3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

Day 2 မွာေတာ့ ဟုိတယ္ မွာ ဘြတ္ကင္လုပ္ထားတဲ့ တုိးက မနက္ပုိင္းလာေခၚမွာမုိ႔ မနက္စာစားျပီးေစာင့္ၾကပါတယ္။ ကားက မီနီဗန္ေလးပါ။ တျခားဟုိတယ္တစ္ခုကုိလည္း လူသြားေခၚရပါေသးတယ္။ အဲဒီဟုိတယ္မွာ အဖြဲ႔သံုးဖြဲ႔တက္ပါတယ္။ နွစ္ဖြဲ႔က အဆင္သင့္ေစာင့္ေနၾကေတာ့ အဆင္ေျပေပမယ့္ က်န္တစ္ဖြဲ႔က ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔ ေစာင့္ရပါတယ္။ ၁၅ မိနစ္အၾကာမွာ တစ္ဖြဲ႔က စံုတြဲက ကြန္ပလိန္းတက္ေပမယ့္ ကားသမားကေတာ့ ေတာင္းပန္တာအျပင္ ပုိမလုပ္ေပးနုိင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး အဖြဲ႔လုိက္ထြက္လာၾကေတာ့ တရုတ္လူငယ္ မိန္းကေလး၊ ေယာက္်ားေလး ၆ ေယာက္ပါ။ မိန္းကေလးေတြေရာ ေယာက္်ားေလးေတြေရာ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ခပ္မုိက္မုိက္ေတြပါ။ ေဟးေဟးဟားဟားနဲ႔ ကားေပၚကုိ တက္လာၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ေနာက္က်တဲ့အတြက္ ဘယ္သူကမွ မေတာင္းပန္ပါဘူး။ ကားသမားက ကေသာကေမ်ာ သူ႔ထုိင္ခံုေပၚတက္တဲ့အခ်ိန္ ခုန ကြန္ပလိန္းတက္ထားတဲ့ အတြဲက အမ်ိဳးသားက ထပ္ေျပာတဲ့အခါ တရုတ္ အုပ္စုထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေဆာရီးလုိ႔ ေတာင္းပန္ျပီး က်န္တဲ့သူေတြက ဘာလဲဆုိျပီး အဲဒိအမ်ိဳးသားကုိ ၀ုိင္းၾကည့္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားေပၚတက္ခါစကလုိ အမ်ားၾကီး ပြက္ေလာရုိက္မေနေတာ့ဘဲ ပံုမွန္( ဆူဆူညံညံ) နဲ႔ပဲ သူတုိ႔ဘာသူတုိ႔ စကားဆက္ေျပာေနၾကပါတယ္။ သူတုိ႔အခ်င္းခ်င္း တရုတ္လုိေရာ ၊ အဂၤလိပ္လုိေရာ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီလုိကိစၥမ်ိဳးေတြကေတာ့ လူအမ်ားနဲ႔ ခရီးသြားတုိင္း တစ္ေနရာရာ ၾကံဳရစျမဲပါ။

cameron highlands လက္ဖက္ခင္း

ပထမဆံုးသြားတာက BOH လက္ဖက္ခင္းေတြပါ။ ေတာင္ေပၚကုိ အနည္းငယ္တက္ရပါတယ္။ ဒီခရီးကုိ လာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းနွစ္ခုမွာ ဒါ တစ္ခုပါ။ တစ္ခုကေတာ့ လဗန္ဒါရူးဆုိေတာ့ လဗန္ဒါ ပန္းခင္းေပါ့။ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚၾကီး ကတၱီပါ အစိမ္းၾကီးခင္းထားသလုိ စိမ္းေနတဲ့ လက္ဖက္ခင္းေတြက မ်က္စိေအးေစပါတယ္။ တုိးဂုိက္တစ္ျဖစ္လဲ ကားသမားကပဲ လက္ဖက္ပင္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ကင္မရြန္းဟုိင္လန္းမွာ လက္ဖက္ခင္းေတြအမ်ားၾကီး မ်က္စိတစ္ဆံုးဆုိေပမယ့္ တကယ္တန္း အမ်ားဆံုး ပုိင္တာက ပိုင္ရွင္နွစ္ေယာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ တစ္ေယာက္က BOH လက္ဖက္စုိက္ခင္းကုိ ပုိင္ျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္က Cameron Valley စုိက္ခင္း ပိုင္ရွင္ပါ။ BOH လက္ဖက္စုိက္ခင္း က ပုိၾကီးျပီး စုစုေပါင္း ဧက ၈၀၀၀ ရွိပါတယ္။ လက္ဖက္ပင္က ေျမၾသဇာလည္း ေက်ြးဖုိ႔မလုိ၊ ေရလည္း ေလာင္းဖုိ႔မလုိပါဘူး။ ေတာင္ေပၚေဒသရဲ႔ သဘာ၀ေျမ၊ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုက လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ အလုိအေလ်ာက္ ရွင္သန္ေစပါတယ္။ ဒါဆုိ လက္ဖက္ပင္ ရွင္သန္ဖုိ႔ ဘာလုပ္ေပးရလဲဆုိေတာ့ လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ အျမင့္ၾကီးျဖစ္မလာေအာင္ ညွပ္ေပးရတာပါ။ တကယ္လုိ႔ မညွပ္ေပးခဲ့ဘူးဆုိရင္ လက္ဖက္ပင္ဟာ ကုကၠိဳပင္လုိ အပင္ၾကီးတစ္ပင္အျဖစ္ ၾကီးထြားလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဖက္ပင္ေတြကုိ ၃ ေပခန္႔အျမင့္ ခ်ံဳပင္လုိ႔ ထင္ရေစပါတယ္။ လက္ဖက္ခူးေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြက အမ်ားအားျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့္ရွ္က လုိ႔ သိရပါတယ္။

ၾကည့္ေလရာရာ လက္ဖက္ပင္မ်ား

အဲဒိ ညွပ္နဲ႔ ထိပ္ကေလးေတြကုိ ခူးျပီး ေနာက္က ေတာင္းထဲ ထည့္ၾကတယ္

ခူးျပီးသား လက္ဖက္ အိတ္

လက္ဖက္ခင္းမွ အလုပ္သမားမ်ား

ဒီလမး္ေလးေတြကေန ကားက ဟုိဘက္ေကြ႔လုိက္ ဒီဘက္ေကြ႔လုိက္ ျမင္ျမင္သမ်ွ လက္ဖက္ခင္းေတြခ်ည္းပဲ

BOH လက္ဖက္ေျခာက္ ဘယ္လုိ ထုတ္လုပ္သလဲဆုိတာကုိ အဆင့္ဆင့္ BOH စက္ရံုမွာ ေလ့လာနုိင္ပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္.. စက္ရံုက တနလၤာေန႔တုိင္း ပိတ္ပါတယ္)။ ျပီးရင္ စက္ရံု ကပ္လ်က္မွာ ရွိတဲံ BOH စားေသာက္ဆုိင္မွာ လက္ဘက္ရည္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျမည္း၊ မုန္႔စားရင္း ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႔ အလွအပကုိ ခံစားနုိင္ပါတယ္။ ဆုိင္က လူတန္းကေတာ့  တကယ္ကုိ ရွည္ပါတယ္။ ရိုးရိုး လက္ဖက္ရည္က ရင္းရစ္ ၃.၇၀ ေပးရျပီး အနံ႔ေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ကေတာ့ ရင္းဂစ္ ၆ ကေန ၈.၅၀ ထိ ရွိပါတယ္။

လက္ဖက္ေျခာက္ထုတ္လုပ္ပံုထဲမွ အဆင့္တစ္ခု

BOH မွ ေရေႏြးၾကမ္း

BOH tea shop မွ လွမး္ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္း

အဲဒိေနာက္ ေတာင္ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးေနရာထိကားနဲ႔ ဆက္တက္ျပီး ကားသမားက လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ေနရာ နွစ္ေနရာ ေရြးခုိင္းပါတယ္။ တစ္ေနရာက ေရညွိေတာ (mossy forest) လမ္းနဲနဲၾကမ္းမယ္၊ ရြံ႔နဲနဲေပမယ္၊ တက္ရဆင္းရတာေတြ မ်ားမယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာက သစ္သားတံတား အတုိင္းလမ္းေလွ်ာက္ျပီး ေရကန္ရွိမယ္လုိ႔ ေျပာျပီး လူခြဲပါတယ္။ သူကေတာ့ ခက္ခဲတဲ့ ေရညွိေတာကုိ လမ္းျပအေနနဲ႔ လုိက္ျပီး သစ္သားတံတား ေလွ်ာက္မယ့္သူေတြကုိေတာ့ စေလွ်ာက္ရမယ့္ ေနရာျပျပီး ျပန္စုရမယ့္အခ်ိန္ေျပာပါတယ္။ 

Mossy Forest

ကုိယ္တုိ႔အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ပဲ ေရညွိေတာကုိေရြးျပီး က်န္တဲ့သူေတြအားလံုးက သစ္သားတံတားကုိ ေရြးပါတယ္။
ေတာတစ္ေတာလံုး သစ္ပင္ေတြမွာ ေရညွိပင္ေတြ ေပါက္ေနျပီး ေျမၾကီးလုိ႔ မရွိေတာ့ဘဲ  သစ္ျမစ္ေတြမွာကပ္ေနတဲ့ ေရညွိေတြကုိ နင္းသြားရတယ္။ နင္းတုိင္း အိအိသြားျပီး တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ရြံ႕ေတြ စိမ့္ထြက္လာပါတယ္။ လူသြားပါမ်ားလုိ႔ လမ္းျဖစ္ေပမယ့္ လမ္းက အေျဖာင့္ေတာ့လည္းမဟုတ္။ ဒီသစ္ကုိင္းခြေက်ာ္၊ ဟုိ သစ္ကုိင္းခုန္ကူးနဲ႔ အေပၚတက္ ေအာက္ဆင္း သြားရတာပါ။

Pitcher Plant (ေရတေကာင္းပင္)

ငယ္ငယ္တုန္းက စာထဲသင္ရတဲ့ ေရတေကာင္းပင္ (pitcher plant) ေတြလည္းေတြ႔ရပါတယ္။ လက္ထည့္ၾကီးရင္ အဖံုးပိတ္သြားမလားဆုိျပီး ထည့္ၾကည့္လုိက္ေသးတယ္။ ျပန္ဆင္းတဲ့လမ္းက ေတာ္ေတာ္မတ္ပါတယ္။ ေအးျမတဲ့ရာသီဥတုမွာ ေနရိပ္မထုိးတဲ့ ေတာအုပ္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းေခ်ြးေတြေတာင္ စုိ႔လာပါတယ္။ဘာအားကစားမွ လုပ္ေလ့ရွိသူမဟုတ္ေတာ့ ေမာလည္းအေတာ္ေမာပါတယ္။

ဒီလုိ တက္ရင္းလည္း ဓာတ္ပံုရုိက္လုိက္ေသးတယ္

သစ္ပင္ေတြၾကားထဲ ေခါငး္ငံု႔ျပီးသြားရတာ ကစားေနရတာက်ေနတာပဲ

ေရညွိေတာ တစ္ေနရာ

ဒီလမ္းအတုိင္းျပန္ဆင္းခဲ့ရတယ္

ေတာင္ေပၚကဆင္းလာျပီး လိပ္ျပာဥယ်ာဥ္ကုိ သြားၾကပါတယ္။ သံဇကာေတြ ကာထားတဲ့ ပန္းခင္းထဲမွာ လိပ္ျပာေရာင္စုံ အရြယ္စံုကုိ ထည့္ထားတာပါ။ ၀င္၀င္ခ်င္း လိပ္ျပာေလးေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႔ရျပီး ပန္းေတြေပၚမွာ နားေနတဲ့ သူတုိ႔နားကုိ ကပ္သြားတာေတာင္ ထမပ်ံလုိ႔ ၀မ္းသာသြားေပမယ့္၊ ခဏအၾကာ သတိထားမိတာက သူတုိ႔ကုိ လက္နဲ႔ထိတာေတာင္ ပ်ံမသြားဘဲ ဒီပန္းေပၚမွာမွာ တြယ္ကပ္ေနၾကတာပါ။ စိတ္အထင္ေတာ့ ပန္းေပၚမွာ သူတို႔ စြဲလန္းေစတဲ့ တစ္ခုခု ထည့္ထားတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ လိပ္ျပာေတြကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းေနျပီး လူအနားကပ္မခံပါဘူး။ အဲဒါမွ ပံုမွန္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ 

