတ္သီးဆီခ်က္၊ ေျမပဲေလွာ္ေထာင္း၊ နွမး္ေလွာ္၊ ငံျပာရည္ အနည္းငယ္တုိ႔ကုိထည့္ကုိ နယ္ျပီး စားသံုးနုိင္ပါျပီ။


ဟင္းခ်ိဳအတြက္ ၀က္နံရိုးျပဳတ္ရည္ကုိ ပူေအာင္ေႏႊးျပီး ငရုတ္ေကာင္းခတ္ ၾကက္သြန္မိတ္ခတ္ျပီး စားသံုးနုိင္ပါသည္။




ေၾကးအုိး၊ ေၾကးအုိး ဆီခ်က္ (၀က္)

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ သူ႔အၾကိဳက္ ေၾကးအိုးလုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ကလည္း လုပ္စားဖူးေပမယ့္ ဘေလာ့တကာ လွည့္လည္ဖတ္ရွဴျပီး သူမ်ားခ်က္နည္းကုိ အတုခိုးခ်က္ရသူတုိ႔ ထံုးစံအတုိင္း ေမ့သြားပါတယ္။ အခုလည္း ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ ရွာရေဖြရျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ရွာရတာ အရင္ကေလာက္ မလြယ္ေတာ့မွန္း ေတာ္ေတာ္သိလာပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ဘေလာ့ေတြ လင့္ခ္ေသသြားျပီး တစ္ခ်ိဳ႔ ဘေလာ့ေတြရွာမေတြ႔ေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ေတြ႔သမွ် ဘေလာ့ေတြထဲကေနျပီး ကုိယ္လုပ္နုိင္မယ္ထင္တာေလးေတြ ကူးခ်ရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ရွာရလြယ္ေအာင္၊ ကိုယ့္ဆီမွာ ခ်မွတ္ထားဖုိ႔အတြက္ ခ်က္ေနရင္း ဓာတ္ပံုေလးေတြ ရုိက္လုိက္ပါတယ္။ စု၊တု၊ျပဳ ေၾကးအုိးခ်က္နည္း လာပါျပီ။

ပါ၀င္ေသာပစၥည္းမ်ား
၀က္ရိုး
၀က္သားနုတ္နုတ္စဥ္း (သုိ႔) ၀က္အေၾကသား
၀က္ကလီစာ (အူခ်ိဳ၊ လွ်ာ၊ နွလံုး၊ အသဲ)
ၾကာဇံ (ဆန္ၾကာဇံ)
ငံုးဥ
ပဲျပား
ခုဆုိင္ (က်ဳဆုိင္)
ၾကက္ဥ
မုန္ညင္းစိမ္း
ငရုတ္သီးစိမ္း
ၾကက္သြန္ျဖဴ
ေကာ္မွဳန္႔
တရုတ္မဆလာ
ဆား
သၾကား
အခ်ိဳမွဳန္႔
နွမ္းဆီ
ပဲငံျပာရည္
ငရုတ္ေကာင္း
ရွာလကာရည္
ဘံုေက်ာင္း ငရုတ္ဆီ

၁။ ၀က္ရိုးကုိ ေရေဆးျပီး ျပဳတ္ပါ။ အေပၚယံအဆီမ်ားေ၀့လာလွ်င္ ဖယ္ရွားမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျပဳတ္ေသာအခါ အရသာ မထည့္ေသးပါ။ ၀က္ရိုးျပဳတ္အုိးကုိ မီးဖုိေပၚတင္ျပီး က်န္ေသာအရာမ်ားကုိ ျပင္ဆင္ပါမည္။
(ထုိအေတာအတြင္း ၀က္ရိုးျပဳတ္ေရမွ အဆီမ်ားေ၀့လာပါက ဖယ္ရွားပါ။ အဆီမ်ားအားလံုး ကုန္သြားေသာအခါ ဆား၊သၾကား၊ အခ်ိဳမွုန္႔အနည္းငယ္တုိ႔ကုိ ထည့္ျပီး အရသာသြင္းပါ။)



၂။ ၾကာဇံကုိ ေရစိမ္ထားပါ။


၃။ ၀က္သား အေၾကသား၊ သုိ႔မဟုတ္ အေၾကသားမ၀ယ္ပါက အသားကုိ နုတ္နုတ္စဥ္းပါ။ ပဲငံျပာရည္ (အပ်စ္ သု႔ိမဟုတ္ အက်ဲ)၊ ေကာ္မွဳန္႔၊ တရုတ္မဆလာ၊ ဆား၊ သၾကားအနည္းငယ္၊ အခ်ိဳမွဳန္႔ (သံုးတတ္လွ်င္ထည့္)၊ ၾကက္ဥ တစ္လံုး၊ ကုဆုိင္ (က်ဴဆုိင္) ကုိ နုတ္နုတ္စဥ္းထည့္၊ အားလံုးထည့္ျပီး ေသခ်ာနယ္ကာ ေခတၱနွပ္ထားပါ။ 