ပန္းနဲ႔လိပ္ျပာ

ဘာလိပ္ျပာေခၚလဲမသိ

ဒီလိပ္ျပာကေတာ့ အလွျပေနသလားမွတ္ရတယ္။ အနားဘယ္ေလာက္ကပ္ကပ္ သူမမႈ

ဒါကေတာ့ သူရုိက္ထားတဲ့ အၾကိဳက္ဆံုးပံုထဲက တစ္ပံု

ဒါက ေနာက္တစ္ပံု

အဲဒိေနာက္ ဟုိတယ္ကုိ ျပန္ပုိ႔ေပးပါတယ္ ။ ပုိက္ဆံနဲနဲလုိေနတာနဲ႔ အနားက money changer မွာ ထပ္လဲရပါေသးတယ္။ ေန႔လည္စာကုိေတာ့ ဟုိတယ္နားက ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာပဲ အိႏၵိယစာစားခဲ့ပါတယ္။ ဟုိတယ္မွာ တေရးတေမာ ျပန္အိပ္ျပီး ညေနမွာ တက္စီနဲ႔ ညေစ်းကုိသြားပါတယ္။ ကံဆုိးစြာပဲ မုိးဖြဲဖြဲကေန ညေစ်းအေရာက္မွာ မုိးစိပ္စိပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ ထီးလည္းမပါၾကတာနဲ႔ သုပ္သုပ္သြား၊ သုပ္သုပ္ၾကည့္၊ သုပ္သုပ္၀ယ္ျပီး ျပန္ဖုိ႔ ျပင္ရပါတယ္။ အဲဒိက ပ်ားရည္၀ယ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ညစာစားဖုိ႔ကုိ ညေစ်းတန္းနားက ဆုိင္ေတြထက္ လမ္းမွာေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ မီးေတြထိန္လင္းတဲ့ ဆုိင္အၾကီးၾကီးကုိ မ်က္စိက်ၾကပါတယ္။ တက္စီငွားျပီး အဲဒိဆုိင္ကုိ ပုိ႔ခုိင္းျပီး ညစာကုိ steamboat ၾကျပန္ပါတယ္။ ဆုိင္ကၾကီးျပီး စားပြဲထုိးက နည္းေတာ့ ဆုိင္ေရာက္ျပီး အေတာ္ၾကာတာေတာင္ မွာလုိ႔မရပါဘူး၊ စားပြဲေပၚ စားစရာ ေရာက္လာဖုိ႔ကုိ စုစုေပါင္း နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္လုိက္ရပါတယ္။

လူ ၃ ေယာက္စာ မွာတာ အဲလုိ အေရအတြက္နဲ႔ လာခ်ေပးတာပါ (ပုစြန္ ၃ ေကာင္၊ ၾကက္ဥ ၃ လံုး)

အရြက္ေတြ လတ္ဆတ္တာေတာ့ ၾကိဳက္ပါတယ္။ အဲဒိ အသားလံုးေတြ အသားျပားေတြ မၾကိဳက္။ 

ေနာက္ေန႔ေတာ့ မနက္ ၉ နာရီခန္႔ တာနာရာတ ဘက္စကား၀င္းထဲကေန အီပုိး၊ အီပုိးကတဆင့္ စင္ကာပူကုိ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

( အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာေရာ၊ အရွဳပ္ေတြ လုပ္ေနတာေရာ၊ အပ်င္းၾကီးေနတာေရာ၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းေနတာေရာ အားလံုးေပါင္းျပီး ဒီပုိ႔စ္က ႏွစ္လေက်ာ္ၾကာသြားပါတယ္။ )

အီပုိးကေန စီးလာတဲ့ကားက ေတာင္ေပၚလမ္းကုိ ေကြ႔ကာ၀ုိက္ကာနွင့္ ဘရစ္ခ်န္ ျမိဳ႔ကုိ ျဖတ္ျပီးမွ တာနာရာတ (Tanah Rata) က ကားဂိတ္မွာ ဂိတ္ဆံုးပါတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်ငး္ပဲ အဲဒိကားဂိတ္ကေန အျပန္အတြက္ လက္မွတ္၀ယ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ကားဂိတ္နဲ႔ ဟုိတယ္က နီးနီးေလးပါ။ ၅ မိနစ္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရာက္ပါတယ္။

(Tanah Rata bus interchange)

ကား၀င္းထဲက ထြက္ထြက္ခ်င္း ဟုိတယ္ကုိ ခ်က္အင္ မ၀င္ေသးဘဲ ေန႔လည္စာစားဖုိ႔ ေလၽွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ တာနာရာတရဲ႔ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းေလး၀ဲယာမွာ ဆုိင္ေလးေတြရွိပါတယ္။ အမ်ားစုက မေလးအစားအေသာက္ေတြေရာင္းခ်တဲ့ဆုိင္မ်ားျဖစ္ျပီး အိႏၵိယ အစားအေသာက္ဆုိင္မ်ားလည္းေတြ႔ရပါတယ္။ စတားဘက္ (starbucks) နွင့္ ေမရီဘေရာင္း (Mary Browns) တုိ႔လည္း ရွိပါတယ္။ တရုတ္အစားအစာဆုိင္တစ္ဆုိင္နွင့္ ထုိင္းအစားအစာဆုိင္တစ္ဆုိင္လည္း ရွိေပမယ့္ အဲဒိဆုိင္ေတြမွာ လူေတာ္ေတာ္ပါးပါတယ္။ျမိဳ႔ေလးကုိက လူလည္းမမ်ားလွဘဲ တိတ္ဆိတ္ ေအးခ်မ္းလြန္းလွပါတယ္။ မေလးလူမ်ိဳးထက္ တရုတ္၊ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားကုိ သာ အမ်ားစု ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိႏၵိယ အစားအေသာက္ပဲ စားျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဘက္ရည္အရမ္းေကာငး္ျပီး က်န္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြလည္း စားေကာင္းေပမယ့္ သူတုိ႔ အစားအေသာက္ထားတဲ့ စင္ေပၚမွာ ယင္ေကာင္တစ္ခ်ိဳ႔ ပ်ံ၀ဲေနတာၾကည့္ျပီး စားမေျဖာင့္ပါဘူး။ 

ဟုိတယ္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္အသြား

ဟုိတယ္ကုိ ခ်က္အင္၀င္ရင္း ေန႔လည္ လည္ဖုိ႔ အတြက္ တက္စီကုိ မွာထားလုိက္ပါတယ္။ တစ္နာရီ ရင္းဂစ္ ၃၀ ပါ။ ေနရမယ့္အခန္းက သန္႔သန္ရွင္းရွင္းရွိပါတယ္။ ကုိယ္အခန္းေရြးရင္ အဓိကအခ်က္ က ျပတင္းေပါက္ပါတာပါပဲ။ အခု အခန္းကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ဆုိတာထက္ ပုိပါတယ္။ ခန္းလံုးျပည့္မွန္တံခါးကုိ လုိက္ကာ နွစ္ထပ္ ကာထားပါတယ္။ မွန္တံခါးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ေလေအးမ်ားက အခန္းထဲကုိ ရုတ္ခနဲ ၀င္လာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားက ဖြင့္ထားရင္ ညဘက္ ေအးေနမယ္ လုိ႔ သတိေပးေပမယ့္ ဒီလုိေလကုိ ခံစားခ်င္လုိ႔ပဲ ဒီကုိလာခဲ့တယ္ မဟုတ္လားလုိ႔ ဆင္ေျခေပးရင္း ဆက္ဖြင့္ထားလုိက္ပါတယ္။ ျမင္ရတဲ့ ရွဳခင္းကလည္း ေတာင္ကုန္းဆုိေတာ့ ဖြင့္ထားလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနနုိင္ပါတယ္။

(ဟုိတယ္အခန္း မွန္တံခါး)

အခန္းထဲ ခဏနား၊ ေရခ်ိဳးျပီး ေန႔လည္ ၂ နာရီခန္႔မွာ စလည္ပတ္ပါတယ္။ တက္စီ ေမာင္းသမားက အိႏၵိယ လူမ်ိဳးပါ။ သူက လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကမွ ျမန္မာျပည္ကုိ ၃ ပတ္အလည္သြားခဲ့သူဆုိေတာ့ သူသိခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ အေၾကာင္း အာေပါင္ရင္းသန္သန္ ေျပာေတာ့တာပါပဲ။ 

ပထမဆံုး သြားတာက Rose Valley ပါ။ နွင္းဆီေတာင္ၾကားလုိ႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္ နွင္းဆီေတြခ်ည္းပဲ ရွိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းေပါင္းစံု ရွိတာပါ။ နွင္းဆီအမ်ိဳးအနြယ္ေတြကေတာ့ ပုိမ်ားတာေပါ့ေလ။လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ နွစ္ေလာက္က တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးတာမုိ႔ အသစ္အဆန္း ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းက အတူတူသြားခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ သတိတရ အရမ္းရွိမိပါတယ္။ အဲဒိတုန္းကေတာ့ ပန္းတစ္မ်ိဳးခ်င္းစီနဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အလုအယက္ရုိက္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ပန္းေတြကုိသာ ဓာတ္ပံု ရုိက္မိပါတယ္။ အသက္ၾကီးလာျခင္းရဲ႔ လကၡဏာတစ္ရပ္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ငယ္တုန္းရြယ္တုန္း ခရီးသြားဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ 

(ပြင့္အာလု နွင္းဆီ)

(ပြင့္အာျပီး နွင္းဆီ)

အ၀ါေရာင္ပန္းကေလး

အနီေရာင္

ဒီပန္းကုိၾကည့္ျပီး ကုိယ္တုိ႔ငယ္ငယ္တုနး္က အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ဖေယာင္းပန္းကုိ သတိရမိတယ္

ပန္းျခံဳပုတ္

ပန္းခင္းအလယ္က decoration

ဓာတ္ပံုေတြ ရုိက္ခဲ့လား မေမးပါနဲ႔။ ထုိင္ေနရင္း အခ်င္းခ်င္းေတာင္ ဒီလုိရုိက္တာ။

ေနာက္တစ္ခုသြားတာက Lavender Garden ပါ။ ၂၀၁၃ က မွဖြင့္တာဆုိေတာ့ ေနရာအသစ္လုိ႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။ ဂ်ဴး ၀တၳဳ ဖတ္ျပီးကတည္းက ရူးခဲ့ရတဲ့ လဗန္ဒါ ပန္းေတြကုိ ျပင္သစ္အထိ သြားမၾကည့္နုိင္ေပမယ့္ ဒီေနရာ ဒီမွာရွိတယ္ သိကတည္းက သြားခ်င္ခဲ့တဲ့ ေနရာတစ္ခုပါ။ လဗင္ဒါ ပန္းျခံလုိ႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္ ထံုးစံအတုိင္း တျခားပန္းေတြလည္း စုိက္ထားပါတယ္။ မေနနုိင္လုိ႔ လဗန္ဒါပန္းတြကုိ ငံု႔နမ္းမိတဲ့အခါ ရတဲ့ရနံ႔က ကုိယ္တုိ႔ သံုးစြဲေနၾက လဗင္ဒါ အနံ႔ပါ၀င္တဲ့ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာတုိ႔ ေရေမႊးတုိ႔ လုိးရွင္းတုိ႔လုိ အနံ႔သီးသန္႔မဟုတ္ဘဲ အဲဒါေတြထက္ အနညး္ငယ္ ပုိျပင္းတဲ့ အနံ႔ကုိ အရြက္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္အနံ႔နဲ႔ ေပါင္းထားတဲ့ နွစ္သက္ဖြယ္ရာ အနံ႔ရပါတယ္။

(ခ်စ္ေသာ လဗန္ဒါ) တစ္ေန႔ေတာ့ ျပင္သစ္က တကယ့္ လဗန္ဒါပန္းခင္းၾကီးဆီ သြားမည္။

တကယ္ေတာ့ လဗန္ဒါက ျမက္မ်ိဳးနြယ္ပါ။ အမ်ိဳးအစားေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ 

ေရာင္စံုပန္းခင္းၾကီး

one of their decors

ကိုယ္ျပန္ချဲ့ပီ လမ္းကေလး.....