၄။ ၀က္ကလီစာမ်ား (၀က္အူခ်ိဳ ရွာမရသျဖင့္ မထည့္နုိင္၊ ၄င္းရပါက ပုိေကာင္းမည္။) ၀က္အသဲ၊ လွ်ာနွင့္ နွလံုးတုိ႔ကုိ တစ္မ်ိဳးစီ ေရစင္စင္ေဆး၊ ဆား၊ အခ်ိဳမွဳန္႔အနည္းငယ္တုိ႔နွင့္ နယ္ကာ၊ ျပဳတ္ထားပါမည္။ တစ္မ်ိဳးစီကုိ ေရလဲျပီး ျပဳတ္ပါ။




၅။ ငံုးဥမ်ားျပဳတ္ျပီး အခြံခြာထားပါ။




၆။ ပဲျပားမ်ားကို အေနေတာ္ တံုးထားပါ။



၇။ မုန္ညင္းစိမ္းကုိ အရြက္မ်ားေျခြထားပါ။



၈။ ငရုတ္သီးစိမ္းနွင့္ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ ျပဳတ္ျပီး ေထာင္းထားပါ။ ထုိ႔ေနာက္ေရေနြး၊ ရွာလကာရည္ အနည္းငယ္၊ သၾကား အနည္းငယ္တုိ႔ထည့္ျပီး ငရုတ္သီးအခ်ဥ္ျပင္ထားပါ။  ငရုတ္ဆီအတြက္ ပင္နီစူးလားမွ တရုတ္ဘံုေက်ာင္း ငရုတ္ဆီကုိ အဆင္သင့္ျပင္ထားပါ။




၉။ နွမ္းဆီကုိ ပူေအာင္တည္ျပီး ငရုတ္ေကာင္းမွဳန္႔ထည့္ မီးပိတ္ပါ။ 


၁၀။ ခုဆုိင္ (က်ဳဆုိင္)ကုိ လုိသေလာက္အရြယ္ျဖတ္ထားပါ။



၁၁။ ေၾကးအုိးဆီခ်က္အတြက္ ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ ေထာင္းကာ ဆီခ်က္ခ်က္ထားပါ။ တရုတ္အစားအစာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နႏြင္းမွဳန္႔မထည့္သင့္ပါ။ ဒီမွာေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ ၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္ကုိ ေထာင္း၊ ဒယ္အုိးထဲဆီထည့္ ပူေသာအခါ ေထာင္းထားေသာ ၾကက္သြန္ျဖဴၾကာ္ေထာင္းကုိ ထည့္ကာ မီးခ်က္ခ်င္းပိတ္လုိက္ပါတယ္။ လူပ်င္းနည္းေပါ့။





ေၾကးအုိးျပင္ဆင္ပံု
အုိးငယ္တစ္လံုးထဲသုိ႔ ၀က္ရုိးျပဳတ္ရည္ ေယာက္ခ်ိဳ ၃ ဇြန္းထည့္ပါ။ ဆူလာေသာအခါ နယ္ထားေသာ အသားအေၾကမ်ားကုိ လက္နွင့္ဆုပ္ျပီး ထည့္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ ငံုးဥ၊ ပဲျပား၊ ၀က္ကလီစာျပဳတ္မ်ား နွင့္ ၾကာဇံကုိထည့္ပါ။ ၾကာဇံနူးေသာအခါ မုန္ညင္းစိမး္ရြက္၊ ျဖတ္ထားေသာ ခုဆုိင္၊ ဆားႏွင့္ နွမ္းဆီငရုတ္ေကာင္းေမႊးကုိ ထည့္ျပီး ခဏအၾကာ စားမည့္ပန္းကန္ထဲသုိ႔ ေလာင္းထည့္ပါ။ ေၾကးအုိး ပူပူေလးကုိ ငရုတ္သီးစိမ္းအခ်ဥ္၊ ငရုတ္ဆီ တုိ႔ျဖင့္စားနုိင္ပါျပီ။

ေၾကးအုိးဆီခ်က္ျပင္ဆင္ပံု
အုိးငယ္တစ္လံုးထဲသုိ႔ ၀က္ရုိးျပဳတ္ရည္ ေယာက္ခ်ိဳ ၁ ဇြန္း ခြဲခန္႔ ထည့္ပါ။ ဆီခ်က္ျဖစ္သျဖင့္ ေရခန္းသည္အထိ တည္မည္ ျဖစ္သည္။ ဆူလာေသာအခါ နယ္ထားေသာ အသားအေၾကမ်ားကုိ လက္နွင့္ဆုပ္ျပီး ထည့္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ ငံုးဥ၊ ပဲျပား၊ ၀က္ကလီစာျပဳတ္မ်ား နွင့္ ၾကာဇံကုိထည့္ပါ။ ၾကာဇံနူးေသာအခါ မုန္ညင္းစိမး္ရြက္၊ ျဖတ္ထားေသာ ခုဆုိင္၊ ဆားႏွင့္ နွမ္းဆီငရုတ္ေကာင္းေမႊးကုိ ထည့္ျပီး ခဏအၾကာ စားမည့္ပန္းကန္ထဲသုိ႔ ေလာင္းထည့္ပါ။ အေပၚမွ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ကုိ မ်ားမ်ားပံုပါ။ ဟင္းခ်ိဳအတြက္ ေနာက္ထပ္ ၀က္ရိုးျပဳတ္ရည္ ၁ ဇြန္းခန္႔ထပ္တည္ပါ။ ဆူေသာအခါ ဆားအနည္းငယ္ခပ္၊ မုန္ညင္းစိမ္းရြက္ထည့္ျပီး ခဏအၾကာတြင္ ဟင္းခ်ိဳရပါျပီ။ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ပူပူေလးကုိ ငရုတ္သီးစိမ္းအခ်ဥ္၊ ငရုတ္ဆီ တုိ႔ျဖင့္စားနုိင္ပါျပီ။





မွတ္ခ်က္။   ။ ငါးဖယ္လံုးနွင့္ ၀က္အူခ်ိဳပါလွ်င္ ပုိေကာင္းသည္။

အလံုးတစ္လံုးနဲ႔ ျခာျခာလည္

ကိုယ္ခ်စ္ေသာအလံုး

ဒီဇြန္လကေတာ့ တကယ္ပဲ ဒီအလံုးနဲ႔ အလုပ္ရွဳပ္ရတဲ့လပါ။ ဘာအလံုးလဲဆုိေတာ့ ေဘာလံုးပါ။ ကမၻာ့ဖလား ပြဲေတြတုိင္း ညၾကီးသန္းေခါင္ တီဗီြေရွ႔မွာ အေဖနဲ႔အတူတူ အားေပးေနတာ ကုိယ္ပါ။ ျမန္မာအသင္း ဘယ္အသင္းနဲ႔ကန္ကန္ တီဗီြမွာ ျပသမွ် ပြဲတုိင္း မလြတ္တန္း အားေပးတတ္သူပါ။ တီဗီြက မလႊင့္ရင္ေတာ့ ကုိယ္လည္း ၾကည့္မရဘူးေလ။ စေလာင္းမွ မရွိတာကုိး။ အနားက ဗီြဒီယုိရံုေလးေတြမွာ ျပေပမယ့္ အေမက ေယာက္်ားေလးေတြ တရံုးရံုးၾကားမွာ သြားၾကည့္တာ မၾကိဳက္ပါဘူး။ အေဖကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္ပါတယ္။ လုိက္ခဲ့လုိ႔လည္းမေခၚ။ မၾကည့္နဲ႔လုိ႔လည္းမေျပာ။ သူကေတာ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ သြားေတာ့တာပါပဲ။ ငယ္တုန္းကေတာ့ မိဘမ်က္နွာရိပ္ မ်က္နွာကဲ ၾကည့္ေနခဲ့ရသူမုိ႔ ေမးေတာင္ မေမးရဲပါဘူး။ အခုလုိ အခ်ိန္ဆုိရင္ေတာ့ ခပ္တည္တည္နဲ႔ အေဖနဲ႔ လုိက္သြားျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ :P
ေနာက္ပုိင္း ကမၻာ့ဖလားပြဲေတြေတာ့ ၾကည့္ျဖစ္ေနေပမယ့္ ျမန္မာအသင္းပါတဲ့ ပြဲေတြေတာ့ လက္ေလွ်ာ့လုိက္ပါတယ္။ စားမ၀င္ အိပ္မေပ်ာ္၊ နွလံုးတုန္တာေတြက ေသြးေဆးေသာက္လည္း မေပ်ာက္ပဲကိုး။ ဆုိေတာ့ကာ ေျပာခ်င္တာက ကုိယ္ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဘာလံုးေရာဂါရွိခဲ့တယ္ဆုိတာပါ။