လဗန္ဒါ ပန္းျခံထဲမွာပဲ ေဘးမွာ စေတာ္ဘယ္ရီ အခင္းေလးရွိပါတယ္။ အဲဒိဘက္ အကူးမွာ မုိးခပ္စိပ္စိပ္ရြာလာပါတယ္။ ပန္းခင္းေတြကေတာ့ အေပၚက အမိုးေတြရွိတဲ့အတြက္ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္လုိ႔ရပါတယ္။ စေတာ္ဘယ္ရီတစ္ခ်ိဳ႔ ၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရွိျပီး ခ်ိဳပါတယ္။

စေတာ္ဘယ္ရီ ခူးၾကမလား

စေတာ္ဘယ္ရီ ပင္ေအာင္ ခ်ိန္းေတြ႔လုိ႔ရျပီ

စေတာ္ဘယ္ရီ ေခ်ာကလက္နွစ္ရင္...  (ခ်ိဳခ်ိဳခ်ဥ္ခ်ဥ္ အရမ္းစားေကာင္းတယ္)

အဲဒိက အျပန္ တက္စီသမားကုိ ကႏၱာရ အပင္ေလးေတြရွိရာ ပုိ႔ခုိင္းလုိက္ပါတယ္။ အဲဒိေတာ့ သူလုိက္ပုိ႔တဲ့ေနရာက Cactus Valley။ အရင္တစ္ေခါက္လာတုန္းက သြားတဲ့ေနရာက Cactus Point။ ဆုိေတာ့ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာအသစ္ပဲေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အထဲမွာကေတာ့ အတူတူပါပဲ။ ကႏၱာရ အပင္မ်ိဳးစံုကုိ ျမင္ေတြ႔ရျပီး အုိးေသးေသးေလးေတြကုိ ေရာင္းတဲ့ေနရာလည္း ရွိပါတယ္။ မ၀ယ္ဘူး တင္းထားေပမယ့္ အပင္ေသးေသးေလး ၆ ပင္ေတာ့့ ပါလာခဲ့ျပန္ပါတယ္။ကုိယ့္ရဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ျပဳစုမွဳေအာက္မွာ ဘယ္နွစ္ရက္ခံမလဲမသိ။

ကပ္တီး ကပ္တပ္ အပင္မ်ား

ဒီလုိေလးေတြ အမ်ားၾကီး စုိက္ခ်င္တာ

ညစာစားခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့ တက္စီသမားကုိ ဘရစ္ခ်န္ျမိဳ႕က ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္တစ္ဆုိင္ကုိ ပုိ႔ခုိင္းလုိက္ပါတယ္။ ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ မုိးက တိတ္ေနပါျပီ။ မုိးရြာျပီးခါစ ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ေလးရဲ႔ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ ရာသီဥတုမွာ ေဟာ့ေပါ့စားရတာ တကယ္ကုိ ေနြးေထြးျပီး စားျမိန္ေစပါတယ္။

စားၾကပါဦး ေဟာ့ေပါ့

ဆုိင္တန္းေတြနားမွာ တက္စီေတြ ရွိပါတယ္။ အျပန္ကုိ တက္စီငွားၾကမယ္ဆုိ ၾကည့္ၾကေတာ့ ေန႔လည္က သြားခဲ့တဲ့ တက္စီဦးေလးၾကီးကုိျပန္ေတြ႔တာနဲ႔ သူ႔တက္စီကုိပဲ ငွားျပီး ဟုိတယ္ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1

3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း

လူ ၃ ေယာက္၊ ရက္ ၃ ရက္ ရဲ႔ ခရီးအစ 

စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႔ကုိ စင္ကာပူနုိင္ငံရဲ႕   မဲေပးတဲ့ ရက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဟာလီးေဒးလုိ႔ ရုတ္တရက္ေၾကျငာလုိက္ကတည္းက ခရီးတုိေလးတစ္ခု စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သြားခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ အဲဒိေန႔က ေသာၾကာဆုိေတာ့  တနဂၤေႏြထိဆုိ ၃ ရက္ခရီးသြားလုိ႔ရတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သြားရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ဆြဲလာလုိက္တာ စက္တင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔က်မွပဲ မေလးရွားနုိင္ငံ ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ (cameron highlands) ကုိ သြားၾကစုိ႔လုိ႔ အေျဖထြက္လာပါတယ္။

အဲဒိေန႔ပဲ စီးတီးေဟာက ပင္နီစူးလား (penisula plaza) မွာ ဗီဇာ သြားေလွ်ာက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ တရုတ္တန္း (china town) မွာ ရွိတဲ႔ တုိး ေတြကုိ ေမးျမန္းစံုစမ္းၾကပါတယ္။
စင္ကာပူကေန ကင္မရြန္းကုိ သြားတဲ့ကားေတြက ညဘက္မွာပဲ ထြက္ၾကျပီး ေသာၾကာေန႔႔ ခရီးအတြက္ ၾကာသပေတးည ထြက္မွ အဆင္ေျပမွာပါ။ ၁၀ နာရီေလာက္ ၾကာတဲ့ ခရီးဆုိေတာ့ အဲဒါမွ ဟုိကုိ မနက္ေစာေစာေရာက္ျပီး လည္ခ်ိန္ပတ္ခ်ိန္ ပုိရမွာပါ။ ျပသနာက အဲဒိမွာ စတာပါပဲ။ ၾကာသပေတး ညကားေတြ လံုး၀ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ၀င္စံုစမ္းသမွ် တုိးကုမၸဏီေတြက အေၾကာင္းျပန္ပါတယ္။ ေသာၾကာညဆုိရင္ေတာ့ လက္မွတ္က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တနဂၤေနြ ဟုိက ျပန္လာမယ့္ကားေတြလည္း လက္မွတ္ကုန္ျပီလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေသာၾကာညကားနဲ႔ထြက္ စေနမနက္ေရာက္၊ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ျပန္လာရမယ့္ ကိန္းဆုိက္သြားပါျပီ။

လင္မယားနွစ္ေယာက္သား စိတ္မေလ်ွာ့ၾကပါဘူး။ ဒီတရုတ္တန္းက တုိးေတြက ယုိးဒယားတန္း (Golden Mile Plaza) က ထြက္တဲ့ကားေတြကုိ ေအးဂ်င့္အေနနဲ႔ ျပန္ေရာင္းတာမလား။ ဒီေတာ့ ပင္ရင္းကုိ သြားရင္ က်န္နုိင္ေသးတယ္ဆုိျပီး ဂိုးလ္ဒင္းမုိင္း ပလာဇာကုိ ဆက္ၾကျပန္ပါတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့လည္း ဒီအေျဖပါပဲ။ ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔ က်ိတ္မနုိင္ခဲမရျဖစ္ျပီး ယုိးဒယားစာစားျပီး ျပန္လာၾကပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ၂၀၀၉ ခုနွစ္က တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုရယ္ ၊ စိမ္းစုိေနတဲ့ တေမ်ွာ္တေခၚ လက္ဖက္ခင္းေတြရယ္ကုိ ျမင္ေယာင္မိေတာ့ စိတ္ထဲ ကလိကလိနဲ႔ ပုိသြားခ်င္လာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားကေတာ့ ေနာက္ ဟာရီယာရ (Hari Raya) ပိတ္ရက္ရွိေသးတာပဲ။ ေသာၾကာေန႔တစ္ရက္ ခြင့္ယူလုိက္။ ရက္ေတာင္ ပုိရေသးတယ္လုိ႔ နွစ္သိမ့္ပါတယ္။ ခြင့္ကလည္း နွစ္ကုန္ ရန္ကုန္ျပန္ဖုိ႔ စုထားတာဆုိေတာ့ မသံုးခ်င္ပါဘူး။

ေနာက္ေန႔ေတြ တျခား ဘယ္လုိ သြားလုိ႔ရေသးလဲ အင္တာနက္မွာ ရွာေတာ့ တုိက္ရုိက္မဟုတ္ဘဲ တဆင့္သြားမယ့္ နည္းလမ္းနွစ္ခု ေတြ႔ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့
၁။ Singapore - KL - Cameron Highlands
၂။ Singapore - Ipoh - Cameron Highlands
ကြာလာလန္ပူကေနသြားရင္ ျပသနာက အဲဒိကုိ အေစာၾကီးေရာက္သြားျပီး ကင္မရြန္းကုိ ထြက္တဲ့ကားက ေနာက္က်ေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတ္ာကြာေနပါတယ္။
အီပုိးကေန သြားရင္ေတာ့ အဆင္ေျပမယ္ဆုိျပီး အဲဒိလမ္းေၾကာင္းကုိ ေရြးၾကပါတယ္။

(Singapore-Ipoh-Cameron Highlands)

ဗုဒၶဟူးေန႔ ေန႔လည္မွာ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ဗီဇာ ရပါျပီ။ ၾကာသပေတးညထြက္မယ့္ကားကုိ ဗုဒၶဟူးေန့ညမွာပဲ အြန္လုိင္းက လက္မွတ္ ၀ယ္ပါတယ္။ ဟုိတယ္ကုိလည္း တစ္ခါတည္း ဘြတ္ကင္ (booking) လုပ္ပါတယ္။ နွစ္ခုလံုး ပုိက္ဆံက အေၾကေခ်ရတာပါ။

ကားလက္မွတ္နဲ႔ ဟုိတယ္

ကားလက္မွတ္က စင္ကာပူ- အီပုိး လမ္းေၾကာင္းကုိပဲဲ ၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။ အီပုိး ကေန ကင္မရြန္း ကုိ အြန္လုိင္းမေရာင္းပါဘူး။ ဟုိေရာက္မွပဲ ၾကည့္၀ယ္မယ္လုိ႔ နွစ္ေယာက္သား ဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္။
ကားလက္မွတ္ကုိ ဒီဆုိဒ္     က ၀ယ္တာပါ။ ဟုိတယ္ ကုိေတာ့ Expedia  က book လုပ္ပါတယ္။
Century Pines Resort  မွာ နွစ္ညစာ ၀ယ္လုိက္ပါတယ္။ မနက္စာ ပါပါတယ္။ ကားလက္မွတ္နဲ႔ ဟုိတယ္ ကိစၥျပီးျပီဆုိတာနဲ႔ နွစ္ေယာက္သား အ၀တ္အစားအိတ္ျပင္ရပါေတာ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္ေန႔မနက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူပါလုိက္မယ္ လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔မွာ ဗီဇာက အဆင္သင့္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူ႔အတြက္ လက္မွတ္ထပ္၀ယ္ေပး၊ ဟုိတယ္ ဘြတ္လုပ္ေပးတာ အကုန္အဆင္ေျပတာနဲ႔ နွစ္ေယာက္သြားမယ့္ ခရီးကေန သံုးေယာက္ခရီး ျဖစ္သြားပါတယ္။

စင္ကာပူ - အီပုိး (Singapore - Ipoh)

ကားက Golden Mile Complex ကေန ည ၁၀ နာရီတိတိမွာ ထြက္ပါတယ္။ ကားက ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္။ ကားေပၚမွာ ၀ုိင္ဖုိင္(wifi) ပါရံုမက ထုိင္ခံုတစ္ခံုခ်င္းစီမွာ ဖုန္းအားသြင္းဖုိ႔ ယူအက္စ္ဘီ (usb) တစ္ေပါက္စီ ပါပါတယ္။ ကားက Second Link လို႔ေခၚတဲ့  Tuas check point ဘက္က ေနသြားတာပါ။ ဒီအခ်ိန္ woodlands check point ကသာ သြားရင္ မေလးရွားျပန္မယ့္သူေတြရယ္၊ ေဟာလီးေဒး ခရီးထြက္တဲ့သူေတြရယ္နဲ႔ အင္မီဂေရးရွင္းေရာက္ဖုိ႔ကုိ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္နာရီေလာက္ၾကာတတ္ပါတယ္။

စင္ကာပူကေန အီပုိးကုိ ကားစီးခ်ိန္ ၈ နာရီလုိ႔ သိထားေတာ့ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ အီပုိးက အမန္ဂ်ရ ကား၀င္းကုိ (Amanjaya Terminal) ေရာက္မယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းထားပါတယ္။ ဒီထက္လည္း ၾကာနုိင္တယ္ေပါ့ေလ။ ကားေပၚက ၀ုိင္ဖုိင္အားကုိးနဲ႔ ဂူဂယ္ ေျမပံု (google map) ကုိ ဖြင့္ျပီး ၾကည့္ေနေတာ့ ကား၀င္းေရာက္ခါနီးျပီဆုိတာ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ဒီကားက အီပုိးမွာ ဂိတ္ဆုံးမွာဆုိေတာ့ တစ္ကားလံုးကလူေတြ အဲဒိကား၀င္းမွာပဲ ဆင္းမယ္ထင္လုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္မထားမိပါဘူး။ ေ၀လီေ၀လင္းအခ်ိန္ ကား၀င္းထဲေရာက္ေတာ့ ဒရုိင္ဘာက အမန္ဂ်ရ.. ဘယ္သူဆင္းမွာလဲ လုိ႔ ေအာ္ေမးပါတယ္။ အဲဒိက်မွ ကပ်ာကယာ သူငယ္ခ်င္းကုိ လက္တုိ႔ျပီး အထုတ္ေတြ ဆြဲခ် ဆင္းရပါတယ္။ တကယ္တန္းဆင္းတာ ကိုယ္တုိ႔ ၃ ေယာက္ထဲပါ။ ကား၀င္းက ျမိဳ႔ျပင္မွာ ရွိတာဆုိေတာ့ ကားက ျမိဳ႔ထဲ ဆက္သြားတယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ ၀ုန္း၀ုန္း ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ဆင္းလာတာ ဒရိုင္ဘာကုိေတာင္ ဘယ္ဆက္သြားမွာလဲ စပ္စုခ်ိန္မရပါဘူး။ ၃ ေယာက္သား ကား၀င္း အေဆာက္အအံုထဲ၀င္လာေတာ့ ကားရပ္ေပးတာ အေဆာက္အအံုရဲ႔ ဒုတိယထပ္ပါ။ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ၊ တျခား ဆုိင္ေလးေတြ ရွိေပမယ့္ ေစာေနေသးေတာ့ အကုန္ပိတ္ထားပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီပဲ ရွိေသးတာကုိး။ လူတစ္ခ်ိဳ႔တစ္ေလ စားေသာက္ဆုိင္ေရွ႔က ထုိင္ခံုေတြမွာ အထုတ္အပုိးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။

အမန္ဂ်ရ ဘတ္စကား ၀င္းေရွ႔၊

အီပုိး - ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ (Ipoh - Cameron Highlands)
အမ်ိဳးသားက ေအာက္ထပ္ဆင္းၾကည့္ျပီး ခဏေန ျပန္တက္လာပါတယ္။ ေအာက္ထပ္မွာမွ ကားလက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္ခန္းေတြ အျပည့္ပဲ။ ဆုိင္တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ဖြင့္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ ပိတ္ေနေသးတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
ဖြင့္တဲ့ဆုိင္ေတြကုိ ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္ သြားမယ့္ကားလက္မွတ္ ဘယ္မွာ၀ယ္လုိ႔ရလဲ စံုစမ္းေတာ့ သူ႔ေနာက္ေက်ာက ဆုိင္မွာ ေရာင္းတယ္၊ မနက္ ၈ နာရီ ထြက္တယ္။ အဲဒိဆုိင္က ၇ နာရီခြဲမွ ဖြင့္တယ္လုိ႔ သိရတဲ့အတြက္ အနားက ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ခဏထုိင္ျပီး ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ေစာင့္ပါတယ္။ အီပုိး ေကာ္ဖီကေတာ့ နာမည္အတုိင္းပါပဲ။ တစ္ငံုေသာက္ျပီး အီစိမ့္ေနလုိ႔ ဒီအတုိင္း ထားခဲ့ရပါတယ္။ အိမ္သာ ခဏသြားတာ တစ္ေယာက္ကုိ ရင္းဂစ္ ျပား ၃၀ ေပးရပါတယ္။

ကင္မရြန္း ကားလက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္က ၇ နာရီခြဲအတိမွာ ဖြင့္ပါတယ္။ အသြားလက္မွတ္ပဲေရာင္းပါတယ္။ တစ္ေန႔ကုိ ၄ ေခါက္ပဲ ထြက္ျပီး အခ်ိန္ေတြက မနက္ ၈ နာရီ၊ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီ၊ ညေန ၃ နာရီနဲ႔ ည ၆ နာရီ တုိ႔မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကုိယ္တုိ႔ကားက ၈ နာရီအတိမွာ ထြက္ပါတယ္။ အိီပုိးကေန ကင္မရြန္းကုိ ကားေမာင္းခ်ိန္ ၂ နာရီၾကာပါတယ္။

ကင္မရြန္းအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း
ကင္မရြန္း ဟုိင္လန္လုိ႔ ေျပာရင္ အဓိက ျမိဳ႔နွစ္ျမိဳ႔ကုိ ေျပာတာပါ။ ဘရစ္ခ်န္ (Brinchang) နဲ႔ တာနာရာတ (Tanah Rata) တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘရစ္ခ်န္ကေတာ့ ဟုိတယ္ေတြအျပင္ တည္းခုိခန္းေတြ၊ မုိတယ္၊အင္းေတြ၊ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ ေစ်းေတြနဲ႔  ပုိစည္ကားပါတယ္။ တာနာရာတ ကေတာ့ အစုိးရရံုးမ်ားသာ ရွိျပီး  ဟုိတယ္ အနည္းငယ္သာ ရွိပါတယ္။ ျမိဳ႔နွစ္ခုၾကားမွာ ကားလမ္း တစ္လမ္းပဲ ရွိပါတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ေနခ်င္တဲ့သူေတြအေတြက္ကေတာ့ တာနာရာတက ပုိအဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ ဟုိတယ္ေတြက ျမိဳ႔နွစ္ျမိဳ႔ရဲ႔ၾကား (သုိ႔မဟုတ္) ျမိဳ႔နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္တုိ႔ ဘြတ္လုိက္တဲ့ ဟုိတယ္က တာနာရာတမွာ ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကင္မရြန္းရဲ႔ တစ္ခုတည္းေသာ ကား၀င္းနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ရွိတဲ့ ဟုိတယ္ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သြားနုိင္တဲ့ အေနအထားပါ။

(Cameron Highlands)

ဘယ္ေတြသြားတယ္၊ ဘာေတြလုပ္တယ္ဆုိတာေတာ့ ေနာက္ပုိ႔စ္တစ္ခုမွပဲ ဆက္ေရးပါရေစ။


ကုန္က်ေငြစုစုေပါငး္ ( နွစ္ေယာက္စာ၊ စင္ကာပူေဒၚလာျဖင့္)
မေလးရွား ဗီဇာ 120.00 $
စင္ကာပူ - အီပုိး (အသြားအျပန္) ကားခ 180.96 $
အီပုိး - ကင္မရြန္း (အသြားအျပန္) ကားခ 26.00 $ (80 RM)
ဟုိတယ္ ( နွစ္ည) 155.64 $
တက္စီ (တစ္နာရီ) - ရင္းဂစ္ ၃၀

3D2N Cameron Highlands Trip - နိဒါန္း
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 1
3D2N Cameron Highlands Trip - Day 2

ၾကက္ ရခိုင္ခ်က္

လြယ္လြယ္နဲ႔ ျမန္ျမန္ စားေကာင္းမယ့္ဟင္းေလးမုိ႔ ခဏခဏ ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆီလည္း မပါတာမုိ႔ က်န္းမာေရးနွင့္လည္း ညီညြတ္ပါတယ္။

ပါ၀င္ေသာ ပစၥည္းမ်ား

ၾကက္သား တစ္ျခမ္း

ငရုတ္သီးစိမ္း ၁၅ ေတာင့္ခန္႔ (သုိ႔) အစပ္စားနုိင္သေလာက္

ငပိ စတီးဇြန္းတစ္၀က္ခန္႔

ဆႏြင္းမွဳန္႔

စပါးလင္ ၂ ေခ်ာင္း

မန္က်ည္းသီးမွည့္ အနည္းငယ္

ဆား အနည္းငယ္

နံနံပင္

မန္က်ည္းမွည့္ကုိ ေရေနြးနွင့္ စိမ္ထားပါ။

အုိးငယ္တစ္လံုးတြင္ ငပိ၊ ဆႏြင္းမွဳန္႔၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္တုိ႔ကုိ ေရအနည္းငယ္ထည့္ျပီး ေရခမ္းသည္အထိျပဳတ္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ျပဳတ္ျပီး ငရုတ္သီးစိမ္းမ်ားကုိ ငရုတ္ဆံုတြင္ ေၾကညက္ေအာင္ ေထာင္းပါ။

ၾကက္သားကုိ အတံုးေသးမ်ားတံုးျပီး ဆား၊ ဆနြင္းမွဳန္႔၊ အခ်ိဳမွဳန္႔အနည္းငယ္တုိ႔ျဖင့္ နယ္ထားပါ။

စပါးလင္ကုိ အေနေတာ္ျဖတ္ျပီး ထုထားပါ။

ၾကက္သားခ်က္မည့္အုိးတြင္ စပါးလင္နွင့္ၾကက္သားကုိ ေရအနည္းငယ္ထည့္ျပီး ျပဳတ္ပါ။ ျပဳတ္ေရခမ္းသြားလွ်င္ ေရကုိယ္လုိခ်င္သည့္ အေနအထားထိ ထည့္ျပီး တည္ထားပါ။ ကုိယ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေရကုိ ဆမ္းစားနုိင္ေအာင္ ခပ္မ်ားမ်ား ထည့္ေလ့ရွိပါတယ္။ 

ေရဆူလာလွ်င္ ခုနေထာင္းထားသည့္ ငရုတ္သီးမ်ားကုိထည့္ပါ။ မန္က်ည္းရည္ထည့္ပါ။ 

ၾကက္သားနူးလွ်င္ နံနံပင္ ထည့္ျပီး မီးပိတ္နုိင္ပါျပီ။

အိမ္မက္ဆုိး

အခန္း(၁)

စုငယ္တစ္ေယာက္ ဧည့္ခန္းဆုိဖာေပၚထုိင္ကာ သုိးေမြးထုိးေနရင္း နံရံေပၚမွ နာရီကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ ေဖေဖနဲ႔ ကုိကုိေတာင္ ျပန္လာခ်ိန္ေတာင္ နီးျပီပဲ၊ ဒါေလး ျမန္ျမန္လက္စသတ္မွ အေတြးနွင့္ ထုိးလက္စ ကေလးေျခအိတ္ကေလးကုိ ကုိင္ၾကည့္ရင္း တစ္ဦးတည္း ျပံဳးေနမိျပန္သည္။ မေပါ့တေပၚ ဗုိက္ကေလးကုိ လက္ျဖင့္ ဖြဖြ သပ္ရင္း ကုိကုိေရ ကုိကုိ႔အေပၚ အနုိင္ယူဆုိးနြဲ႔မယ့္ စုငယ္ေနာက္တစ္ေယာက္လာေတာ့မယ္ ကုိကုိေတာ့ သနားပါတယ္ဟု တုိးတုိးေလးေျပာရင္း ကေလးတစ္ေယာက္လုိ ရယ္မိျပန္သည္။ ေျခအိတ္ကေလးနွင့္ ခ်ည္လံုးမ်ားကုိ ဗီရိုအံဆြဲထဲထည့္အျပီးေတာ့ စုငယ္အေပၚထပ္သုိ႔တက္ကာ ကုိကုိ႔ကုိၾကိဳဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။

ေရခ်ိဳးျပီးေသာအခါ ကုိကုိ႔အၾကိဳက္ သနပ္ခါးလိမ္းရင္း ပါးကြက္ကေလးပါ ကြက္လုိက္သည္။  ေဒၚေဒၚျမဧ။္ "စုငယ္ေရ ေမာင္ျမတ္ကုိ ျပန္လာျပီ " ဟု ေအာက္ထပ္မွ အသံၾကားေသာအခါ ကေသာကေမ်ာေလး ဆင္းလာမိသည္။ ဒီေန႔ ကုိကုိ႔ကားသံေတာင္ မၾကားမိသလုိပဲ။ အေျပးတစ္ပုိင္းဆင္းလာရင္းမွ စူပံု႔ပံု႔ဗုိက္ကေလးကုိ သတိထားမိေသာေၾကာင့္ ကုိကုိမျမင္ခင္ ခပ္သာသာ ဆင္းလာလုိက္သည္။ ေလွကားမွ ဆင္းလာရင္း စိတ္ထဲ တစ္ခုခုပဲဟု ေတြးလက္စမဆံုးခင္မွာပဲ စုငယ္ေအာက္ပုိင္းမွ ဆင္းလာေသာေသြးမ်ားသည္ ေလွကားထစ္မ်ားကုိ ေပက်ံသြားေစေတာ့သည္။ စုိးရိမ္ထိတ္လန္႔မွဳမ်ား ငယ္ထိပ္သုိ႔ တက္လာရင္း ျဖည္းျဖည္းထိန္းကာ ဆင္းလာရာ ေလွကားရင္းဆီသုိ႔အေရာက္ "ကုိကုိေရ"  ဟု စုငယ္ရဲ႔ ေခၚသံနွင့္အတူ စုငယ္တစ္ေယာက္ပံုလ်က္သားလဲက်သြားေတာ့သည္။

အခန္း(၂)

" စိတ္မေကာင္းမျဖစ္နဲ႔ေနာ္ စုငယ္။ အခု က်န္းမာေအာင္ေန။ စုငယ္က်န္းမာလာမွ ကုိကုိတုိ႔ ေနာက္ထပ္ စုငယ္အေသးေလး ထပ္ယူၾကတာေပါ့။ ခုေတာ့ စုငယ္ပဲ ကေလးလုပ္ဦးေပါ့ ဟုတ္လား။"  ျမတ္ကုိက စုငယ္ကုိ ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ခြံ႔ရင္း ျပံဳးကာ ေျပာလုိက္သည္။

စုငယ္ကေတာ့ ငူငူငုိင္ငုိင္ အေတြးစေတြနွင့္။ စုငယ္က်န္းမာေရးက သိပ္ေကာင္းသူမဟုတ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခ်ဴခ်ာသည္ မဟုတ္လား။ ယခု ကိုယ္၀န္ကုိေတာင္ မည္သုိ႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ယူခဲ့ရသည္ကုိ စုငယ္ေရာ ျမတ္ကုိ ပါ အသိဆံုးျဖစ္သည္။ ကေလး သိပ္ခ်စ္တတ္သည့္ ကုိကုိ႔အတြက္ ကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့  စုငယ္ ေမြးေပးခ်င္သည္။ ယခုလုိ လနုနုျဖင့္ ပ်က္စီးသြားမွာကုိ ေယာင္လုိ႔ျဖင့္ မစဥ္းစားခဲ့။ ေဖေဖေရာ ကုိကုိပါ အတတ္နုိင္ဆံုး စုငယ္ကုိ သက္ေသာင့္သက္သာ အေနအထားနွင့္ ေနေစျပီး ကုိယ္၀န္ကုိသာ ေစာင့္ေရွာက္ေစခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ယူဖုိ႔သည္ စုငယ္အတြက္ ဧရာမ ေတာင္ၾကီးတစ္လံုးကုိ တက္ရသည္နွင့္ အတူတူပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ စုငယ္ရင္ထဲ ေလးေနမိသည္။

အခန္း(၃)

"အား... ကုိကုိ.. ကုိကုိ.. " ေအာ္သံနွင့္အတူ အိပ္ရာမွ ထထုိင္လုိက္ေသာ စုငယ္ေၾကာင့္ ျမတ္ကုိ နုိးလာသည္။ "စုငယ္ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ကုိကုိ႔ကုိ ေျပာ ကုိကုိရွိတယ္ေနာ"္.. ေျပာေျပာဆုိဆုိ အိပ္ရာေဘးရွိ ေရခ်ိဳင့္မွာ ေရတစ္ခြက္ တုိက္လုိက္သည္။ စုငယ္သည္ ေရကုိ အငမ္းမရေသာက္လိုက္ျပီး "အိပ္မက္ မက္တယ္ ကုိကုိ .. အိပ္မက္ထဲမွာေလ ကုိကုိက မိန္းမနဲ႔ကေလး ရွိတယ္။ " စုငယ္စကားအဆံုး ျမတ္ကုိဧ။္ ခႏၶာကုိယ္ ဆတ္ကနဲ တစ္ခ်က္ ျဖစ္သြားသည္။  စုငယ္ကေတာ့ သတိမထားမိ။ ဆက္ေျပာသည္။