စူဇူကီးဖလား ၂၀၁၄

ဒီေရာဂါေဟာင္းက မနွစ္က စင္ကာပူမွာလာကန္သြားတဲ့ Suzuki Cup 2014 မွာ ျပန္ေပၚလာတာပါပဲ။ ျမန္မာပြဲေတြ မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ေပမယ့္ သတင္းေတြေတာ့ ပြဲတစ္ခု ျပီးတုိင္း မေတာ္တဆ ေတြ႔တာလုိလုိ၊ ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့သတင္း သိထားမွျဖစ္မယ္ ဆုိတာလုိလုိနဲ႔ ဖတ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မနွစ္က Suzuki ဖလားအတြက္ ျမန္မာအသင္း စင္ကာပူမွာ လာကန္မယ္ဆုိေတာ့ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားေလးက သြားၾကည့္ၾကမယ္ဆုိတာနဲ႔ မေလးရွားနဲ႔ ျမန္မာပြဲကစ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္က ကြင္းထဲမွာ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် တစ္ခါမွ အားမေပးဖူးတာေၾကာင့္ သြားရမွာ နဲနဲ ေသြးေၾကာင္ေနပါေသးတယ္။ ကြင္းထဲက ဖုိက္တင္ဆင္းေတြ၊ ထီးပ်ံ ဖိနပ္ပ်ံ ခုံခ်ိဳး ဇာတ္လမ္းေတြ လည္း ၾကားဖူးနား၀ေတြ အမ်ားၾကီးမလား။ ကုိယ့္ အမ်ိဳးသားေလးကေတာ့ သြားမယ္၊ ခ် ဆုိတာခ်ည္းပဲဆုိေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း လႊတ္လုိက္ဖုိ႔လည္း စိတ္ပူရပါေသးတယ္။ ဒီေတာ့ ကုိယ္လည္း လုိက္မယ္၊ အားေပးမယ္။ တစ္ခုခုဆုိ ေျပးဖုိ႔ေတာ့ ဖိနပ္ေတာင္ အေျပးဖိနပ္ ၀တ္သြားခဲ့ပါေသးတယ္။ (ေၾကာက္တတ္တယ္ မေျပာပါနဲ႔ ၊ တကယ္ေၾကာက္ပါတယ္။)

ဂ်ာစီရွာပံုေတာ္

ဒီက ပရိသတ္ေတြက ေဘာလံုးဂ်ာစီ၀တ္ျပီး အားေပးၾကမယ္ဆုိေတာ့ ဂ်ာစီရွာပံုေတာ္ ဖြင့္ရျပန္ပါတယ္။ အဲဒိအခ်ိန္ ကုိယ္တုိ႔ ျမန္မာအသင္း ဂ်ာစီ က ဘယ္လုိဒီဇုိင္းဆုိတာေတာင္ မသိပါဘူး။ သူမ်ားျပမွ ေၾသာ္ ဒါ တုိ႔ေတြ ဂ်ာစီဆုိျပီး ပံုေလးကုိင္ရွာရပါတယ္။ ရန္ကုန္အျပီးျပန္သြားတဲ့ အလုပ္က ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ကုိ အပူကပ္ရပါတယ္။ ရွာေပးပါ။ ၀ယ္ေပးပါ။ ပုိ႔ေပးပါ။ ဘယ္နွစ္ေယာက္စာပါ။ ဘယ္ဆုိဒ္ေတြပါေပါ့။ သူ႔ခမ်ာလည္း မအားတဲ့ၾကားက မွာသမွ်ကုိ ၀ယ္ပုိ႔ရွာပါတယ္။ ပုိက္ဆံလည္း မယူရွာပါဘူး။ (ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေကာ္ေကာ္က်ိဳေရ) ခက္တာက ရန္ကုန္က Large Size က ကုိယ့္အမ်ိဳးသားေလး အတြက္ မေတာ္ပါဘူး။ ၀င္းဦး အက်ီၤ၀တ္ထားသလုိ ကိုယ္ၾကပ္ေလးျဖစ္ေနပါတယ္။ သူက မ၀တ္ရဲဘူး၊ ရွက္တယ္ဆုိတာနဲ႔ ပင္နီစူးလား ပလာဇာက တစ္ထည္သြား၀ယ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးအစားေတြကလည္း  ျမန္မာမိတ္ဆုိတာရယ္၊ ဒါက Lotto ကထုတ္တဲ့အစစ္ဆိုတာရယ္ နွစ္မ်ိဳးကြဲေနပါတယ္။ ရန္ကုန္က မွာထားတဲ့အက်ီၤေတြက ျမန္မာမိတ္ေပါ့ေလ။ ဒါနဲ႔ အစစ္ဆုိရင္ ဆုိဒ္မွန္ေလာက္တယ္၊ ျမန္မာမိတ္ က ဆုိဒ္ေသးတာျဖစ္မယ္ဆုိျပီး ကုိယ္ပဲ သူ႔အတြက္ အစစ္ဆုိတဲ့ဟာ Large Size ထပ္၀ယ္လာခဲ့တယ္။ (အဲဒါပဲ အၾကီးဆံုးရွိတာကုိး) အိမ္ေရာက္ေတာ့ ၀တ္ၾကည့္ခုိင္းေတာ့ ေယာင္ေယာင္ေလး ၾကီးေပမယ့္ ထံုးစံအတုိင္း မေတာ္ပါဘူး။ ကိုယ္၀တ္ၾကည့္ေတာ့ မဆုိးဘူး နဲနဲပြပြေလးနဲ႔ အေတာ္ပဲ။ အဲဒါနဲ႔ ကုိယ္လည္း ဂ်ာစီ ၃ထည္ ထည္လဲနဲ႔ ပုိင္ဆုိင္သြားပါေတာ့တယ္။ သူလည္း တျခား အားကစား အက်ီၤပဲ ၀တ္ေတာ့မယ္ဆုိျပီး စိတ္ေလွ်ာ့သြားပါေတာ့တယ္။