 "အိပ္မက္ထဲမွာ ကုိကုိက ငယ္ငယ္ေလး။ အခု စုငယ္အရြယ္ေပါ့။ ကုိကုိ႔မိန္းမဆုိတာလည္း အဲဒိ အရြယ္ပဲ။ ကေလးေလးကုိ အနွီးနဲ႔ ပတ္ထားတယ္။ ကုိကုိေရာ အဲဒိမိန္းမေရာ အဲဒိကေလးေလးကုိ ေရွ႔ခ်ျပီး ငုိေနၾကတယ္။ စုငယ္က အေနာက္ကေန ၾကည့္ေနတာ။ ျဗဳန္းဆုိ အဲဒိမိန္းမက စုငယ္ဘက္ကုိ လွည့္ၾကည့္လုိက္တာ ေဒါသထြက္ျပီး စုငယ္ကုိ သတ္ေတာ့မယ့္ မ်က္နွာနဲ႔ ကုိကုိ.. စုငယ္ေၾကာက္လုိက္တာ။"   " အိမ္မက္ပါစုငယ္ရယ္၊ ကုိကုိက စုငယ္အနားမွာေလ။ စုငယ္ကုိယ္၀န္ပ်က္က်သြားတာကုိ စိတ္စြဲျပီး ကေလးေတြဘာေတြ မက္တာနဲ႔ တူပါတယ္။ မေၾကာက္နဲ႔ေနာ္"   တုန္ယင္ေနတဲ့ စုငယ္ကုိယ္လံုးေလးကုိ ေထြးပုိက္ကာ နွစ္သိမ့္ေနတဲ့ ျမတ္ကုိ ကုိယ္တုိင္လည္း စုငယ္နဲ႔အတူ ေရာေယာင္ တုန္ယင္ေနတာ ျမတ္ကုိသာ အသိဆံုးပါ။ ဒါ အိပ္မက္ဆုိးေတြပါ စုငယ္ရယ္။

အခန္း(၄)

ဦးတင္ေထြး စုငယ္တုိ႔လင္မယား အခန္းေရွ႔က အျဖတ္ ငုိသံနွင့္အတူ ဆူဆူညံညံအသံေတြပါ ၾကားလုိက္ရသည္။ အခန္းတံခါးကုိ ေခါက္အံ့ဆဲဆဲလက္ကုိ ရုတ္ကာ ေအာက္ထပ္သုိ႔ဆင္းလာလုိက္သည္။ ၾကားသံုးၾကား မ၀င္နဲ႔ဟု ဆုိထားသည္မဟုတ္လား။ သားမက္ျဖစ္သူ ျမတ္ကုိ တစ္ေယာက္ ခုတစ္ေလာ အလုပ္ထဲမွာ စိတ္မပါသလုိျဖစ္ေနတာ။ တစ္ေယာက္တည္း ေနလွ်င္ ငူငူေငါင္ေငါင္ျဖစ္ေနတာ။ မ်က္နွာ မသာမယာျဖစ္ေနတာ ေတြကုိ ခုမွ သတိရလာသည္။ သမီးစုငယ္ ကုိယ္၀န္ပ်က္က်တုန္းကပင္ စုငယ္အားငယ္မည္စုိးရိမ္သျဖင့္ ေယာက်္ားသားနွစ္ေယာက္ ၀မ္းနည္းေနသည္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ကာ စုငယ္ေပ်ာ္ရႊင္ က်မ္းမာေစဖုိ႔အေရး ဦးစားေပးခဲ့ၾကသည္။

အလုပ္ကုိလည္း ၾကိဳးစား၊ သမီးကုိလည္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားေသာ သားမက္ကုိ သားအရင္းကဲ့သုိ႔ခ်စ္ခင္ ယံုၾကည္ျပီးသားျဖစ္သည္။ ယခုလုိ စုငယ္ငုိမည့္အေရး ျမတ္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဟုလည္း ယံုၾကည္သည္။ သမီးစုငယ္ ဘာမ်ားျဖစ္လုိ႔ပါလိမ့္။ မျမကုိ ေမးဦးမွ။

အခန္း(၅)

ေဖေဖနဲ႔ ကုိကုိ အလုပ္သြားၾကျပီးဆုိသည္နွင့္ စုငယ္ အိပ္ရာထဲတြင္ ၀င္ေခြကာ မ်က္ရည္မ်ားက်လာျပန္သည္။ ေဖေဖ့ေရွ႔တြင္ ဘာမွ မျဖစ္သေယာင္ ဟန္ေဆာင္ရသည္မွာ ပင္ပန္းလွျပီ။ ကုိကိုမည္သုိ႔ပင္ ျငင္းေစကာမူ စုငယ္ရင္ထဲ မွာ ေသခ်ာေပါက္သိေနသည္။ ကုိကုိ႔မွာ စုငယ္အျပင္ တျခား မိန္းမတစ္ေယာက္ရွိသည္။ ကေလးလည္းရွိသည္။ စုငယ္အေျခအေနက ကေလးတစ္ေယာက္ရဖုိ႔ ခဲယဥ္းလွေသာေၾကာင့္ ထုိကဲ့သုိ႔ ကုိကုိျဖစ္ခဲ့သည္ဆုိသည္ကုိပင္ စုငယ္ ခြင့္လႊတ္နုိင္သည္။
စုငယ္ျဖစ္ေစခ်င္သည္က ကုိကုိ၀န္ခံျပီး ဇာတ္လမ္းကုိ ရွင္းေစခ်င္သည္။ ထုိ မိန္းမကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ေစခ်င္သည္။ ကေလးကုိ စုငယ္ေမြးစားမည္။ ကုိကိုကေလးကုိ စုငယ္ကေလးကဲ့သုိ႔ စုငယ္ခ်စ္နုိင္သည္။ အဓိက က အခ်စ္ကုိ ခြဲေ၀မေပးခ်င္ေသာ ျပသနာ။ တစ္သက္လံုး စုငယ္မ်က္နွာကုိ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နွင့္ အလုိလုိက္ ခ်စ္ခဲ့ေသာ ကုိကုိ႔အခ်စ္ေတြကိုေတာ့ စုငယ္ တျခား မိန္းမတစ္ေယာက္နွင့္ ေ၀မွ်မယူခ်င္။ ဒီကိစၥ စုငယ္ေျပာတုိင္း ကုိကုိက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ျငင္းသည္။

ကုိကို ေဖေဖနဲ႔ တစ္ရံုးတည္း လုပ္ေနတာပါ စုငယ္ရယ္ ရံုးသြားလည္း ေဖေဖနဲ႔၊ ရံုးျပန္လည္း ေဖေဖနဲ႔ အတူတူျပန္လာတာ စုငယ္သိရဲ႔သားနဲ႔ ကုိကို မရိုးမသားျဖစ္ရင္ ေဖေဖအရင္သိမွာေပါ့ အလုပ္မသြားတဲ့ အခ်ိန္တုိင္းလည္း စုငယ္နဲ႔အတူတူ အျမဲ ရွိေနတာ မဟုတ္လား ဟု ကုိကို ေျပာတုိင္း စုငယ္ မည္သုိ႔ ျပန္လည္ ေခ်ပရမည္ မသိ။ ဟုတ္သည္ ကုိကုိသည္ ထုိကဲ့သုိ႔လုပ္မည့္ လူစားမဟုတ္။ ဒါကုိ စုငယ္လက္ခံပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ စုငယ္သံသယကုိ ေသခ်ာေစသည္က ထုိအိပ္မက္ကုိ ခဏခဏမက္တတ္ျပီး အိပ္မက္ထဲမွ အမ်ိဳးသမီးဧ။္ မ်က္နွာကုိပင္ မွတ္မိလာျခင္းနွင့္ ထုိအိပ္မက္အေၾကာင္းေျပာတုိင္း ကုိကုိ႔မ်က္နွာ ပ်က္ပ်က္သြားတတ္ေၾကာင္းကုိ စုငယ္ ေကာင္းေကာင္း အကဲခတ္တ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

စုငယ္ ငုိရလြန္းလုိ႔ ေခါင္းေတြ ကုိက္လွပါျပီ။

အခန္း(၆)

"သား ျမတ္ကုိ၊ အေဖတုိ႔ ဒီေန႔ ေစာေစာျပန္ျပီး ေကာ္ဖီဆုိင္တစ္ဆုိင္ဆုိင္ ထုိင္ရေအာင္ကြာ။ သားနဲ႔လည္း စကား ေအးေအးေဆးေဆး မေျပာရတာ ၾကာျပီ။"  ဦးတင္ေထြးက အေျပာ ျမတ္ကုိ တစ္စံုတစ္ခုကုိ နားလည္စြာျဖင့္ ေခါင္းညိတ္လုိက္သည္။

"သားနဲ႔ စုငယ္ တစ္ခုခုျဖစ္ေနတာေတာ့ ေဖေဖရိပ္မိတယ္သား။ မျမကုိ ေမးေတာ့လည္း သားတုိ႔ က်ိတ္က်ိတ္က်ိတ္က်ိတ္နဲ႔ ျပသနာ တစ္ခုခုရွိပံုရတယ္ ေျပာတယ္။ ေဖေဖ့ကုိ ေျပာနုိင္ရင္ ေျပာပါလားသား။" ေကာ္ဖီနွစ္ခြက္မွာအျပီး ဦးတင္ေထြးက အခ်ိန္မဆုိင္း ေျပာလာသည္။ "ဟုတ္ကဲ့ ေဖေဖ။ သားလည္း ေဖေဖ့ကုိ ေျပာသင့္တယ္လုိ႔ ေတြးေနတာ ၾကာပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ေဖေဖ ဘုရားခန္းမွာ တရားထုိင္ေနတာျမင္တုိင္း သားတုိ႔ အပူေတြကုိ ေဖေဖ့ကုိ ကူးစက္ေစရမွာ အားနာလာလုိ႔ပါ ေဖေဖ။ အခုလုိ ေဖေဖ ေမးလာေတာ့လည္း စုငယ္ရဲ႔ အိမ္မက္ အေၾကာင္း ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။"  ျမတ္ကုိရဲ႔  အက်ဥ္းခ်ံဳးရွင္းျပလုိက္ေသာ ျပသနာအရင္းခံအေၾကာင္း ဦးတင္ေထြးၾကားလုိက္ေသာအခါ ျမတ္ကုိကဲ့သုိ႔ပင္ ဆတ္ကနဲ တုန္သြားေတာ့သည္။ မ်က္နွာတြင္လည္း ေသြးမရွိသကဲ့သုိ႔ ျဖဴေဖ်ာ့လာေတာ့သည္။

အတန္ငယ္ၾကာမွ စိတ္ကုိ ထိန္းလုိက္ကာ " ဒီကိစၥ ဘယ္လုိျဖစ္တယ္ ထင္သလဲ ေမာင္ျမတ္ကုိ၊ သမီးေလးေနျပန္ေကာင္းလာတဲ့သေဘာလား။"     " သားလည္း မစဥ္းစားတတ္ေအာင္ဘဲ ေဖေဖ၊ စုငယ္ လံုးလံုး ေနျပန္ေကာင္းလာတယ္ဆုိရင္ အကုန္မွတ္မိရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ ဒီတစ္ေနရာကုိပဲ အိမ္မက္အျဖစ္ ျပန္သတိရလာျပီး သူ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္ ေဖေဖ။ သား ဘယ္လုိပဲ ေဖ်ာင္းဖ် ေဖ်ာင္းဖ် သားကုိ မယံုေတာ့ဘူး။"   ျမတ္ကုိ ေျပာရင္း ေခါင္းငုိက္စုိက္က်သြားသည္။  " ကဲပါသားရယ္ ေဖေဖတုိ႔ အေကာင္းဆံုးဆုိတဲ့အရာတစ္ခု စဥ္းစားျပီး လုပ္ၾကတာေပါ့။ ေဒါက္တာ ဦးသူရနဲ႔လည္း တုိင္ပင္ၾကတာေပါ့ကြာ။ ကဲကဲ ျပန္ရေအာင္သား။ စုငယ္ေမွ်ာ္ေနေတာ့မယ္။"

အခန္း(၇)

ဒီေန႔ ပိတ္ရက္မဟုတ္ပါဘဲ ေဖေဖေရာ ကုိကုိပါ ရံုးမသြားၾက။ ေကာ္ဖီ၀ုိင္းမွာ မနက္စာစားရင္း ေဖေဖက စကားစသည္။ " ဒီေန႔ ေဖေဖ ကုိသူရနဲ႔ ခ်ိန္းထားတယ္ သမီး။ သူေရာက္လာရင္ ေမာင္ျမတ္ကုိေရာ သမီးေရာ ေဖေဖ့စာၾကည့္ခန္းကုိ လာခဲ့ၾကေနာ္။"

ဦးဦး သူရက စုငယ္တုိ႔ မိသားစု ဆရာ၀န္လုိ႔လည္း ေျပာနုိင္၊ ေဖေဖ့အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းလုိ႔လည္း ေျပာနုိင္သူပါ။ တစ္လတစ္ခါေလာက္ အလည္သေဘာျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္သားတစ္ေယာက္ေယာက္ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ျဖစ္ျဖစ္လာေနၾကဆုိေပမယ့္ ခုလုိ မိသားစု စံုစံုလင္လင္စကားထုိင္ေျပာစရာ အေၾကာင္း မရွိခဲ့ဘူးပါ။ ကုိကုိ႔မ်က္နွာကုိ အကူအညီေတာင္းသလုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကုိကုိက ဘာမွ မထူးဆန္းသလုိ ေအးေအးေဆးေဆးနွင့္ ေကာ္ဖီေသာက္ေနသည္။ ေဖေဖ့မ်က္နွာလည္း ေအးေအးေဆးေဆးဆုိေတာ့ စုငယ္စုိးရိမ္စရာ ကိစၥေတာ့ ဟုတ္ပံုမရဘူးဟုေတြးကာ " ဟုတ္ကဲ့ေဖေဖ "  ဟုသာ စကားျပန္လုိက္သည္။

အခန္း(၈)

စုငယ္ ၈ တန္း စာေမးပြဲ ေျဖအျပီး၊ ေဖေဖရယ္ ေမေမရယ္ စုငယ္ရယ္ ဒရုိင္ဘာၾကီး ဦးမ်ိဳးရယ္ ေမေမ့ေဆြမ်ိဳးမ်ားရွိရာ ေျမလတ္ေဒသ သုိ႔ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။  အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာ။ ေနရာက ေျမလတ္ျမိဳ႔ေလးဆီသို႔ ခြဲထြက္သြားေသာ ေျမလမ္းေလးေပၚမွာ။ စုငယ္က ကားေနာက္ခန္းက ေမေမ့ေဘးမွာထုိင္ရင္း အျပင္ကုိ ေငးၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ကေလးဘ၀ကတည္းက ျမတ္ျမတ္နုိးနုိး ေဆာ့ကစားခဲ့သည့္ အ၀တ္ရုပ္ကေလး လီလီ့ကုိ ေပြ႔ထားရင္း ေမေမေျပာျပသည့္ ေမေမ့ေဆြမ်ိဳးမ်ား အေၾကာင္းကုိ နားေထာင္ေနခဲ့သည္။  ေဖေဖ အလုပ္ေျပာင္းတုိင္း ေယာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ လုိက္ခဲ့ရသည့္ ေမေမသည္ ယခုလုိ သမီးျဖစ္သူ ဒီအရြယ္ေရာက္မွ ျပန္ေတြ႔ရမည့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအေၾကာင္းေျပာရင္း ရႊင္လန္း တက္ၾကြေနခဲ့သည္။

ထုိအခုိက္မွာပင္ အရွိန္ျပင္းျပင္းနွင့္လာေနေသာ ကားတစ္စီးက စုငယ္တုိ႔ကားဆီသုိ႔ တစ္ရွိန္ထုိး၀င္လာေသာအခါ ဦးမ်ိဳး စတီယာရင္ကုိ အတင္းေကြ႔ေရွာင္လုိက္ေတာ့သည္။ လွ်ပ္တစ္ျပက္ အခ်ိန္အတြင္း စုငယ္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ေပြ႔ဖက္ကာ ေမေမကာကြယ္ေပးခဲ့သည္။  ေမေမ့ရဲ႔ ေသြးအလူးလူးနွင့္ ျမင္မေကာင္းလွစြာေသာ မ်က္နွာကုိ စုငယ္ သတိရတစ္၀က္ မရတစ္၀က္ျဖင့္ ျမင္လုိက္ရေသာအခါ တအား ၾကံဳးေအာ္ရင္း သတိေမ့သြားခဲ့သည္။ ေမေမနဲ႔ ဒရုိင္ဘာ ဦးမ်ိဳး ေနရာတြင္ပင္ ပြဲခ်င္းျပီး ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ေဖေဖက ဒဏ္ရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနွင့္ ေခတၱသတိေမ့ေနခဲ့သည္။ တစ္ဖက္ကားမွ စံုတြဲမွာလည္း ေနရာတြင္ပင္ ေသဆံုးခဲ့သည္။

ထုိသုိ႔အျဖစ္အပ်က္ကုိ အစအဆံုးျမင္လုိက္သူက အနီးရွိ ေတာင္ယာတြင္ အိမ္ေလးေဆာက္ကာ ေနထုိင္ေသာ ေမာင္ျမတ္ကုိ။  ကားနွစ္စီးနွင့္ အနိ႒ာရံု ျမင္ကြင္းမ်ားေၾကာင့္ စစခ်င္း သူ ဘာလုပ္ရမည္မသိ။ အိမ္ထဲတြင္လည္း မီးထြက္ခါစ ခ်စ္ဇနီး ရွိေနသည္ မဟုတ္ပါလား။ က်ယ္ေလာင္ေသာ အသံမ်ားေၾကာင့္ ၇ ရက္ မွ်သာရွိေသးေသာ သားကေလးေဘးတြင္ အိပ္ေနေသာ မေအးေအး၀င္း အခန္းထဲမွ ထြက္လာသည္။ ျမတ္ကုိ က ခ်စ္ဇနီးကုိ အက်ိဳးအေၾကာင္း အက်ဥ္းေျပာရင္း မီးေနသည္ ဇနီးကုိ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ေစျပီး သူသြားၾကည့္ရန္ စီစဥ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေအးေအး၀င္းက သူပါလုိက္မည္ဟုဆုိကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကားလမ္းဆီသုိ႔ နွစ္ဦးသား ထြက္ခဲ့ၾကသည္။

ျမင္ကြင္းကေတာ့ မၾကည့္ရက္စရာ။ လူသြားလူလာျပတ္ေသာ လမ္းကေလးမုိ႔ အကူအညီေတာင္းစရာ ကားလည္းမေတြ႔။ စုငယ္ကုိ ၾကည့္ေတာ့ သတိလစ္ေနေၾကာင္းေတြ႔ရသျဖင့္ ျမတ္ကုိ ေပြ႔ကာ အိမ္ေလးဆီသုိ႔ ေခၚလာသည္။ ေအးေအး၀င္းက ရြာဘက္သြားကာ လူသြားေခၚေနစဥ္ ျမတ္ကုိက ကားဆီျပန္လာကာ ေသြးအလိမ္းလိမ္းနွင့္ သတိမရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ျဖစ္ေနေသာ ဦးတင္ေထြးကုိ ခက္ခက္ခဲခဲ ဆြဲထုတ္ရသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ အိမ္ဘက္ဆီမွ ကေလးငုိသံသဲ့သဲ့ၾကားလုိက္ရသည္။

ရြာမွလူမ်ားေရာက္လာခ်ိန္၊ ဦးတင္ေထြးကုိ ကားအျပင္ဆီသုိ႔ ထုတ္အျပီးခ်ိန္ ရြာမွ လူတစ္ခ်ိဳ႔နွင့္အတူ ျမတ္ကုိတုိ႔ အိမ္ေလးထဲအေရာက္ ေတြ႔လုိက္ရသည္ကေတာ့ ေမြးကင္းစကေလးကုိ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ထားေသာ စုငယ္သည္ မ်က္လံုးအျပဴးသားနွင့္ သူတုိ႔အားလံုးကုိ ၾကည့္ေနေလသည္။ စုငယ္လက္ထဲမွ ကေလးကုိ လူၾကီး ၃ ေယာက္ခန္႔မနည္း ဆြဲထုတ္ရသည္။ စုငယ္က မေပး။ "လီလီ" ဟု ထပ္ခါတစ္လဲလဲ ရြတ္ရင္း ငုိေလေတာ့သည္။ စုငယ္အတင္းေပြ႔ဖက္ထားေသာေၾကာင့္ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းပိတ္ကာ ေမြးကင္းစကေလးငယ္ သည္ အသက္မရွိေတာ့။ ေအးေအး၀င္းသည္ အသက္ကင္းမဲ့ေနသာ သူမကေလးကုိ ၾကည့္ရင္း အသားမ်ား တဆတ္ဆတ္တုန္လာကာ လူၾကီးမ်ားအၾကားတြင္ ငုိေနေသးေသာ စုငယ္ကုိ စားမတတ္၀ါးမတတ္လွည့္ၾကည္ေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္တြင္ စုငယ္ဆီသုိ႔ ေျပးလာရင္း ေခြကနဲ လဲက်သြားေတာ့သည္။

စုငယ္သည္ေဆးရံုေပၚတြင္  ၂ ရက္ခန္႔ သတိလစ္ေနခဲ့သည္။ ရန္ကုန္မွ သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္ ကုိသူရေရာက္လာခ်ိန္တြင္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ကေယာင္ကတမ္းေျပာလုိက္ သတိလစ္သြားလုိက္နွင့္ အဖ်ားၾကီးေနသာ စုငယ္၊ ဇနီးသည္နွင့္ ကေလးကုိ သၿဂိဳဟ္ရန္စီစဥ္ေနေသာ ျမတ္ကုိ၊ ဇနီးသည္အေလာင္းေရွ႔ေတြ မ်က္ရည္ေတြ က်ေနေသာ ဦးတင္ေထြးတုိ႔ကုိ စိတ္မခ်မ္းသာစရာ ေတြ႔လုိက္ရသည္။

စုငယ္သတိရလာခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကားထဲတြင္ ေသြးသံရဲရဲျဖင့္ ေတြ႔လုိက္ရေသာ ေမေမ့ကုိသာ ေနာက္ဆံုး မွတ္မိကာ ထုိ႔ေနာက္ပုိင္းအျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိေတာ့ လံုး၀ မမွတ္မိေတာ့ေပ။ ထုိမွစကာ စုငယ္ဧ။္ က်န္းမာေရးသည္လည္း တေရွာင္ေရွာင္ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ ဦးတင္ေထြးရန္ကုန္ျပန္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ မိသားစုကင္းမဲ့ေနေသာ ျမတ္ကုိကုိ ေမြးစားသားအျဖစ္ျဖင့္ ေခၚလာခဲ့သည္။ စုငယ္သည္ ျမတ္ကုိကုိ ထုိရြာမွ လူငယ္တစ္ဦးဟုသာ မွတ္မိကာ သူမဧ။္အကုိရင္းပမာ တြယ္တာ ခ်စ္ခင္လာခဲ့သည္။ အျပစ္ကင္းမဲ့စြား မိမိအား တြယ္တာေနေသာ က်န္းမာေရး မေကာင္းေသာ စုငယ္ကုိ ျမတ္ကုိသည္ မိမိ မိသားစုအား ရက္စက္ေသာ ကံၾကမၼာကို ျဖစ္ေစသည္ဟုပင္ မစြပ္စြဲရက္ေတာ့ပဲ ခြင့္လႊတ္ကာ အမွဳကုိ ေက်ေအးခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ပုိင္းတြင္ေတာ့ စုငယ္နဲ႔ ျမတ္ကုိတုိ႔ အေနနီးရင္း အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၾကသည္။

အခန္း(၉)

"စုငယ္ သမီး ေမေမဆံုးတာ မွတ္မိလား"ဟု စကားစရင္း အျဖစ္အပ်က္ အလံုးစံုကို ေျပာျပေသာ ဦးသူရဧ။္စကားအဆံုးတြင္ စုငယ္ ကုိကုိ႔မ်က္နွာကုိပင္ မၾကည့္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားေတာ့သည္။

သူမကုိ ကုိကုိ ခြင့္လႊတ္နုိင္ခဲ့သည္လား။ ခြင့္လႊတ္နုိင္ခဲ့သည္က သူမ မွတ္မိသမွ် ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကုိကုိ႔ရဲ႔ ဂရုစုိက္မွုေတြ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမွုေတြက သက္ေသပါ။ ရုပ္လံုးပင္ မေပၚေသးေသာ ေက်ပ်က္သြားေသာ ရင္ေသြးအတြက္ စုငယ္ အခုအခ်ိန္ထိ တေဆြးေျမ႕ေျမ႕ ခံစားရသည္ဆုိလွ်င္ ရင္ေသြးေရာ ဇနီးပါ အျဖစ္ဆိုးနွင့္ ၾကံဳခဲ့ရေသာ ကုိကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခံစားခဲ့ရပါလိမ့္။ သူမ တုန္တုန္လွဳပ္လွဳပ္ျဖင့္ စဥ္းစားရင္း မ်က္ရည္မ်ား က်လာေသာအခါ ကုိကုိသည္ ထုိင္ေနရာက ထကာ စုငယ္ေခါင္းေလးကုိ ပြတ္သပ္ရင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာသည္။ " ဒီအေၾကာင္းေတြ ကုိကုိတုိ႔ ျပန္မေျပာခ်င္ပါဘူး စုငယ္ရယ္။ ကုိကုိ႔ကုိ သံသယေတြနဲ႔ စုငယ္ပင္ပန္းေနတာ သိလုိ႔ ဦးနဲ႔ တုိင္ပင္ျပီး အခုလုိ အသိေပးရတာပါ။ ကုိကုိ စုငယ္ကုိ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆုိတာ စုငယ္သိတယ္မလား။ ဒီအိပ္မက္ဆုိးၾကီးကုိ ကုိကုိ ေမ့ထားခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ စုငယ္လည္း အိမ္မက္ဆုိးၾကီးထဲကေန ထြက္လုိက္ေတာ့ေနာ္။ ကုိကုိနဲ႔ စုငယ္တုိ႔ မိသားစုဘ၀ေလး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တည္ေဆာက္သြားၾကတာေပါ့..ေနာ္..။"  