ေဘာလံုးဆုိတာ အလံုးၾကီးပါ

ပထမဆံုးေန႔ မေလးရွားနဲ႔ ပြဲကေန ေနာက္ဆံုးထုိင္းနဲ႔ပြဲအထိ သြားအားေပးခဲ့ေပမယ့္ ကုိယ့္နုိင္ငံအသင္းကန္ေနတာ တစ္စက္ကေလးမွ အားရစရာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ေဘာလံုးေရာက္လာရင္ ေျခေထာက္ကေလးနဲ႔ ေတာ့ေတာ့ေနျပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ၊ အျမင့္ေဘာမကန္တတ္၊ မဖမ္းတတ္၊ လူေပးရင္ အျမဲတစ္လြဲဆုိေတာ့ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ မရွိမွန္း ပထမပြဲေန႔ကတည္းက  သိသြားပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္တုိ႔ေတြ အားေပးရတာကုိ ေပ်ာ္ေနပါျပီ။ ဒုန္းဒုန္းဒုန္းဆုိတဲ့ ဗံုသံအေနာက္မွာ ျမန္မာလုိ႔ တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္း ေအာ္ရတာကုိ အရသာေတြ႔ေနပါျပီ။  ကစားကြင္းထဲက ကစားသမားေတြနဲ႔အတူ မတ္တတ္ရပ္၊ နုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကုိ ျပိဳင္တူဆုိျပီး ၾကက္သီးေတြထ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲရင္း နုိင္ငံကုိ လြမ္းတတ္ေနပါျပီ။ အလံအၾကီးၾကီးေအာက္မွာ လက္ေတြညီညီညာညာနဲ႔ ကြင္းဟုိဘက္ကေန ဒီဘက္အထိ အလံကုိ လႊင့္တတ္ေနပါျပီ။ ပြဲအျပီး အမိွဳက္လုိက္ေကာက္ေပးေနတဲ့ ျမန္မာေတြကုိ ကူညီရင္း ကိုယ့္အသင္းရွံုးတယ္ဆုိတယ္ဆုိတာအေပၚ အမ်ားၾကီး မခံစားရေတာ့ပါဘူး။ မေမွ်ာ္လင့္ထားတာလည္း ပါမွာေပါ့ေလ။ ျပီးေတာ့ ေဘာလံုးဆုိတာ အလံုးၾကီးမဟုတ္လား။