ေဖေဖနွင့္ ဦးဦးသူရတုိ႔ အလုိက္တသိနွင့္ အခန္းထဲမွ ထြက္သြားၾကခ်ိန္တြင္ေတာ့ စုငယ္ ကုိကုိ႔ရင္ခြင္ထဲ၀င္ကာ ေနာက္ဆံုးအေနနွင့္ ငုိခ်လုိက္ပါေတာ့သည္။

ဒီမ်က္ရည္ေတြဟာ ကုိကုိ႔အတြက္ ၀မး္နဲျခင္း၊ ေဖေဖ့အတြက္ ၀မး္နဲျခင္း၊ စုငယ္သံသယတုိ႔အတြက္ ၀မ္းသာျခင္းတုိ႔ အတြက္ပါကုိကုိ။ ေနာက္ပုိင္းကုိကုိ႔ကုိ ဒီထက္ ပိုဂရုစုိက္ျပီး စုငယ္ခ်စ္သြား ေလးစားသြားမွာပါကုိကုိရယ္။ ဒီစကားမ်ားကေတာ့ စုငယ္ရင္ထဲမွ စကားမ်ားသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

စင္ကာပူမွာ ေသြးလွဴျခင္း

စင္ကာပူမွာေနထုိင္ေနတဲ့သူမ်ား ေသြးလွဴခ်င္တယ္ဆုိ ဘယ္မွာ ဘယ္လုိ လွဴလုိ႔ရတယ္ဆုိတာေလး နဲနဲ မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ သိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။

ဘာေၾကာင့္ ေသြးလွဴၾကသလဲ

ကုိယ့္အမ်ိဳးသားက ရန္ကုန္မွာကတည္းက ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ ေသြးသြားလွဴတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္တုိ႔ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာေပါ့။ သူစင္ကာပူေရာက္လာေတာ့လည္း သူ႔လုပ္ေနက်အလုပ္ကုိ သူမေမ့ပါဘူး။ ဘယ္မွာ လွဴလုိ႔ရလဲ၊ ဘယ္လုိလွဴရလဲ စံုစမ္းခုိင္းျပီး စလွဴခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကုိယ့္ေမြးေန႔၊ သူ႔ေမြးေန႔၊ သမီးရည္စား နွစ္ပတ္လည္ေန႔၊ မဂၤလာနွစ္ပတ္လည္ေန႔ စသည့္ အမွတ္တရေန႔ေတြမွာ သူေသြးလွဴနုိင္တဲ့ ကာလ ေရာက္ရင္ အျမဲလွဴပါတယ္။ ေသြးလွဴရင္ တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါၾကားကုိ ၃ လ ျခားရေလ့ရွိပါတယ္။ ေသြးဘာလုိ႔လွဴသလဲေမးရင္ သူက အလွဴဒါနျပဳတာလုိ႔ ျပန္ေျဖေလ့ရွိပါတယ္။ အေရးေပၚ ေသြးလုိေနတဲ့ လူနာေတြ၊ ကင္ဆာေရာဂါသည္ေတြ၊ ေမြးကာစကေလးေတြ၊ ကေလးေမြးျပီးစ မိခင္ေတြကေန ေသြးအျမဲသြင္းေနရတဲ့ လူကီးမီးယားလူနာေတြ စသည္ မည္သူမွန္းမသိဘဲ လွဴလုိက္ရတဲ့ ပီတိကုိ သူသေဘာက်ပါတယ္။ အရင္ရံုးတုန္းက ေသြးလွဴတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲ ရံုးက စီစဥ္ျပီး ရံုးမွာ လုပ္ပါတယ္။ ေသြးလွဴမယ့္သူေတြ စာရင္း၊ ကူညီမယ့္လူစာရင္းေကာက္ေတာ့ ေသြးလွဴမယ့္သူက အ၇မ္းကုိနည္းပါတယ္။ အျပင္လူလည္း လာလွဴလုိ႔ရတဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသားနာမည္ စာရင္းေပးေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြက တအံ့တၾသနဲ႔ ဘာလုိ႔လွဴတာလဲ ေမးပါတယ္။ ကုိယ္လည္း တအံ့တၾသနဲ႔ ဘာလုိ႔ မလွဴၾကတာလဲ ျပန္ေမးလုိက္ပါတယ္။

အလွဴခံရတဲ့ေသြးကုိ ဘယ္လုိသံုးသလဲ

ေသြးထဲမွာ ေသြးနီဥ (red cell)၊  ေသြးျဖဴဥ (white cell) ၊ ပလိတ္လက္ (platelets) နဲ႔ ပလက္စမာ (plasma) ဆုိတဲ့ အပုိင္းေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ေသြးနွစ္စက္ကေန သံုးစက္အတြင္းမွာ ေသြးနီဥ ( Red Blood Cell) ေတြ ၁ ဘီလီယံခန္႔ပါ၀င္ပါတယ္။ ေသြးနီဥ အေရအတြက္ ၆၀၀ တုိင္းမွာ ေသြးျဖဴဥ ၁ ဥ၊ ပလိတ္လက္ အေရအတြက္ ၄၀ ရွိၾကပါတယ္။ ယခုေခတ္ ေသြးသြင္းကုသရာမွာ လုိအပ္ခ်က္ေပၚမူတည္ျပီး ေသြးကို ဒီအတုိင္းသြင္းျပီး ကုသရတာ ရွိသလုိ၊ ေသြးထဲမွာ ပါတဲ့ အပုိင္းေတြကုိပဲ  သြင္းျပီးကုသရတာ ရွိတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လွဴတဲ့အခါမွာလည္း ေသြးပံုမွန္လွဴလုိ႔ရသလုိ ေသြးရဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႔အပုိင္းေတြကုိပဲ ခြဲလွဴလုိ႔လည္းရပါတယ္။  ေသြးအျပည့္လွဴရင္သာ တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါၾကားကုိ ၃ လျခားရေလ့ရွိတာပါ။ ေသြးအပုိင္းအစ လွဴရင္ တစ္လတစ္ခါ လွဴလုိ႔ရပါတယ္။

ဘယ္သူေတြ လွဴလုိ႔ရလဲ

မည္သူမဆုိ

• အသက္ ၁၆ နွစ္နွင့္ ၆၀ အၾကား
• ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၄၅ ကီလုိဂရမ္နဲ႔ အထက္
• ေဟမုိဂလုိဘင္ ၁၂.၅ အထက္
• က်န္းမာေရးေကာင္းသူ
• လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္အတြင္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသူ မဟုတ္သူ
• လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ပတ္အတြင္း အဖ်ားရွိသူ မဟုတ္သူ

ထုိသူေတြ လွဴလုိ႔ရပါတယ္

စင္ကာပူက ဘယ္ေနရာေတြမွာ ေသြးလွဴၾကမလဲ

စင္ကာပူမွာ ေသြးအလွဴခံတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း နွစ္ခု ရွိပါတယ္။ Health Sciences Authority နဲ႔  Singapore Red Cross ကပါ။ ထုိ အဖြဲ႔အစည္းနွစ္ခုမွ ပူးေပါင္းျပီးျဖစ္ေစ သီးျခားစီျဖစ္ေစ ေသြးလွဴနုိင္တဲ့ event (ပြဲ) ေလးေတြကုိ မိမိပတ္၀န္းက်င္ေတြထိ လာေရာက္က်င္းပ အလွဴခံေလ့ရွိပါတယ္။ ထုိပြဲေလးမ်ားတြင္ လွဴခြင့္မၾကံဳလုိက္ပါက ၄င္းအဖြဲ႔အစည္းတည္ရွိရာ ေနရာေတြသုိ႔ သြားေရာက္လွဴနုိင္ပါတယ္။ Singapore Red Cross မွာ မလွဴဖူးလုိ႔ သူအျမဲလွဴေနက် Health Sciences Authority (HSA) မွာ ဘယ္လုိလွဴရတယ္ဆုိတာေလးပဲ ေရးပါရေစ။ အဂၤလိပ္လုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးထားတာေလးကုိ ဒီမွာ သြားေရာက္ ဖတ္ရွဳနုိင္ပါတယ္။ http://www.hsa.gov.sg/content/hsa/en/Blood_Services.html

HSA ရဲ႕ ေအာက္မွာ ေသြးလွဴဘဏ္ ေလးခုရွိပါတယ္။

Bloodbank@HSA

Health Sciences Authority

(Opposite Outram Park MRT Station)

11 Outram Road

Singapore 169078

Bloodbank@Dhoby Ghaut

Dhoby Xchange (Near Exit B)

#B1-05/06/07/08/09

11 Orchard Road

Singapore 238826

Bloodbank@Woodlands

Woodlands Civic Centre

(Opposite Causeway Point)

900 South Woodlands Drive

#05-07 Singapore 730900

Bloodbank@Westgate Tower

1 Gateway Drive #10-01 to 05

Westgate Tower

Singapore 608531

ေသြးလွဴျခင္းအဆင့္

၁။ ေဖာင္ျဖည့္ျခင္း (Form Filling)
ၾကိဳတင္ အပြိဳင့္မန္႔ယူျပီးသြားလုိ႔ရသလုိ ဟုိေရာက္မွ ေဖာင္ျဖည့္ျပီး မွတ္ပံုတင္လုိ႔ရပါတယ္။  ၀င္၀င္ခ်င္း စားပြဲေလးတစ္လံုးမွာ ျဖည့္ရမယ့္ ေဖာင္ေတြရယ္၊ ေဘာပင္ရယ္ ထားထားပါတယ္။ အဲဒါကုိ ကိုယ့္ဘာသာယူျပီး ေဖာင္ျဖည့္ရမယ့္ ေနရာမွာ ျဖည့္ရပါတယ္။ ျဖည့္ျပီးရင္ေတာ့ Registration Counter မွာ ေဖာင္ကုိ သြားေပးရပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ ကိုယ့္နာမည္အေခၚ္ကုိ ေစာင့္ရပါတယ္။

ဒီစားပြဲေလးေပၚက ေဖာင္ကုိယူျဖည့္ပါ

ဒီမွန္ခန္းေလးေတြက တစ္ေယာက္စာ ေဖာင္ျဖည့္ဖုိ႔ ေနရာေလးေတြပါ။

၂။ မွတ္ပံုတင္ျခင္း (Registration)
ကိုယ့္နာမည္ေခၚေတာ့ Registration Counter ကုိ ျပန္သြားျပီး သူတုိ႔ေမးတာ အနည္းငယ္ ေျဖရပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ ပရင့္ထုတ္ထားတဲ့ ေဖာင္နဲ႔ queue နံပါတ္ျပန္ေပးျပီး ေစာင့္ရမယ့္ေနရာမွာ ထပ္ေစာင့္ရပါတယ္။

ေဖာင္မွတ္ပံုတင္ရမယ့္ ေကာင္တာမ်ား

၃။ ေဆးစစ္ျခင္း (Medical screening)
ဒီတစ္ခါေတာ့ queue နံပါတ္ကုိ မ်က္နွာက်က္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ screen ကေနၾကည့္ျပီး အလွည့္က်ရင္ စစ္ရမယ့္ အခန္းထဲ ၀င္သြားရံုပါပဲ။ HSA မွာ ေဆးစစ္တဲ့အခန္း ၃ ခန္း ရွိပါတယ္။ နွစ္ခန္းေလာက္က ျမန္မာ ဆရာ၀န္ေတြပါ။ အဲဒိမွာ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ခ်ိန္၊ အရပ္တုိင္းျပီး ခရီးထြက္ထားတာရွိလား စသည္ျဖင့္ ေမးပါတယ္။ ျပီးလွွ်င္ ကုိယ့္ရဲ႔ေဖာင္ကုိ ယူသြားျပီး ေသြးစစ္တဲ့ ေကာင္တာမွာ သြားထပ္ရပါတယ္။