ဆီးဂိမ္း ၂၀၁၅

ကဲျမန္မာအသင္းလာျပန္ျပီတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါလာမွာ ဟုိတစ္ခါကန္တဲ့ အဖြဲ႔မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ယူ၂၃ အငယ္ ကေလးေတြတဲ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ အားေပးတယ္ကြာ။ လာသြားၾကမယ္လုိ႔ ဒီတစ္ခါ စေျပာတာက ကုိယ္ပါ။ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားေလးကလည္း ဟုိတစ္ခါ မ၀တ္ခဲ့ရတဲ့ ဂ်ာစီကုိ ထပ္ၾကိဳးစားျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ရန္ကုန္က သူ႔အကုိက အျဖဴတစ္ထည္၊ အနီတစ္ထည္ ၀ယ္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း large ပါပဲ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ မဆုိးဘူးေျပာရမယ္။ နဲနဲေလး ပုိၾကီးလာပါတယ္။ ၀တ္ၾကည့္ေတာ့လည္း fitting ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါ သူေခ်းမမ်ားေတာ့ပါဘူး။ သူမ်ားေတြ ၀တ္ျပီး သူမ၀တ္ရတာ ေတာ္ေတာ္အားငယ္ေနပံုရပါတယ္။ အက်ီၤလက္ လက္ေမာင္းမွာ တစ္ေနတာကုိလည္း အေတာ္ပဲေနာ္...အုိေကတယ္မလား လုပ္ေနပါေသးတယ္။ ကဲကိုယ္ထင္ ကုတင္ေရႊနန္းဆုိတဲ့ စကားပံု ဘယ္သြားထားမတုန္း။ လွပါ့၊ ၾကည့္ေကာင္းပါ့၊ အုိေကပါ့ ေပါ့။

၀င္းဦးအက်ီၤလက္နဲ႔ သူ႔ဂ်ာစီ


ပရိသတ္ရဲ႔အခ်စ္ေတာ္ ယူ၂၃

ပထမဆံုးပြဲက အင္ဒိုနီးရွားနဲ႔ပြဲပါ။ ပြဲစရင္ပဲ ဟုိးအရင္ကလုိ စိတ္ေလ်ွာ့ျပိး အားေပးေနတဲ့ ျမန္မာပရိသတ္ကုိ ဟာကနဲ၊ ဟင္ကနဲ ျဖစ္သြားေစပါတယ္။ အရင္လာကန္ခဲ့တဲ့ လက္ေရြးစင္အသင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ေျခကြာပါလား။ ေကာင္းလုိက္တာလုိ႔ အားေပးေနတဲ့ ျမန္မာတုိင္းစိတ္ကုိ ၀င္ေရာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစပါတယ္။ ကစားသမားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေျပးနုိင္ ၾကိဳးစားနုိင္ၾကပါတယ္။ တစ္သင္းလံုး ညီညီညႊတ္ညႊတ္နဲ႔ အေပးအယူမမွားေအာင္ ကစားနုိင္ၾကပါတယ္။ အျမင့္ေဘာေတြ ကုိ ေသေသသပ္သပ္ဖမ္းတတ္၊ ကန္တတ္ၾကပါတယ္။ ေဘာလံုးေျခေထာက္ထဲေရာက္ရင္ နဲနဲမွ တံု႔ဆုိင္းေနျခင္းမရွိပါဘူး၊ ေပးရမယ့္သူကုိေပး၊ ဆြဲေျပးတန္ေျပးနဲ႔ အရမ္းလည္း ၾကိဳးစားၾကပါတယ္။ ေဘာလံုးမကန္တတ္တဲ့အသင္းေတာင္ အားေပးလာတာ ဒီလုိ ကန္တတ္တဲ့အသင္း ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ပရိသတ္က ရင္ေတြကြဲရင္ကြဲပေစ၊ ျမန္မာ ျမန္မာလုိ႔ တစ္ခ်ိန္လံုးေအာ္ဟစ္ အားေပးေနၾကတာပါ။ အင္ဒုိကုိ ၄-၂ နဲ႔နုိင္သြားေတာ့ ကြင္းထဲက ထြက္လာတဲ့ ျမန္မာေတြဟာ တျပံဳးျပံဳးနဲ႔ေပါ့။ လံုျခံဳရဲလည္းမခ်န္၊ သူစိမ္းလည္းမခ်န္ နုတ္ဆက္ျပံဳးျပေနေတာ့တာပါပဲ။

ဂ်လန္းဘဇားကြင္းမွာ ျမန္မာ ဖန္ေတြက ဒီလုိ ဒီလုိ လာအားေပးတာ

နုိင္ပြဲေတြဆက္ ဆီမီးတက္ျပီ

အိမ္ရွင္စင္ကာပူအသင္းကုိ ထပ္နုိင္ျပန္ေတာ့၊ ပရိသတ္က ထိန္းမရေတာ့ပါဘူး။ ေန႔ေန႔ညည၊ အိမ္မွာ၊ ရံုးမွာ၊ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ၊ ယူ၂၃ ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ ငါတုိ႔အသင္းကြဆုိျပီး မာန္တက္တဲ့သူကတက္၊ သူမ်ားအသင္းကုိ ရန္သြားေတြ႔တဲ့သူကေတြ႔နဲ႔ အေပ်ာ္ေတြ လြန္ကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ ကုိယ္ေတြေတာင္ မနဲထိန္းထားရတာ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြလည္း လြတ္မွာေပ့ါလုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။ ျပသနာၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ မျဖစ္လုိ႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။ စင္ကာပူဆုိတာ ဥပေဒက ေနရာတုိင္းမွာ ရွိတာမလား။ အေရးမယူခ်င္ရင္ လႊတ္ေပးထားျပီး အေရးယူခ်င္ရင္ ခ်ျပစရာ ဥပေဒက အျမဲရွိျပီးသားပါ။ ဖိလစ္ပုိင္အသင္းကုိ နုိင္၊ ကမ္ေဘာဒီးယားအသင္းကုိ သေရက်ျပီး ျမန္မာ ယူ၂၃ အသင္းဟာ ဆီမီး ဖုိင္နယ္ကုိ အုပ္စုဗုိလ္အျဖစ္နဲ႔ တက္သြားပါတယ္။

လက္ပတ္ဆင္တူနဲ႔ အားေပးတာ။ :P

ဆီမီးမွသည္ ဖုိင္နယ္ဆီသုိ႔

ဆီမီးဖုိင္နယ္ပြဲမွာေတာ့ အသဲတယားယားနဲ႔ အားေပးရပါတယ္။ ဗီယက္နမ္ေျခက ကုိယ့္ေရႊအသင္းထက္ ပုိေကာင္းတာ အမွန္ပါ။ သူတုိ႔ ဘက္က တုိက္စစ္ေတြတရၾကမ္းနဲ႔ ကုိယ့္ဂိုးတုိင္နားမွာ ၀ဲေနတုိင္း ရင္ထဲမွာ ေအာင့္ေအာင့္လာပါတယ္။ ေဘးက အမၾကီးကေတာ့ သံဗုေဒၶ ေတာက္ေလွ်ာက္ရြတ္ေနေတာ့ပါပဲ။ ေနာက္ကခံုက ကေလးမေလးေတြကေတာ့ အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္ အားေပးၾကတာ ေတာ္ေတာ္အားရဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ဗီယက္နမ္ကုိ ၂-၁ နဲ႔ နုိင္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အသံေတြျပာတဲ့အထိ ေအာ္ဟစ္အားေပးၾကပါတယ္။ ကဲ တုိ႔ေရႊေတြေတာ့ ဖုိင္နယ္တက္ျပီေပါ့။

စင္ကာပူ ေနရွင္နယ္ အားကစားကြင္း 

စင္ကာပူ ေနရွင္နယ္ အားကစားကြင္း 

ေရႊတုိ႔ရဲ႔ ေငြ

ဖုိင္နယ္မကန္ခင္ ကုိယ့္ရဲ႔ ျပိဳင္ဘက္ ထုိင္းအသင္းကန္ပံုကို ေလ့လာၾကည့္ျပီးေတာ့ ေရႊျမန္မာတုိ႔ရင္ထဲ ေလးသြားၾကပါတယ္။ ေကာင္းလွခ်ည္လား ကုိေရႊထုိင္းတုိ႔ ကန္ခ်က္။ လူေတြက ခပ္ထြားထြား။ ကန္ခ်က္က ျပင္းျပင္း။ တုိက္စစ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ သြက္သြက္လက္လက္ ကစားျပီး အင္ဒိုနီးရွားကုိ ငါးဂိုး ဂုိးမရွိနဲ႔ ေျခစြမ္းျပသြားခဲ့ျပီး ဗုိလ္လုပြဲ တက္လာပါတယ္။ တက္ၾကြေနတဲ့ျမန္မာပရိတ္သတ္ ခမ်ာ ကိုယ့္ကစားသမားေတြ အားငယ္သြားမွာစုိးကာ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚကေန အားေပးၾကပါေတာ့တယ္။ တစ္ခါမွ ေဘာလံုး ပြဲ ၀ါသနာ မပါတဲ့သူေတြေတာင္ ဒီပြဲကုိ အားေပးဖုိ႔ ၾကိဳးစားလာၾကပါတယ္။ စင္ကာပူရဲ႔ ကြင္းအသစ္ၾကီးမွာ ကန္မယ့္ ငါတုိ႔ အသင္း ဖုိင္နယ္ေရာက္တဲ့ ငါတုိ႔အသင္း၊ ငါတုိ႔ အားေပးမယ္ဆုိျပီး လက္မွတ္ရဖုိ႔ အၾကိတ္အနယ္ၾကိဳးစားၾက။ ေဘာလံုးအက်ီၤ၀ယ္ၾကနဲ႔ ေပါ့။
ဖုိင္နယ္ပထမပုိင္းမွာ သူတင္ကုိယ္တင္ ကန္နုိင္ျပီး ႏွစ္ဘက္လံုး ဂိုးမရၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္အားတက္လာၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယပုိင္းမွာ ထုိင္းဘက္က ၃ ဂိုးသြင္းကာ ကုိေရႊထုိင္းတုိ႔ စီးဂိမ္း ၂၀၁၅ ရဲ႔ ေဘာလံုး ခ်န္ပီယံျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။  ပရိသတ္ကေတာ့ အစကတည္းက မရဲတရဲ ေမွ်ာ္လင့္ျပီး အားေပးလာခဲ့ၾကတာဆုိေတာ့ ေငြနဲ႔ တင္းတိမ္နုိင္ေအာင္ ျပင္ဆင္လာခဲ့ပံုရပါတယ္။ ေငြရတဲ့ ကုိယ့္အသင္းကုိယ္ ဆုယူတဲ့အထိ တစ္ခ်ိန္းခ်ိန္းနဲ႔ အားေပးၾကတာ ESPNFC Asia web site က အေကာင္းဆံုး ပရိတ္သတ္အျဖစ္ ျမန္မာကုိ အသိအမွတ္ျပဳရတဲ့ အထိပါပဲ။