ေဆးစစ္ရမယ့္ အခန္းမ်ား

၄။ ေသြးစစ္ျခင္း (Blood test)
ေကာင္တာမွ နာမည္ကုိ ေခၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ေကာင္တာမွ သူနာျပဳကပဲ ေသြးကုိ ေဖာက္ထားလုိက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ တျခားသူနာျပဳတစ္ေယာက္က ေဖာက္ထားတဲ့ေသြးကုိ ေဟမုိဂလုိဘင္ ျပည့္မျပည့္ စစ္ေနတဲ့အခုိက္မွာ ေစာင့္ရမယ့္ေနရာမွာ ေခတၱျပန္ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ခဏအၾကာ နာမည္ျပန္ေခၚျပီး ေဟမုိဂလုိဘင္ result ကုိျပပါတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့နံပါတ္ ျပည့္မွီတယ္ဆုိရင္ ေသြးလွဴလုိ႔ရပါျပီ။ ခုနေစာင့္တဲ့ေနရာမွာ ျပန္ေစာင့္ေနျပီး ဒီတစ္ခါ ေသြးလွဴခန္းထဲကုိ ၀င္ဖုိ႔ ပထမေပးထားတဲ့ queue နံပါတ္ကုိပဲ ျပန္ေစာင့္ရပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင့္ မိန္းကေလးေတြက ေသြးအားနည္းေလ့ရွိပါတယ္။ ခႏၶာကုိယ္ကသာ ၀ေနေပမယ့္ တကယ္တမ္းေသြးစစ္လုိက္ရင္ ေဟမုိဂလုိဘင္ မျပည့္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကုိယ္ကုိ္ယတုိင္လည္း ျပည့္ေလ့မရွိတဲ့အတြက္ ျပည့္ျပီး ေသြးလွဴနုိင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ တကယ္ပဲ အားက်ရပါတယ္။

ေသြးစစ္တဲ့ ေကာင္တာ

၅။ ေသြးလွဴျခင္း ( Blood donation)
ကို္ယ့္ အလွည့္နံပါတ္ ေပၚလာျပီဆိုရင္ေတာ့ ေသြးလွဴခန္းထဲ၀င္သြားရံုပါပဲ။ အထဲမွာ ရွိတဲ့ သူနာျပဳေတြက လြတ္ေနတဲ့ ကုတင္ကုိ ေခၚသြားျပီး ေသြးထုတ္ပါတယ္။ ပံုမွန္ ေသြးလွဴခ်ိန္က ၅ မိနစ္ကေန ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာပါတယ္။ တစ္ခါထုတ္ရင္ ၃၅၀ မီလီ ကေန ၄၅၀ မီလီအထိ ဆန္႔တဲ့ အိတ္တစ္အိတ္စာပါ။ အဲဒိအခန္းထဲမွာလည္း ျမန္မာ သူနာျပဳေတြ အျမဲရွိတာပါပဲ။ ေသြးလွဴရွင္တစ္ေယာက္လွ်င္ မုန္႔စားဖုိ႔ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ ေပးပါတယ္။ ျမန္မာ သူနာျပဳေတြနဲ႔ေတြ႔လုိ႔ စကားစျမည္ေျပာရင္း အျပင္မွာ ကုိယ္ေစာင့္ေနတာ သိသြာရင္ လက္မွတ္ တစ္ေစာင္ ပုိေပးေလ့ရွိပါတယ္။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ လွဴမွန္းသိတဲ့အခါလည္း ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးေလ့ရွိပါတယ္။

ေသြးလွဴခန္း

၆။ အာဟာရေက်ြးျခင္း  (Refreshments)
ခုနေပးလုိက္တဲ့ လက္မွတ္နဲ႔ ေသြးလွဴဘဏ္ထဲက မုန္႔ေရာင္းတဲ့ေနရာမွာ ျပျပီး မုန္႔စားလုိ႔ရပါျပီ။ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ကုိ မုန္႔တစ္ခု၊ အပူတစ္ခြက္နဲ႔ အခ်ိဴပြဲတစ္ပြဲ စားခြင့္ရွိပါတယ္။ မုန္႔ေတြကေတာ့ ပက္ဖ္ (puffs) ၊ ဆင္း၀ွစ္ (sandwich) ၊ ေပါက္စီ(pau)၊  ေပါင္မုန္႔ (bread) စတာေတြပါ။ ၾကိဳက္ရာ တစ္ခု ေရြးရပါတယ္။ အပူအေနနဲ႔ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဘက္ရည္၊ မုိင္လုိထဲက ေရြးရပါတယ္။ အခ်ိဳပြဲကေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ ပဲစိမ္း စြပ္ျပဳတ္ (Green bean soup )ပါ။ ကုိယ္တုိ႔ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ေသြးလွဴျပီးရင္ ေက်ြးတဲ့ ၾကက္ဥျပဳတ္တုိ႔ ငွက္ေပ်ာသီးတုိ႔ ဘာလုိ႔မေက်ြးတာပါလိမ့္။

သူေရြးတဲ့မုန္႔

ေမြးေန႔လွဴလုိ႔ ရလာတဲ့ လက္ေဆာင္

ေမြးေန႔လွဴလုိ႔ ရလာတဲ့ လက္ေဆာင္

ကုိယ့္ ေသြးအလွဴ

ကုိယ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ တစ္ခါပဲ လွဴဖူးပါတယ္။ ပံုမွန္ဆုိ ေသြးလွဴဖုိ႔သြားတုိင္း ေဟမိုဂလုိဘင္ က သတ္မွတ္ခ်က္ျပည့္မွီေလ့မရွိပါဘူး။ အဲဒိ တစ္ခါပဲ ၁၂.၅ နဲ႔ အတိအက် ျပည့္ေနပါတယ္။ ေသြးစစ္ေပးတဲ့ဆရာမက အင္တင္တင္နဲ႔ မလွဴေစခ်င္ပါဘူး။ ကုိယ္ကလည္း အရမ္းတက္ၾကြေနေတာ့ သတ္မွတ္ခ်က္ျပည့္မီေနတာလည္း ျငင္းမရေတာ့ လွဴခြင့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားနဲ႔အတူတူ ေဘးခ်င္းကပ္ လွဴရာမွာ သူ႔ေသြးက ခဏနဲ႔ တစ္အိတ္ျပည့္သြားျပီး ကုိယ့္ေသြးကေတာ့ မက်ခ်င္က်ခ်င္နဲ႔ တစ္စက္ခ်င္းနီးပါး က်ေနပါတယ္။ ေသြးပ်စ္လုုိ႔ပါ။ ေသြးထုတ္တဲ့အပ္ ကုိ ထုိးေတာ့လည္း အဆင္မေျပပါဘူး။ ေသြးေၾကာက အရမ္းေသးေနျပီး အပ္က ေသြးေၾကာေလာက္ၾကီးေနလုိ႔ပါ။ အပ္ကုိ ထုိးသြင္းအျပီး ေသြးက အျပင္ကုိ ထြက္လာပါတယ္။ အပ္ကုိင္တဲ့ သူနာျပဳမွာ မ်က္နွာဇီးရြက္ေလာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ အထပ္ထပ္အခါခါေတာင္းပန္ျပီး ေနာက္တစ္ေနရာကုိ ထပ္ၾကိဳးစားပါတယ္။ ခက္ခက္ခဲခဲၾကိဳးစားရျပီး ရသြားေပမယ့္ ခုနေျပာသလုိ ေသြးအက်ေႏွးတာေၾကာင့္ ပံုမွန္လူ ၃ ေယာက္စာေလာက္ အျပီးမွာမွ ကိုယ္လွဴတဲ့ ေသြးတစ္အိတ္ ျပည့္ပါေတာ့တယ္။ လက္လည္း အညိဳအမည္းစြဲလာပါတယ္။ လွဴေနတဲ့ တစ္ေလွ်ာက္လံုးလည္း သူနာျပဳေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ လာေရာက ္ဂရုစုိက္ ေမးၾကပါတယ္။ ေသြးလွဴရွင္က လူနာျပန္ျဖစ္သြားသလုိပါပဲ။ အျပန္မွာ ေသာက္ေဆး၊ လိမ္းေဆး၊ ေရခဲအိတ္ကေလးေတြ၊ ဂြမ္းေတြကုိ အပ္ေနရာက အညိဳအမည္းေတြအတြက္ ေပးလုိက္ၾကပါတယ္။ ေသြးေၾကာကေလးေတြ ေသးျပီး ေဟမုိဂလုိဘင္ အရမ္းမမ်ားတာေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခါ မလွဴေစခ်င္ေၾကာင္းလည္း မွာလုိက္ပါေသးတယ္။ သူေသြးလွဴအျပီး အျပင္မွာ အၾကာၾကီးေစာင့္ေနတဲ့ အမိ်ဳးသားကုိလည္း ထြက္ေျပာၾကပါေသးတယ္။ အဲဒိကတည္းက ကိုယ့္ရဲ႔ ေသြးလွဴခြင့္ပါမစ္ ပိတ္သြားေတာ့တာပါပဲ။

Happy Birthday Mg

သူက အသံအက်ယ္ၾကီးနဲ႔ စကားေျပာတတ္ျပီး တစ္ခါတစ္ခါ ရန္ျဖစ္ေနတယ္ထင္ရေအာင္ ေအာ္ေျပာတတ္သူ။
ကုိယ္က အိညွက္ အိညွက္နဲ႔ ပလံုးပေထြး စကားျမန္ျမန္ေျပာတတ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ သူေအာ္ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ ကုိယ္ျငိမ္နားေထာင္ရတယ္။ ကုိယ့္ပလံုးပေထြးစကားသံကုိ သူနားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရတယ္။ (အဲဒိအခ်ိန္ အျပင္ကၾကည့္ရင္ ျငိမ္ေနတဲ့သူက သနားစရာေလး)

သူက ဘယ္သြားသြား  သူ႔လက္ကုိ ဆြဲထားမွၾကိဳက္သူ။
ကုိယ္က လက္ဖ၀ါး ေခၽြးထြက္လြယ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔ရင္ လက္တြဲထားလ်က္ၾကီး အျမဲေတြ႔ရမယ္။ တစ္ရွဴးတစ္ထုပ္လည္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႔ အိတ္ထဲမွာ ရွိလိမ့္မယ္။
(ဒီအရြယ္ၾကီး လက္တြဲထားတယ္လုိ႔ ၾကည့္ရမွာ ရွက္ေနတဲ့သူေတြလည္း ရွိလိမ့္မယ္)

သူက ေရေအးေအးနဲ႔မွ ေရခ်ိဳးခ်င္သူ။
ကုိယ္က ေရေအးနဲ႔ထိရင္ ဖ်ားတတ္သူ။
ဒါေၾကာင့္ အိမ္မွာ ေရပူေရေအး တပ္ထားတယ္။
(ကုိယ္ေဆာင္းတြင္းေတြမွာ ေန႔တုိင္းေရမခ်ိဳးတတ္တာ အခု သူသိသြားျပီ)

သူက လူၾကီးလုပ္ျပီး ဆံုးမခ်င္သူ။
ကုိယ္က ကေလးလုပ္ျပီး ခၽြဲ႔ႏြဲ႔ခ်င္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က အသက္ၾကီးျပီး မရင့္က်က္လာဘူး။ သူက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ရုပ္ကရင့္ေနျပီ။
(ကုိယ္ကလည္း သူ႔ထက္ငယ္တယ္လုိ႔ အထင္ခံရရင္ ပါးစပ္စိမရေတာ့ဘူး၊ အင္း တစ္ခါမွလည္း အထင္မခံရဘူး။ )

သမီးရညး္စားဘ၀မွာ သူက အနုိင္ယူသူ။
အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀မွာ ကုိယ္က အနုိင္ယူသူ။
ဒါေၾကာင့္ ဘဲစားဘဲေခ်လုိ႔ သူ႔ကုိ ကုိယ္အျမဲေျပာတယ္။
( တရားပါတယ္ေနာ္၊ ကုိယ္က တရားမွ်တမွဳကုိ လုိလားတယ္ေလ။)

သူက ကိုယ့္စိတ္ကုိ ၉၀ ရာခုိင္နွုန္း ဖတ္နုိင္သူ။
ကုိယ္က သူ႔စိတ္ကုိ ၁၀ ရာခုိင္နွဳန္း ဖတ္နုိင္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ၁၀၀ ရာခိုင္နွဳန္း နားလည္မွဳေတြ ရွိၾကတယ္။
(နားလည္မွဳက အေရးၾကီးတယ္ေလ။ ဘယ္လုိပဲ နားလည္ နားလည္)

အသက္ၾကီးလုိ႔ အနားယူၾကရင္ သူက ေအးျမတဲ့ ေဒသမွာ ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္နဲ႔ စာဖတ္ခ်င္သူ။
ကုိယ္က အညာက ေႏြေနပူပူက ထန္းလက္တဲေလးထဲမွာ နွီးယပ္ေတာင္ေလးခပ္ျပီး ေရေနြးၾကမ္းေသာက္ခ်င္သူ။
ဒါေၾကာင့္ ျပင္ဦးလြင္မွာ ေျမတကြက္၀ယ္ဖုိ႔၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းမွာ ယာတကြက္၀ယ္ဖုိ႔ ပုိက္ဆံစုေနၾကတယ္။
( ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္လာနုိင္မွန္း သိလည္းပ။ဲ)

နွစ္ေယာက္သား မတူတဲ့ ဓေလ့စရုိက္ေတြကုိ ရန္ျဖစ္ရင္း ျပန္ခ်စ္ရင္း သည္းခံရင္း စိတ္ဆုိးရင္း အတူတူ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကတာ ဘာလုိလုိနဲ႔ သူေတာင္ ေမြးေန႔ဆုိတဲ့ မွတ္တုိင္တစ္ခု ေရာက္လာျပန္ျပီ။

ခ်စ္ရတဲ့ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားေလး ေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ ခ်စ္တဲ့ မိသားစုနဲ႔အတူ က်န္းက်န္းမာမာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနရပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းလုိက္ရပါတယ္။