သူ႔ဂ်ာစီေတြ အရမ္းၾကပ္ေနလုိ႔ ဖုိင္နယ္ပြဲမွာ ၀ယ္မယ့္ သူ႔အက်ီၤမွာ အိပ္ခ်ည္ၾကိဳးနဲ႔ အလံစတစ္ကာကုိ ခ်ဳပ္ေပးရသည္။။ အဲဒါ ပါးမွာကပ္တဲ့ အလံ စတစ္ကာေလးက တစ္ခုကုိ စင္ကာပူေဒၚလာ ၀.၅ က်ပ္။


ဒီလုိ ဗူေဖာင္းရွည္ေတြကုိလည္း ပင္နီစူးလား ပလာဇာက သြား၀ယ္ရသည္။ နွစ္ခုကုိ စင္ကာပူေဒၚလာ ၁ က်ပ္။

ဒါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ အားေပးမွဳေပါ့။
အားေပးေနတဲ့ သူ


နုိင္ငံေတာ္ သီခ်င္းဆိုရင္း ဖုန္းဖလက္ေတြလင္းေစေသာ လက္တစ္စံု

ဆုေပးပြဲထိ အားေပးဆဲ ေဘာလံုး ပရိသတ္

ေနာက္ဆံုး ရလဒ္

ပြဲျပီး မီးမေသ

ယူ၂၃ အသင္းၾကီးက ေငြဆုၾကီးပုိက္ျပီး ရန္ကုန္သုိ႔ ျပန္သြားပါျပီ။ စင္ကာပူက ပရိတ္သတ္မ်ားကေတာ့ ပြဲျပီး မီးမေသနုိင္ၾကပါ။ သံေယာဇဥ္ေတြ အမွွ်င္တန္းလုိ႔ ေဘာလံုးသမားေလးမ်ားရဲ႔ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ အားေပးၾက၊ ေနာက္ ကန္မယ့္ ပြဲေတြအေၾကာင္း ေဆြးေနြးၾက၊ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ အားေပးခဲ့တဲ့ ကာလေတြကုိ စားျမံဳ႔ျပန္ၾကနဲ႔ တသသ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။ ကုိယ္ေတြလည္း ဒီပရိတ္သတ္ထဲ တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ေပါ့။ ခုလည္း ေနာက္နွစ္ ျမန္မာျပည္မွာ က်င္းပမယ့္ suzuki cup 2016 ကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းမလား၊ Sea Games 2017 ကုိ မေလးရွားမွာ သြားအားေပးရင္ ေကာင္းမလားနဲ႔ အရွိန္မေသေသးဘဲ အကြက္ေတြခ် အၾကံေတြထုတ္ေနပါတယ္။


ကဲ စာဖတ္သူေရာ၊ ဘယ္လုိအၾကံမ်ား ေပးခ်င္ပါသလဲ။

Penang 4D3N Free & Easy - Intro

ပီနန္က်ြန္း၊  မေလးရွားနုိင္ငံ။ ေအာက္တုိဘာ ၆ ရက္မွ ၉ ရက္။ စေန၊ တနဂၤေနြ၊ တနၤလာ၊ အဂၤါ။ ဒီလုိေတြ စီစဥ္ၾကတာ။ ဒီခရီးကေတာ့ သြားခါနီး ၂ ရက္အ...